تهدید بیابانزایی جدی است؛
بیابانزایی از ویرانی زمین سخن میگوید. این ویرانی فقط مختص منطقه خشک نیست. مناطق خشک، نیمه خشک تا نیمه مرطوب همگی در تهدیدند. بیابانزایی در حال حاضر یکی از مهمترین چالشهای بشر امروز است. تهدیدی که عاملش تغییرات آب و هوایی و فعالیتهای ما انسانهاست.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، در این فرایند، تخریب سرزمین، نابودی تدریجی زیست بومهای طبیعی یا کاهش توان زیستی سرزمینهای مناطق خشک، نیمهخشک و حتی نیمه مرطوب بدلیل دستکاری های انسانی و عوامل محیطی امری حتمی است.
این مناطق بیابانی در قریب به هفده استان کشورمان وجود دارند. علاوه بر بیابانهای داخلی که به رشته کوههای البرز و زاگرس ختم شده و در قسمت مرکزی، جنوبی و جنوب شرقی کشور واقعند، ایران میزبان بیابانهای ساحلی نیز هست که بیابان های اخیر را می توان در دشتهای منتهی به سواحل دریای عمان و خلیج فارس از بندر گواتر تا خوزستان دید.
اگرچه که جانورانی همچون گوزن زرد ایرانی، گور ایرانی، یوزپلنگ آسیایی و تمساح پوزه کوتاه از جمله جانوران بومی سرزمینهای خشک و نیمه خشک در سراشیبی انقراضند ولی به یاد داشته باشیم که موجودات بیشماری از ریز ترین ها تا درشت جثه ترین ها که سرمایه و ثروت ملی کشور بهشمار میآیند نیز در این مناطق میزیند که در صورت ایجاد فشار اکولوژیکی به هر یک، تنوع زیستی و زنجیره حیاتی این مناطق دستخوش تغییر گشته و زندگی انسان در این مناطق را تحت تاثیر قرار میدهند.
در چنین شرایطی حفظ پوشش گیاهی در راستای جلوگیری از فرسایش خاک و در پی آن فرسایش ژنتیکی و زیستی امری ضروری به نظر میرسد. بهگونهای که حفظ جنگلها و جوامع درختی و درختچه ای رسته بر رویشگاههای ایران تورانی، هیرکانی، ارسبارانی، زاگرسی و خلیج عمانی می تواند ضامن بقای زندگی در سرزمینهای خشک کشورمان باشد.
جنگلها و درختان موجب تثبیت و تقویت خاک، فعالیت موجودات ریز ساکن در آن و زیستگاهی برای موجودات پیرامون خود هستند. جنگلها، هوا را تعدیل و آب را در خود ذخیره میکنند. آبی که در سرزمینهای کم باران حیات بخش و زندگی آفرین است و معیشت ساکنان این سرزمینها در گرو این ماده حیاتی است.
پبامد جنگلزدایی، بیابانزایی است. فرسایش خاک، از دست رفتن پتانسیل کشاورزی سرزمین، امنیت غذایی ناپایدار و فقر جوامع محلی. اینان همچون زنجیری به هم مرتبطند. آینده را تصمیمگیریها و رفتارهای امروزمان رقم خواهد زد.
دیدگاه تان را بنویسید