شهرداری، فارغ از دغدغه ملی
داریوش مهاجر
دبیرکل کنفدراسیون صنعت ایران
منابع مختلف بینالمللی چون فائو (سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد) و ناسا (سازمان فضایی آمریکا) و تعدادی دیگر اعلام کردهاند که جهان بهطور کلی دچار تغییرات آبوهوایی شده و در مجموع به سوی گرمتر و خشکتر شدن پیش میرود.
کاهش بارندگیها باعث کاهش منابع آبی شده و برخی مناطق جهان از جمله خاورمیانه که ایران نیز جزئی از آن است در معرض خشکسالی و مخاطرات ناشی از خشک شدن منابع آبی قرار گرفته است. مطالعه تاریخ ایران به نیکی نشان میدهد که ایران در طول تاریخ در معرض کمآبی قرار داشته و مردمان این کشور با درایت مصرف آب را مدیریت میکردهاند. اکنون کشور علاوه بر آنکه با کاهش منابع آبی بهویژه منابع آبشیرین که برای شرب استفاده میشود، مواجه است؛ بلکه با خشک شدن آب دریاچهها و رودخانهها و سفرههای زیرزمینی در معرض خطری عظیم قرار دارد که میتواند امنیت ملی را به خطر بیندازد. متاسفانه در این شرایط نامناسب که هم آسمان به منطقه نگاه مهربان ندارد و هم فرهنگ جامعه با شرایط موجود کمآبی خود را سازگار نکرده و فرهنگسازی مناسب انجام نشده، برخی در حدی آب را هدر میدهند که علاوه بر آسیب های جدی به حیات مردم، کشاورزی و صنعت، ذخایر آبی را روزبهروز کاهش میدهند و بدینترتیب بهطور جدی به کشور آسیب وارد میشود. برخی منابع سخن از این دارند که حدود ۹۰درصد آب مصرفی در ایران در بخش کشاورزی (بنا به اعلام برخی منابع تا ۹۲درصد) و ۸ تا ۱۰درصد آن در صنعت (حدود ۵ درصد) و مابقی (۳ تا ۵ درصد) در شرب و سایر مصارف استفاده میشود، درحالیکه هرزدهندگان عمده دیگری نیز وجود دارد. گاه برخی رسانهها سخن از کسانی میرانند که باغچههای خانههای ویلاییشان در شمال شهر را از آب شلنگ سرریز میکنند و به آنها ایراد میگیرند که چرا با آب چنین میکنند، ولی هیچگاه به بزرگ ترین آسیبزننده به منابع آبی لااقل در شهر تهران نظر نمیافکنند. آب، این نعمت خدادادی که امروز در بسیاری از کشورها به موضوع امنیت ملی تبدیل شده توسط شهرداری تهران به راحتی به هدر میرود. متاسفانه شهرداری همانگونه که به دلایل نامشخص (و البته مشخص اما ناگفتنی) برای یک پارک که سالهاست ساخته شده خرج بسیار زیادی بهمنظور تغییر در حاشیه محلهای عبور، تغییر سنگ دیوارهای پارک و... و خلاصه چیزهایی که در هیچ کجای دنیا مرسوم نیست، میکند به دلایل نامشخص از شیوه رهاسازی آب برای آبیاری درختان و گل و گیاه و پارکها و گیاهان کنار خیابانها استفاده میکند بدون آنکه توجه داشته باشد این آب متعلق به نسلهای آینده کشور نیز بوده و ایران هماکنون با مشکلات کمآبی مواجه است و جالبتر آنکه مسئولان پارکها نمیدانند که این همان آب حیاتبخش است که در تولید محصولات کشاورزی، تولید مواد دامی و... بهکار میرود و گمان میکنند که آبشیرین تصفیهشده باید هرز نرود.
دیدگاه تان را بنویسید