تولید سالانه 400 هزار جوجه بومی نسل بیستم در مازندران
پرورش مرغ بومی یکی از راههای درآمدی خانوارهای روستانشین بوده و نقش مهمی در تأمین معاش این خانوارها دارد.
کارشناس این امر تفاوت مرغ بومی را با نمونه صنعتی در طعم، مزه، کیفیت گوشت، تخممرغ و سازگاری بیشتر با شرایط محیطی میدانند.
مراکزی در زمینه افزایش مهارت روستاییان در پرورش مرغهای بومی در کنترل بیماری آنها فعالیت میکنند.
رئیس مرکز اصلاح نژاد مرغهای بومی استان مازندران در گفتگو با خبرنگار ایانا گفت: سالانه 400 هزار جوجه یکروزه اصلاح نژادشده توسط این مرکز در میان خانوارهای روستایی استان مازندران توزیع میشود.
عباس زارع افزود: در این مراکز صفات اقتصادی مرغهای بومی مانند وزن، تخممرغ و سن بلوغ مورد اصلاح نژادی قرار میگیرد.
وی خاطرنشان کرد: نسل بیستم این مرغها در مقایسه با نسلهای قبلی با تغییرات ژنتیکی منجر به تولید گوشت و تخممرغ بیشتری از این گونههای مرغ انجامیده است.
فعال بخش خصوصی ادامه داد: در هر قطعه مرغ بومی چهار هزار و 500 تومان درآمد حاصل از گوشت و مرغ، ارزش افزوده بهدست میآورد.
زارع تصریح کرد: بیماریهای ویروسی که امروزه در مرغهای صنعتی مانند نیوکاسل، کامبارو و جدیداً آنفلوآنزا مشاهده میشود، مربوط به مرغهای صنعتی بوده و در میان مرغهای بومی این بیماریها وجود نداشته است.
وی در پایان برنامههای کلی این مرکز را حفظ مرغ بومی، اصلاح نژاد و ترویج پرورش مرغ بومی دانست./
خبرنگار: ابراهیم نژادرفیعی
E-901224-01
دیدگاه تان را بنویسید