بهارستان را در بهار 95، برای کشاورزان بهاری کنیم!
ابوالقاسم گلباف
در دنیای امروز تامین غذای سالم و کافی از برنامههای دولتها بوده و در این امر مهم، دستگاههای مختلفی دخیل هستند که به عنوان حاکمیت بر این بخش مهم و تاثیرگذار، اعمال نظر میکنند. در این ارتباط، از مهمترین وزارتخانههای دخیل، میتوان به جهاد کشاورزی اشاره کرد که در سنوات گذشته صرفا بر تولید انواع محصولات دامی، شیلاتی، زراعی و باغی برنامه ریزی و نظارت داشت.
از طرفی صنایع تکمیلی و تبدیلی (یکی از ارکان بخش) مابین بخشنامهها و دستورالعملهای وزارتخانه های جهاد کشاورزی و صنعت، معدن و تجارت (بازرگانی) سرگردان بود. زیرا تولیگری بازار رسانی و بازرگانی محصولات کشاورزی با وزارت بازرگانی بود و این دوگانگی سیاستگذاری تولید و تجارت، همواره بخش را با مشکلات جدی مواجه کرده بود.
خوشبختانه درک این مشکل، مجلس را بر آن داشت تا یک کاسه بودن تولید و تجارت را با تصویب قانون انتزاع به وزارت متولی تولید واگذار نماید و با تصویب قانون طرح انتزاع و اجرای آن، قسمت اعظم وظایف مربوط به تجارت و بازرگانی این بخش ـ که قبلا در اختیار وزارت بازرگانی بود ـ به وزارت جهاد کشاورزی سپرده شد تا امنیت غذایی کشور با ایجاد ثبات در تولید و بازار خود در جامعه کشاورزی، به ثبات برسد.
تامین نیازهای غذایی کشور از ضروریات است و در اهمیت این بخش، همین بس که اگر کشوری نتواند نیازهای اولیه غذایی مردمش را تامین نماید در سایر زمینهها در سطح بینالمللی حرفی برای گفتن نخواهد داشت. مقام معظم رهبری نیز، در مورد اهمیت کشاورزی فرمودهاند: " دستگاه کشاورزی برای کشور ما بسیار مهم است؛ چون امنیت غذایی برای کشوری بزرگ، پُرجمعیت و دارای هدفهای بلند، بسیار مهم است؛ لذا کشاورزی و دامداری ما یک بخش ویژه و استثنایی است و همه باید برای آن تلاش کنند."
ضرورت حضور نمایندگان کشاورزان در مجلس
خوشبختانه عمده نیازهای غذایی در حوزه دام، طیور و شیلات، باغبانی و زراعت، در داخل کشور تولید میشود و بخشی نیز با واردات تامین میگردد؛ در تولیدات داخلی، قشر عظیمی از کشاورزان در اقصی نقاط کشور فعالیت دارند. به استناد آمار، نزدیک به 25 در صد اشتغال در بخش کشاورزی است که به تناسب پتانسیل استانهای مختلف، این آمار متفاوت میباشد. این در حالیست که با وجود کمبود منابع (به ویژه کمبود منابع آبی ) باز هم با برنامهریزی دقیق و تکمیل زیر ساخت های بخش، البته با کمترین فشار به منابع آب و خاک می توان حداکثر تولید را از منابع موجود به دست آورد و این مهم زمانی محقق خواهد شد که مطالبات بحق کشاوران در جلسات تصمیم گیری در هنگام تصویب طرحها، لوایح، قوانین و بخشنامهها و دستور العمل ها گنجانیده شود و برای مدیران اجرایی تکلیف شود، نه توصیه!
کشاورزان حامیان نمایندگان فهیم
با یک نگاه حتی سطحی و گذرا، مشکلات تولید کنندگان این بخش که سالها با آن مواجهند، به چشم میخورد تا جایی که در برخی موارد، این قشر زحمتکش را از گردونه تولید خارج نموده و عرصه را بر آنها تنگ میکنند؛ در حالی که باید زحمتکشان عرصهی کشاورزی که در حوزه های مختلف تولید و صنایع تبدیلی و تکمیلی به فعالیت میپردازند و برای امنیت غذایی کشور عزیزمان تلاش می کنند و بر این کار و تلاش خود افتخار میکنند، ارج نهاده شوند. نماینده مجلس باید بداند که اگر کشاورز نباشد یا از حاصل کار خود رضایت و رفاه نداشته باشد، امنیت غذایی به خطر میافتد. هر رأی یک روستایی، کارگر کشاورزی، سرمایهگذار و کارآفرین کشاورزی و آراء خانواده آنها میتواند در یک انتخابات سالم، نقشآفرین باشد.
مدافعان کشاورزی در سه کمیسیون مجلس
نباید فراموش کرد که تولیدکنندگان حوزه کشاورزی در چرخاندن چرخ های تولید کشور، نقش اساسی ایفاء می کنند و فعالیت در این بخش با تمام مشقت و سختیها (از جمله مشکل زیر ساخت های بخش ، کمبود منابع تولید از جمله آب - خاک، تامین مالی بخش ، بیمه محصولات کشاورزی ، بدهی به سیستم بانکی، نداشتن سیاست های ثابت در تولید، نوسانات بازار، تغییرات اقلیمی، حوادث غیر مترقبه طبیعی و هزاران مشکل دیگر) درمزرعه و دامداری و مرغداری همچنان ادامه دارد.
کشاورزان در مزارع و دور از شهر ها مشغول تولید و کار هستند و در زمان بحران و مشکلات، انتظار دارند در مجلس پشتیبان و حامی واقعی داشته باشند که بتواند ضمن انعکاس فریاد آنها در جلسات مجلس، آنها را از دست مشکلات نجات بدهد، نه اینکه بی پناه و بیحامی، روزگار بگذرانند؛ این در حالیست که برای حمایت از کشاورزان، صدور بخشنامه های مقطعی و یا حمایت ظاهری، سودی نخواهد داشت و فقط، تصویب قانون در راستای منافع کشاورز و کشاورزی و آیین نامه های اجرایی و مصوبات است که میتواند پشتوانه کشاورزان در مراحل تولید و بازاریابی بوده و کارساز واقع شود. این نیز با حضور جدی منتخبین کشاورزان و تولیدکنندگان در مراکز قانونگذاری محقق خواهد شد. توجه داشته باشیم سه کمیسیون کشاورزی، برنامه بودجه و اقتصاد در مجلس با مباحث کشاورزی سر و کار دارند و ضروری است کشاورزان در هر سه کمیسیون نماینده و مدافع واقعی داشته باشند.
جا دارد که شورای نگهبان در هنگام بررسی صلاحیتها در مورد دانشآموختگان کشاورزی و کشاورزان نامزد انتخابات قدری با اغماض برخورد نماید تا فقط شهرنشینان به مجلس نروند.
کشاورزان و دقت در حمایت از کاندیداها
اگر بخواهیم حمایت واقعی از بخش را تعریف و مطالبه نماییم این مهم در وهلهی اول، به دست خود کشاورزان قابل انجام است و تولیدکنندگان بخش نباید مطالبات خود را بدون هدف و غیر از زمان واقعی خود درخواست نمایند، چرا که اگر در زمان کاشت، بذر مناسب نکاریم و از آن مراقبت ننماییم. در فصل برداشت، محصولی نخواهیم داشت و این دقیقا نشان میدهد که امسال، (سال انتخابات نمایندگان مجلس شورای اسلامی) کشاورزان باید با همت یکدیگر، در کل کشور در رایزنی و انتخاب کاندیداهای واقعی بخش دقت نمایند و نماینده واقعی و درد آشنای بخش را بر کرسی تصمیم گیری بنشانند و از آنها مطالباتشان را با اولویت بندی مطالبه نموده و در عین حال، بر عملکرد نمایندگان خود نظارت کنند.
لزوم به صحنه آمدن تشکلهای کشاورزی در انتخاب کاندیدای اصلح کشاورزی
تشکلهای بخش نیز، باید بر اجرای دقیق قانون و دفاع از حقوق کشاورزان همت گمارند؛ اینجاست که در فصل قانون گذاری و تصمیمگیری مطالبات بحق کشاورزان در قالب قانون و در نهایت، آییننامههای اجرایی آن در سیستم اداری کشور جاری خواهد شد و کشاورزان بدون خواهش و تمنا به خواستههای قانونی خود خواهند رسید.
در اینجا اشاره به کلام گهربار بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران می نماییم که فرمودند " حل مسائل کشاورزی که از مهمات امور کشور است به عهده دولت با پشتیبانی مجلس است و باید در تمام این امور، آنچه لازم است بدون مسامحه عمل شود.
صدای ضعیف کشاورز، بلندگوی قوی میطلبد!
«یکی از مسئولان در پاسخ به اعتراض تولیدکنندهای گفته بود «مرزعه بزرگ است و صدای ضعیف کشاورز در پهنه وسیع به جایی نمیرسد!» چنانچه دولت از کشاورزان و دانش آموختگان واجد شرایط نمایندگی، حمایت کند و حتی نیمی از آنان به مجلس راه یابند، مسلماً صدای کشاورز در تریبونهای رسمی و تصمیمگیری به گوش خواهد رسید و بطور منطقی مطالبات شان را پیگیری و محقق خواهند ساخت و اثرات آن در در زندگی شخصی و اجتماعی بروز خواهد کرد.
و در این صورت در سایر کرسیهای تصمیم گیری از جمله اتاق بازرگانی ، صنعت و معدن و کشاورزی در شوراهای شهر و روستا و دیگر مراجع ذیربط نیز، کشاورزان جایگاه مناسب خواهند داشت و صدایشان شنیده میشود./
دیدگاه تان را بنویسید