سخنی با دلواپسان غذایی!
وحیدزندی فخر
شاید کمتر حوزهای سراغ داشته باشیم که مانند کشاورزی و صنایع غذایی خبرساز باشد؛ آن هم خبرهایی که متاسفانه اکثرشان نگران کننده و منفی است. به ویژه در سالهای اخیر که هجمههای فراوانی به این بخش شده و کسانی هستند که دوست دارند کشاورزی را به طور کلی تعطیل و نیاز غذایی جامعه را با واردات تامین کنند.
از ممنوعیت کشت هندوانه گرفته تا شایعه هورمونی بودن مرغهای موجود در بازار، همه و همه تلاشهایی است که برخی افراد با نفوذی که در رسانهها دارند، میخواهند به نوعی دلواپسیهای بیدلیل را به مردم القا کرده و مانند توافق هستهای، با حرفهایی که میزنند به دنبال نگران کردن مردم هستند.
اما درست در همین گیر و دار، اتفاقی میافتد که برای کشاورزی ایران یک افتخار ملی محسوب شده و باید تک تک ایرانیها به آن ببالند. حتما همه ما خبر دریافت دیپلم افتخار از طرف دبیر کل سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) را شنیدهایم. وزیر جهادکشاورزی که به کشور ایتالیا سفرکرده بود، این لوح تقدیر را از «خوزه گراسیانو داسیلوا» دریافت کرد. گفتنی است در سال 1990 سران کشورهای عضو این سازمان دور هم جمع شدند و با یکدیگر عهد بستند که تا سال 2015 میزان گرسنگان جهان را به نصف کاهش دهند. آمارها نشان میدهند که سال گذشته ایران به این موفقیت دست یافته و تعداد افراد دچار سوءتغذیه در کشورمان به زیر 5 درصد رسیده است.
اما شاید اکثر مردم با خود بگویند که چطور ممکن است وقتی هر از گاهی خبرهای منفی درباره موادغذایی کشور در رسانهها منتشر میشود، فائو ایران را جزو 72 کشوری انتخاب کند که شایسته تقدیر است؟
اتفاقا همین جریانات است که میتواند نوع نگاه مردم به این بخش را عوض کرده و حقیقت را آنطور که هست، روشن کند. فائو یکی از سازمانهایی است که از سال 1945 با عضویت 44 کشور کار خود را شروع کرد و هماکنون بیش از 138 عضو دارد که اتحادیه اروپا نیز یکی از آنهاست. این سازمان بینالمللی با سازمانهای دیگری مانند ملل متحد، گروههای کشاورزی، بانکهای توسعه و بخش خصوصی همکاری دارد و آمارهایی که ارائه میدهد به عنوان ماده خام معتبر برای تحلیلگرانی است که در عرصه کشاورزی قلم میزنند.
حال تصور کنید که از نظر چنین سازمانی، ایران مستحق دریافت لوح تقدیر بوده و توانسته در رشد غذا و عقب زدن فقر و گرسنگی موفق باشد؛ آن هم در شرایطی که این کشور از مسائلی مانند بحران منابع آبی و خشکی و شوری برخی از دشتها رنج میبرد. اگرچه کاستیهای بسیاری نیز در حیطه کشاورزی ایران به چشم میخورد، اما مهم اینجاست که چنین مصائبی نه تنها این بخش را از حرکت باز نداشته، بلکه برعکس پیشرفت آن تاجایی رقم خورده که از معتبرترین سازمان معتبر دنیا در عرصه کشاورزی، دیپلم افتخار دریافت میکند.
بنابراین بهتر است، دلواپسان غذایی! نیمه پر لیوان را بنگرند و تنها به فکر منافع شخصی نباشند؛ زیرا پشت این کشت وکار بزرگ، مردمانی زحمتکش و جسوری نشستهاند که به جای تزریق ناامیدی در جامعه، به گونهای زمینهای امید و تدبیر را آبیاری کردهاند و میزان گرسنگان کشور را به زیر 5 درصد رساندهاند. به راستی این اتفاق در جهت توسعه امنیت غذایی را باید جشن گرفت؛ جشنی بزرگتر از خودکفایی گندم در یک دهه پیش./
مطلب مرتبط:
دیدگاه تان را بنویسید