مار و کژدم و تندرستی مردم
رامین امینی زارع - کارشناس ارشد مهندسی منابع طبیعی از دانشگاه تهران
شاید تصور دیدن مارها و کژدمهای زنده که در یک مکان گردهم آمدهاند تا پادزهر آنان برای مردم ارمغان تندرستی بیاورد برای بسیاری از مردم جالب باشد، جاندارانی که اگر کاری به کارشان نداشته باشی کمتر مزاحم آدمی میشوند و سر خویش دارند.
دهه سوم شهریور 93 برای دومین بار بود که به دعوت همایش سراسری مدیران روابط عمومی های وزارت جهاد کشاورزی، به مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی در حصارک کرج رفتم.
مجموعه ای با صفا و دیدنی در پهنه بیش از 110 هکتار، باقیمانده از آغازین سال های سده کنونی خورشیدی که بیش از 9 دهه فعالیت علمی وبهداشتی را در کارنامه زرین خویش دارد.
شگفت است بناهای ماندگار این دوره فرزندان ایران زمین در بنیاد نهادن یادگارانی همچون دانشگاه تهران، بانک کشاورزی و همین مؤسسه که به سرم سازی رازی معروف شده است؛ چه، اگر به این نام برده شود، جفایی است به بعد پژوهشی آن که در شمار یکی از پرآوازهترین مؤسسات تحقیقاتی منطقه خاورمیانه، بلکه جهان در این زمینه بهشمار می آید و از سوی سازمان های نام آور فرامرزی همچون OIE- FAO و WHO بهعنوان سازمان های معتبر شمرده می شود.
بی شک سرمایه اصلی این مؤسسه که از نگاه بی مداهنه این قلم دیده می شود؛ سرمایه انسانی هیأت علمی و کارکنان آن است که گمنام، بی مدعی و پرمحتوی این اعتبار جهانی را رقم زده اند، بهگونه ای که هم اکنون تولیدکننده نزدیک 80 نوع فرآورده بیولوژیک است و در زمینه بهداشت و درمان انسان و دام؛ این دو همراه همیشگی تاریخ بشر نقش داشته است.
یکی از آثار پربرکت مؤسسه، در زمینه حفاظت جان ایرانیان در برابر خطر مرگ ناشی از کژدم زدگی که در مناطق جنوبی ایران فراوان دیده می شود و مارگزیدگی که در دامنه بسیاری از کوهستان های ایران یکی از شایع ترین ترسهای عادی است و جالب آنکه علاوه بر افعی ایرانی، در مناطق شمال شرقی ایران مار کبری نیز جان آدمیانی که از دید او و غریزه اش خطر محسوب شوند را به چالش می کشد، اما این مؤسسه ایرانی کارآمد، توانسته است میزان تلفات انسانی را باساخت پادزهرهای اختصاصی و اثربخش خود به سمت زیر 10 نفر در سال گرایش دهد.
این مؤسسه ایرانی، تأمینکننده فرآوردههای انسانی به سفارش وزارت بهداشت و دامی به سفارش سازمان دامپزشکی با واکسنهای باکیفیت منطبق با برترین اثربخشی در زمینه دام و ماکیان و آبزیان است.
آنگونه که نوشتم مجمع مدیران روابط عمومی های جهاد کشاورزی در این مکان مصفا و آموزنده برگزار شد و دیدار یاران تازه شد و از رئیس و کارکنان فرهیخته مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی گرفته تا مدیران مجرب روابط عمومیهای استانی و ستادی، همگی بار دیگر بر اینکه ایرانی میتواند، گواهی دادند.
در پایان به فکر فرو می روم که چقدر تشویق معنوی هر ایرانی به این بنیاد بومی که شاید تماسی تلفنی، ارسال نامهای یا نوشتهای در رسانهای باشد و حمایت هر مسئول میهندوست، میتواند در بهبود و افزایش دامنه کار این مؤسسه دیرپای مفید باشد... امیدوارم قدر خود را بدانیم و به قول آن بزرگ
بیا تا قدر یکدیگر بدانیم *** که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم
دیدگاه تان را بنویسید