کشاورزان و هزارتوی صدا و سیما! (به بهانه آغاز به کار ریاست جدید)
حبیبا... افزونی
رئیس جدید سازمان صدا و سیما بهطور رسمی از امروز کار خود را آغاز میکند. او طی ریاست حداقل پنجساله خود وارث مطالبات به جا مانده اقشار، اصناف و گروههای گوناگون جامعه مخاطبان و گیرندگان پیامهای رسانه ملی است. بیشک همه از رئیس جدید صدا و سیما انتظار دارند تحولات مثبت و ساندهای را طی دوره مدیریت وی در مهمترین سازمان تأثیرگذار در عرصههای فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی کشورمان شاهد باشند. جدا از بحثهای سیاسی و جناحی و گاه تنشزا میان مدیران صدا و سیما که در سونگری از آن دولت و کملطفی از این دولت همواره مطرح بوده است؛ اما آنچه همه به آن اذعان دارند این موضوع است که صدا و سیما باید در خدمت مردم و پشتیبان دولت بر آمده از رأی اکثریت مردم باشد؛ هرچند این بدان مفهوم نیست که رسانه ملی از نقد و نظارت بر عملکرد دولتمردان تهی باشد؛ بگذریم!
آنچه بیشتر در این یادداشت درصدد طرح آن هستیم اشاره کوتاه و فهرستگونه به ضرورت توجه به مطالبات یک قشر زحمتکش و پرتلاش در عرصه تأمین امنیت غذایی کشور یعنی بهرهبرداران و تولیدکنندگان در حوزه کشاورزی کشور از صدا و سیماست.
جناب سرافراز که در کارنامه فعالیت خود مدیریت شبکه برونمرزی را به عهده داشته، به نیکی میداند که در همین کشورهای نزدیک خودمان چه میزان از حجم برنامههای رادیویی و تلوزیونی در موضوع کشاورزی تولید و پخش میشود. آقای ضرغامی نیز طی مدیریت 10 ساله خود به بسیاری از کشورهای دور و نزدیک سفر کرده بود و حتماً شاهد پخش برنامههای متنوع کشاورزی از رسانههای دیداری و شنیداری آنها بوده است. در همین ترکیه همجوار و هممرزمان چهار شبکه اختصاص به پخش برنامههای گوناگون کشاورزی دارد؛ این در حالی است که بخش کشاورزی کشورمان سهم بسیار ناچیزی از برنامههای رسانه ملی را به خود اختصاص داده است؛ بخشی که امنیت غذایی کشور را باید تأمین کند.
راهاندازی کانال یا شبکه برای بخش کشاورزی بنا بر ضرورت موارد زیر است:
1- بدون تردید در نظام جمهوری اسلامی ایران بخش کشاورزی وظیفه تأمین امنیت غذایی متکی بر تولید داخلی با استفاده علمی و کارآمد از منابع آب و خاک و حفاظت از منابع طبیعی را به عهده دارد. ضرورت راهاندازی کانال یا شبکه برای بخش کشاورزی را باید از چشمانداز نیاز کانونهای تولیدی بخش کشاورزی آغاز کرد؛ بخشی که 20 درصد نیروی شاغل، مولد و تلاشگر را در خود جای داده است.
2- تلویزیون یکی از رسانههای ارتباط جمعی بهشمار میرود که توان ارسال پیام برای خیل کثیری از مخاطبان را در آن واحد دارد، در این راستا بخشهای مختلف میتوانند از قابلیتهای این رسانه برای برقراری ارتباط با ذینفعان استفاده کنند که بخش کشاورزی نیز از این قاعده مستثنی نیست. بخش کشاورزی با گستره بسیار وسیع در کشور باید بتواند کانالی مناسب برای ارتباط دائمی با کشاورزان و بهرهبرداران بخش را انتخاب و از آن در جهت دستیابی به اهدافش بهرهگیری کند.
3- وجود کانال سراسری برای بخش کشاورزی باعث آشنایی کشاورزان نقاط مختلف کشور با توانمندیهای سایر کشاورزان در استانهای دیگر و نیز دریافت تجارب موفق جهانی شده و زمینه را برای افزایش تجارب و بهرهوری بهویژه در ترویج یافتههای جدید، معرفی ایدهها و دستاوردهای نو و تجاریسازی بسیاری از نتایج پژوهشی و تحقیقاتی و اقتصادی کردن بخش کشاورزی در کشور فراهم میسازد.
4- بررسی تجربههای موفق بسیاری از قطبهای کشاورزی در حوزههای جغرافیایی گوناگون با سطح اقتصادی کاملاً متفاوت نظیر کانادا، نیوزلند، آمریکا، برزیل، آرژانتین، دانمارک، فرانسه، رومانی و نیز کشورهایی نظیر چین و پاکستان نشان میدهد توجه به نقش رسانه در حفظ و بالا بردن سطح و جایگاه این بخش حیاتی عملاً مورد تأکید قرار داشته و منافع حاصل از این موضوع در حفظ بازارهای تجاری و زنده نگاه داشتن این بخش استراتژیک چنان است که حضور اسپانسرها با هدف حفظ و پایدارسازی این منافع آنان را در حمایت از شبکههای مستقل کشاورزی و روستایی شائق و پابرجا نگاه میدارد.
5- از آنجا که جوامع کشاورزی و روستایی بهعنوان یک جامعه زنده و حیاتی در نظر گرفته شده، بنابر این بهنظر میآید در این نوع شبکههای تلویزیونی تنها نقش تولید پررنگ نبوده و سایر بخشهای زتدگی این جوامع نیز نظیر سرگرمی، روش زندگی روستایی، مسابقات و... دارای جایگاه مناسبی است./
D-930821-01
دیدگاه تان را بنویسید