آب در کمین غذا؟
صادق جنان صفت
روزنامه نگار اقتصادی
آتش زیرخاکستر آب از 9سال پیش شعلهور شده بود اما در اسفند ماه 1392 بود که دولت یازدهم خاکسترها را کنار زد تا این آتش به جان افکار عمومی بیفتد و جامعه ایرانی هوشیار شود که چه فاجعهیی در راه است.
این پردهبرداری از داستان پرغصه مدیریت ناکارآمد آب امروز به یک مساله بزرگ تبدیل شده و داوریهای عجیب و ترسناکی درباره آن از سوی مردانی مثل عیسی کلانتری به عنوان یک مسوول بلندپایه دولتهای قبلی و مشاور فعلی معاون اول، برخی اقتصاددانان نهادگرا مثل محسن رنانی، فرشاد مومنی، برخی جامعهشناسان مثل قانعیراد و... بهمثابه بالاتر از خطر معرفی شده است. درحالی که نوک تیز همه انتقادها و پیامدها این است که بخش کشاورزی ایران مصرفکننده 90درصد منابع آب است که با کمترین بهرهوری از این عنصر کمیاب استفاده میشود تاکنون پاسخ کارشناسانه از طرف مدیران کشاورزی ارایه نشده بود. درحالی که دستکم دو نفر از معاونان وزارت جهاد کشاورزی در این باره بارها سخنرانی کردهاند، موسسه پژوهشهای برنامهریزی و اقتصاد کشاورزی در تازهترین گزارش کارشناس خود به نکات تازهیی از مسایل آب اشاره کرده است.
کارشناسان موسسه وابسته به وزارت جهاد کشاورزی این باور را دارند که گویا پررنگ کردن بحران آب و نشانه گرفتن بخش کشاورزی با هدف استراتژیک هجوم به «امنیت غذایی» صورت میپذیرد تا واردات جایگزین تولید محصولات کشاورزی داخل شود.
صرفنظر از اینکه آیا تولید همه محصولات غذایی در داخل و رسیدن به خودکفایی در تولید همه محصولات به لحاظ اقتصادی درست یا نادرست است و جدای از اینکه منابع آب ایران چگونه باید با بالاترین بهرهوری استفاده شود، این حرف موسسه پژوهشی وابسته به وزارت جهاد کشاورزی بسیار با اهمیت است که آیا نقشهیی در کار است که بحران آب بیش از اندازه واقعی نشان داده شود تا ایران به واردات غذای خارجی وابسته شود را باید بررسی کرد. این ادعای بسیار بزرگی است که باید در کانون توجه قرار گیرد و از هر زاویه ممکن به آن نگاه شود تا سره از ناسره بازشناسایی شود. نمیتوان دست روی دست گذاشت و موضوع بسیار بااهمیت داغ را در هیجان زندگی غوطهور کرد.
دیدگاه تان را بنویسید