سرمایهسوزی 600 میلیارد تومانی در صنعت مرغداری
خبرگزاری کشاورزی ایران (ایانا): داستان تولید خمیر مرغ یا عدم تولید آن به یکی از روایتهای کشدار و البته خندهدار در صنعت مرغداری و فرآوردههای گوشتی کشور ایران بدل شده است. داستانی که شاید به قول داستان نویسان، باید در تعریف آن گفت "از جمله داستانهایی است که نه سر دارد و نه ته!" داستانی که وزارت بهداشت در زمانهای که به مثابه یک قهرمان دلسوز و دلواپس سلامت مردم، با دستاندرکاران صنعت مرغداری و صنایع گوشتی، فارغ از این که متعلق به جبهه تولیدکنندگان محصولات سالم هستند یا ناسالم سرشاخ میشود و با اهرم اختیارات حاکمیتی، دو خم تولیدکنندگان را که سرمایه خود را در این وادی سرمایهگذاری کردهاند میگیرد. جالب آنکه این وزارتخانه حاکمیتی مدافع سلامت مردم، نمیخواهد یا نمیتواند با عرضهکنندگان فرآوردههای لبنی فلهای و یا اغذیهفروشانی سطح شهر که دربدر متقاضی فرآوردههای گوشتی ارزانقیمت هستند برخورد کند. در واقع امروز هر تولیدکننده شناسنامهداری که با هزار خون دل چرخ تولید را در دوره رکود یا خروج از رکود میچرخاند، مترصد این است که دقیقهای یا ساعتی دیگر مسئولی از وزارت بهداشت تمام رشتههای تولید را پنبه کند!
بازدید جمعی از خبرنگاران از کارخانههای صنایع گوشتی برای مشاهده پروسه تولید خمیر مرغ موسوم به MDM یکی از اقدامهایی بود که موجب شد روند کار تشریح و کمکی شود به رفع دغدغههای ذهنی اصحاب رسانه. سیاستی که دقیقاً از ماهها پیش انجمن صنایع فرآوردههای گوشتی آغاز کرده بود و کوشید تا اگرچه مسئولان وزارت بهداشت تا امروز بر موضع خود پافشاری کنند، اما دست کم خبرنگاران بدانند که دفاع از تولید سالم خمیر مرغ و پاک نکردن صورت مسئله بهدلیل ضعف وزارت بهداشت در نظارت و برخورد با خاطیان معدود، باعث صرفهجویی 600 میلیارد تومان پروتئین مرغی است که امکان ورود به بازار قطعهبندی را ندارد و فقط در قالب فناوری جهانی MDM که گوشت را بهصورت مکانیکی از استخوان و غضروف جدا میسازد میتواند وارد سبد غذایی مردمی شود که اتفاقا از سوءتغذیه ناشی از کمبود پروتین رنج میبرند.
کارخانه گوشت مارین و پاک تلیسه (202) دو کارخانه ای بود که شرایط بازدید و پرسش های حضوری خبرنگاران را فراهم کردند و موجب شدند تا خبرنگاران از نزدیک در جریان نحوه این فرآیند تخصصی قرار بگیرند. بازدیدی که بیش از این که خبری باشد، گزارشی تشریحی بود از کم و کیف فرآوری دامها و مرغها در خط صنعت.
اگرچه در این بازدید روشن شد که از ماه گذشته آزمایش بافتشناسی برای اطمینان از عدم استفاده از امحاء و احشاء مرغ و قسمتهای غیرخوراکی آن ازجمله شُش و خرخره مرغ توسط سازمان دامپزشکی برای کلیه واحدها اجباری شده است و این مسئله نیز شاید اقدام کاربردی سازمان دامپزشکی برای کاهش دلواپسی وزارت بهداشت که کل صنعت را قربانی چند خاطی مسئولیتنشناس کرده است.
متخصص بهداشت و کنترل مواد غذایی در ارتباط با تاریخچه این فناوری گفت: تهیه خمیر غذایی با نامی موسوم به MDM در واقع از سال 1940 میلادی با ساخت دستگاه جداکننده مکانیکی گوشت از استخوان برای تهیه خمیر آبزیان کلید خورد.
فرهمند صالحزاده، با بیان اینکه هماکنون خمیر مرغ در کانادا در مراکز عرضه گوشت بهعنوان گوشت چرخکرده به مشتریان عرضه میشود، درباره تولید این محصول در کشورهای آمریکا و کانادا، افزود: تولید و عرضه خمیر مرغ در این کشورها بلامانع است.
وی، با اشاره به این که در هر جای دنیا دیدگاهی کارشناسی و اثبات شده وجود دارد که اگر جلوی تولید قانونی محصولی گرفته شود، آن محصول در مراکز غیرقانونی و به اصطلاح زیرپلهای تولید میشود؛ این در حالی است که در سالهای عدم ممنوعیت تولید و استفاده از خمیر مرغ، ماهانه دو میلیون مرغ تخمگذار پایان دوره، با نظارت سازمان دامپزشکی کشتار و برای تبدیل خمیر مرغ راهی مراکز تولید فرآوردههای گوشتی شده است؛ اما پس از بحثهای فراوان درباره ابهاماتی که در تولید خمیر مرغ به روشهای غیرمعمول بهوجود آمد؛ یک سالی است که ممنوعیت استفاده از این محصول اعلام شده است.
جالب آنکه به گواه تمام خبرنگارانی که شاهد تولید نمونه و آزمایشی محدود در جریان بازدید بودند، خمیر مرغی که به روش کاملاً بهداشتی تولید شده باشد، محصول عجیب و یا مضری به ذهن خطور نمیکرد و حتی بهدلیل جداسازی کامل گوشت مرغ از استخوان و غضروفها که جزو تکنیکهای شگفتانگیز دستگاه سپراتور است، استفاده بهینه از گوشت مرغ را نیز در پی دارد.
در واقع تنها مسئله اصلی و دغدغه پیرامون تولید خمیر مرغ، احتمال استفاده از امحاء و احشاء مرغ در پروسه تولید این محصول است؛ آن هم در مراکزی که بیشتر بهصورت زیرزمینی فعالیت میکنند و امکان هیچگونه نظارتی در پروسه تولید این محصول توسط وزارت بهداشت و سازمان دامپزشکی وجود ندارد؛ محصولاتی غیربهداشتی و بدون جداسازی احشاء مرغ تولید شده است که مصرف آن مشکلاتی را برای مصرفکنندگان بهوجود آورد؛ به همین خاطر سال گذشته ممنوعیت استفاده از خمیر مرغ در سوسیس و کالباس اعلام شد.
مسئول فنی و بهداشتی کارخانه "مارین"، پروسه تولید خمیر مرغ را تشریح کرد و اظهار داشت: مرغها پس از شستوشو، به مکانی تحت عنوان پیش سرد منتقل میشوند که در این مکان دمای مرغها بین صفر تا منفی چهار درجه است.
علیرضا هوشمند ادامه داد: مرغهای گوشتی به سالن تخلیه امعاء و احشاء غیرقابل مصرف داخلی و همچنین جداسازی اعضای غیرقابل خوراکی برای انسان وارد میشود.
وی مرحله بعد را مرحله تخلیه امحاء و احشاء داخلی مرغ، جداسازی پوست، قسمتهای غیرخوراکی مرغ، شستوشوی مرغ و انتقال به مرحله بعدی عنوان کرد.
مسئول فنی و بهداشتی کارخانه "مارین" تصریح کرد: با انتقال لاشه مرغها به مرحله بعد در آنجا ران و سینه مرغ برای تهیه برخی فرآوردهها جداسازی و قسمتهای باقی مانده برای چرخ شدن به قسمت تهیه خمیر مرغ وارد میشود.
هوشمند یادآور شد: در این مرحله دستگاه جداکننده گوشت از استخوان قسمتهای قابل مصرف خوراکی را بهصورت خمیر جدا کرده و الباقی را تحت عنوان ضایعات در قسمت دیگری از دستگاه نگهداری میکند.
وی تأکید کرد: خمیر مرغ حاصله به مدت یک ساعت در پیش سرد اولیه نگهداری و سپس برای انجماد به سردخانه منتقل میشود؛ دمای سردخانه 40 درجه است و در اینجا عمق داخلی محصول طی هشت ساعت باید به 18- درجه سانتیگراد برسد و در این صورت برای بستهبندی و کارتنبندی آماده میشود./
گزارش: علیرضا صفاخو
عکس: امیر سرشته
همه چیز درباره تولید خمیرمرغ، سوسیس و کالباس + عکس
F-940221-01
دیدگاه تان را بنویسید