فاصله دانشگاه تا مزرعه
غلامرضا پورشعبان
کارشناس ارشد کشاورزی و مشاور اشتغال
این روزها زمان انتخاب رشتهی شرکتکنندگان در آزمون سراسری است، هر چند صندلیهای خالی دانشگاه سبب شد تا غایبین در جلسه کنکور هم امکان انتخاب رشته را بیابند، اما از آنجایی که انتخاب رشته به تعبیری انتخاب مسیر زندگی تلقی می شود، شایسته است از سوی والدین، مربیان آموزشی و مشاوران مورد توجه دقیق قرار گیرد. بسیار سخن رانده می شود از ارتباط و تعامل تنگاتنگ دانشگاه ها با بخش های تولیدی و خدماتی کشور، اما به واقع در این امر مهم چقدر موفق بوده ایم؟ در این میان آنچه گویاست این که متأسفانه هنوز از پل ارتباطی موثری که بتواند مسیر دانشگاه را به مزرعه متصل کند، خبری نیست.
این در حالی است که بر اساس آمار سال گذشته سازمان همیاری اشتغال دانشآموختگان جهاد دانشگاهی، جمعیت دانشآموختگان بیکار در رشته کشاورزی و شیلات 24.8درصد اعلام شد. همچنین در آمارهای ضد و نقیض دیگری همچنان اعلام میشود قریب 60 درصد از دانش آموختگان رشتههای گروه کشاورزی، خارج از رشته تحصیلی خود شاغل هستند. صرف نظر از صحت و سقم آمارهای منتشرشده، عدم برقرای توازن در جذب دانشجو در دانشگاه های متنوع و متعدد کشور از یک سو و عدم توجه به نیاز بازار کار از سوی دیگر، بر کسی پوشیده نیست. از طرفی بخش عمدهای از دانش آموختگان دانشگاهی به علت عدم مهارت علمی و عملی کافی، قادر به جلب اعتماد کارفرمایان برای استخدام خود نخواهند بود.
جهان امروز با بکارگیری تکنولوژی و دانش نوین در راستای نفی تولید سنتی محصولات کشاورزی، سعی بر افزایش عملکرد در واحد سطح و ارتقاء بهرهوری دارد، اما تداوم تولید سنتی در بخش کشاورزی و نگاه مصرفگرایانه در عوامل تولید همچنان سفرههای آب زیرزمینی را میبلعد، ضایعات کشاورزی را افزایش میدهد، خاک را تضعیف میکند و ملاحظات زیست محیطی را در نظر ندارد. مسلم است با تزریق دانش متخصصان و پژوهشگران بخش کشاورزی به سیستم تولید، میتوان در حداقل مصرف منابع، حداکثر برداشت را انتظار داشت. امید است با برنامهریزی دقیق و منظم بتوان راهکاری برای بهرهگیری از تخصص و علوم نوین اندیشید و با اتخاذ تدابیر لازم به منظور ایجاد کشاورزی علم محور، تمام توان و ظرفیتهای بومی- منطقهای را بکار بست.
به طور نمونه استان گیلان، علی الخصوص شهرستان های لاهیجان و سیاهکل میتواند با تمام ظرفیتها و پتانسیلهای بالقوه خدادادی در زمینه کشاورزی و دامپروری به عرصهای قوی برای جذب دانش آموختگان گروه کشاورزی و دامپروری بدل شود تا منافعی مضاعف را نصیب شهروندان نماید؛ بطوری که از یکسو با جذب جوانان متخصص و کارآزموده بسیاری از پدیده های ناهنجار اجتماعی و اقتصادی را ریشه کن کرد و از سویی دیگر زمینه رشد و توسعه کارآفرینی در استان با محوریت علم و تخصص فراهم آورد.
ترویج فرهنگ بازآموزی و آموزش با هدف جلب مشارکتهای مردمی، استقبال و حمایت مستمر از طرحهای ابتکاری و فناورانه، تشویق سرمایهگذاران و رفع موانع حضور آنها، بهرهگیری از تجارب و تخصص نهادهایی همچون پارک علم و فناوری و موسسات تحقیقاتی و پژوهشی هر یک میتواند در هدفی که مراد کردهایم موثر افتد./
دیدگاه تان را بنویسید