وزارت بهداشت؛ مسئول اصلی نظارت بر سلامت واکس میوه

لیلا مرگن - خبرگزاری کشاورزی ایران (ایانا)

سورتینگ‌داران مازندرانی معتقدند که وزارت بهداشت متولی اصلی نظارت بر سلامت مواد غذایی و حتی واکس‌های میوه بوده و اگر محصولات وارداتی به ایران کیفیت ندارد، این وزارتخانه نباید اجازه ترخیص آن را صادر کند. به اعتقاد آنها ساده‌ترین راه مقابله با استفاده از ترکیبات مشکل‌دار در بسته‌بندی میوه‌ها، کنترل مبادی ورودی کشور است، زیرا بسیاری از آنها وارداتی هستند.

"روغن پالم در لبنیات"، "باقیمانده بیش از حد سموم در محصولات کشاورزی"، "استفاده از واکس سرطان‌زا روی مرکبات"، "رنگ‌آمیزی مشکل‌دار میوه‌ها"، "پارافین سرطان‌زا روی سیب" و بسیاری موارد دیگر مباحثی است که در ارتباط با سالم نبودن محصولات کشاورزی در شبکه‌های اجتماعی دست به دست شده و هیچ کس پاسخ درستی درباره صحت یا رد این ادعاها ارائه نمی‌کند. سونامی سرطان در ایران یک واقعیت است، اما آیا به‌راستی وقوع این همه مشکل در کشور، به دلیل وجود باقیمانده‌های بیش از حد سموم در محصولات کشاورزی است!؟ یا اینکه آب و هوای ناسالم، تغذیه نامناسب، شیوه نادرست زندگی و عوامل دیگر هم در شیوع سرطان بین مردم کشور نقش دارد!؟سهم هر کدام از این عوامل در مشکلات فعلی جامعه چقدر است؟ بسیاری از پرسش‌های جامعه درباره شیوع سرطان در ایران بدون پاسخ باقی مانده و متأسفانه متولیان امر نیز بنا به‌دلایل مختلف پاسخ روشنی به آن ارائه نمی‌کنند.

گفته می‌شود به اندازه کل اتحادیه اروپا دستگاه سنجش باقیمانده سموم در ایران وجود دارد و قانون هم وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را مسئول کنترل سلامت مواد غذایی معرفی کرده است، اما متأسفانه هنوز آمار شفافی و دقیقی از سوی این وزارتخانه برای روشن شدن افکار عمومی به رسانه‌ها ارائه نشده است. فقط هر از گاهی به نقل از یک مقام مسئول در وزارت بهداشت، انگشت اتهام به سوی بخش کشاورزی نشانه می‌رود و بازار شایعات را داغ می‌کند. مردم ایران در ذهن خود پذیرفته‌اند که سرطان می‌خورند! پس حتی اگر محصول ایرانی سالم‌ترین محصول جهان هم باشد، آنها پذیرفته‌اند که سرطان می‌گیرند. در حال حاضر هیچ کس با خود این‌گونه فکر نمی‌کند که اگر محصولات ایرانی آلوده هستند، چطور بخشی از آنها به اتحادیه اروپا به‌عنوان مجموعه‌ای با سخت‌گیرانه‌ترین استانداردها صادر می‌شود. البته ذهن خلاق ایرانی برای این پرسش هم پاسخی یافته و در فضای مجازی مدعی می‌شوند که بهترین محصولات ایرانی که از نظر باقیمانده‌ها مشکلی ندارند به اروپا می‌روند و محصول بی‌کیفیت را خودمان می‌خوریم.

وزارت بهداشت کجاست؟

سورتینگ‌داران مازندرانی اما به یکی از پرسش‌های مطرح‌شده در اذهان عمومی درباره سرطان‌زا بودن استفاده از واکس در مرکبات خیلی شفاف پاسخ می‌دهند.

به اعتقاد حسین لقمانی، سورتینگ‌دار بهنمیری، بسته‌بندی و "بزک" کردن میوه، اقتضای بازار امروز است. اگر میوه‌ها شیک و تمیز نبوده و با استفاده از روش‌هایی مثل واکس میوه براق نشود، مصرف‌کننده آنها را نمی‌خرد.

وی می‌گوید که اگر واکس میوه سرطان‌زاست، چرا وزارت بهداشت بر واردات آن نظارت نمی‌کند. چه کسی و از کدام دستگاه مجوز واردات واکس میوه را دریافت می‌کند و چرا مسئولان امر توپ را به زمین تولیدکنندگان می‌اندازند.

لقمانی تأکید می‌کند که برای افزایش مدت نگهداری میوه، در ایران هم مشابه سایر نقاط جهان از روش‌های روز دنیا استفاده می‌شود. اگر این روش‌ها مشکل دارد، مسئولان باید به تولیدکنندگان اعلام کرده و مانع از اجرای آنها شوند.

همه واردکننده واکس شده‌اند

واقعیت دنیای امروز آن است که ذائقه مصرف‌کننده تغییر کرده است. دیگر مرکبات دانه‌دار در بازار خریدار ندارد. سیب‌ها به دلیل اصلاح نژاد عطر خود را از دست داده‌اند، اما به شدت خوش آب و رنگ هستند. اگر تحقیقات به سمت تولید میوه بدون هسته یا خوش آب و رنگ می‌رود، به‌دلیل علامت‌هایی است که سلیقه مشتری و بازار به آن نشان داده و اگر امروز محصولاتی با سلامت کمتر می‌خوریم، همه به یک اندازه در بروز این مشکلات نقش داریم. استفاده از واکس برای سورتینگ‌داران توأم با هزینه است و اگر مصرف‌کننده محصول براق نخواهد، آنها هم ترجیح می‌دهند از چنین ترکیبی استفاده نکنند. سورتینگ‌داران هر بشکه واکس را به قیمت دو میلیون و 400 هزار تومان خریداری کرده و از آن برای واکس زدن حدود 100 تا 120 تن مرکبات استفاده می‌کنند. شعبان گیلانی، مسئول کمیته تخصصی تولید، زراعت و باغبانی خانه کشاورز می‌گوید که این واکس‌ها به صورت پلمپ شده تحویل سورتینگ‌دار می‌شود.

وی اضافه می‌کند: واکس‌ میوه استفاده شده در ایران ساخت کشور ایتالیا بوده و قطعاً باید از مبادی رسمی وارد کشور شود، پس مسئولان کنترل کیفی در مرزها، می‌توانند واکس بی‌کیفیت را مرجوع کنند.

شهریار میرزایی یکی دیگر از سورتینگ‌داران مازندرانی با اشاره به اینکه رنگ‌آمیزی نیز در واحدهای سورتینگ مرسوم است، تأکید می‌کند که اگر این روش‌ها برای سلامت انسان مضر است، چرا هیچ یک از مسئولان، این مسئله را به سورتینگ‌داران گوشزد نمی‌کنند.

وی همچنین از نبود نظارت بر عملکردها گله کرده و بیان می‌کند که این روزها همه واکس فروش شده‌اند. هر کسی درخواست بدهد می‌تواند واکس وارد کند و وزارتخانه‌های بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و همچنین جهاد کشاورزی نیز بر این روندها نظارتی ندارند.

میرزایی تأکید می‌کند که اگر واکس مشکل دارد، باید کارشناسان برای استفاده از آن نسخه بنویسند، اما هنوز هیچ کس به سورتینگ‌داران نگفته که برای واکس زدن مرکبات از چند درصد واکس باید استفاده کرد.

وی ادامه می‌دهد که هیچ کس به ما نمی‌گوید که چرا طعم پرتقال‌های انبار شده، بعد از عید تلخ می‌شود و در چه زمانی باید مرکبات برای رنگ‌آوری بهتر چیده شود.

متأسفانه متولیان امر به جای ارتباط مستمر با فعالان بخش تولید، در راستای تولید غذای سالم‌تر، مباحث تخصصی را به رسانه‌ها می‌کشانند. به‌نظر می‌رسد آنها سعی می‌کنند کم‌کاری‌های خود را با جوسازی‌های رسانه‌ای بپوشانند. در حالی که جای کارشناس نظارت بر سلامت مواد غذایی در پشت میز ادارات نیست، بلکه آنها باید به واحدهای تولیدی به‌طور مرتب سرکشی کرده و بر نحوه استفاده از مواد مختلف در محصولات غذایی و میوه‌ها نظارت کامل داشته باشند. ضمن اینکه همیشه به خاطر داشته باشند که کوچک‌ترین سهل‌انگاری در اجرای استانداردها، باعث می‌شود وابستگان نزدیکشان هم دچار بیماری‌های صعب‌العلاج شوند./

G-931017-01

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید