آبیاری مزارع جنوب تهران با شیوه امروز تا کی؟

وحید زندی فخر - دبیر صفحه "آب و غذا "در روزنامه "فرصت امروز"

کدخبر: 19457

شاید هنوز برخی معنای درست امنیت غذایی را متوجه نشده‌اند؛ امنیتی که هر چند وقت یکبار با انتشار یک خبر در یکی از شاخه‌های موادغذایی، تهدید می‌شود و بسیاری از مردم را از مصرف آنها منصرف می‌کند. داستان از جایی شروع شد که خبرگزاری ایلنا با انتشار گزارشی مبنی بر استفاده فاضلاب برای آبیاری زمین‌های سبزی و برنج، آمارهای نگران‌کننده‌ای را مخابره کرد که سلامت مصرف‌کنندگان در گرو صحت یا ابطال آن بود. به‌رغم اینکه در این گزارش از عدم جوابگویی مسئولان جهاد کشاورزی استان تهران سخن گفته بود، اما سعی کردیم به هر طریقی شده با آنها تماس بگیریم تا بلکه پاسخ قانع‌کننده‌ای دریافت کنیم.

بر آن شدیم تا با سید محمد موسوی، رییس سازمان جهاد کشاورزی استان تهران ارتباطی برقرار کنیم. زیرا موثق‌ترین کسی که می‌توانست ما را در کشف حقیقت یاری کند، همین مقام بود. اما متاسفانه جلسات پی‌درپی ایشان، فرصت هم‌صحبت شدن با وی را از ما گرفت. به همین دلیل مجبور شدیم با یکی از معاونان وی گفت‌وگوی کوتاهی داشته باشیم. سیدمصطفی سیدپور، معاون بهبود تولیدات گیاهی این سازمان به صراحت تمام گفت: «این خبرها کذب است و زمینی در جنوب تهران با فاضلاب آبیاری نمی‌شود!»

با شنیدن این سخنان، کنجکاو شدیم و تصمیم گرفتیم که یکی از خبرنگاران را به مناطق مورد نظر بفرستیم تا از نزدیک، اتفاقات را زیر نظر بگیریم. طبق شواهد موجود بیشتر زمین‌ها با آب فاضلابی آبیاری می‌شد که قرار بود برای تصفیه به سمت قرچک سرازیر شود. حتی زمین‌های خشک هم گواهی از رد فاضلاب داشتند. زیرا مقدار زیادی آشغال و مواد پلاستیکی که تجزیه‌ناپذیر هستند، در ورودی راه آب به مزرعه جمع شده بود.

عکس: سمیه سهیلی - فرصت امروز

این فاضلاب‌ها انشعاباتی هستند که بیشتر در مناطق شرق تهران تولید می‌شوند و قبل از رسیدن به کوه «بی‌بی شهربانو» به هم پیوسته و به سمت جنوب می‌روند. در بین راه، بسیاری از کشاورزان از گذر این آب، راهی به سمت زمین‌هایشان باز می‌کنند و بدون هیچ دردسری آن را به خورد گیاهانی می‌دهند که قرار است در بازار مصرف مردم توزیع شوند. موضوع به قدری جدی است که به گفته برخی از بومیان آنجا، آنقدر از این فاضلاب در بین راه انشعاب گرفته می‌شود که دیگر چیزی به تصفیه‌خانه نمی‌رسد.

حال پرسش اینجاست که مسئولان سازمان جهادکشاورزی استان تهران در این میان چه می‌کنند؟ چرا جلوی این آبیاری‌ها گرفته نمی‌شود!؟ چرا به صراحت نسبت به آنچه که در حال وقوع است، عین واقعیت را نمی‌گویند؟ وقتی ما با چشمان خودمان، فاجعه استفاده از فاضلاب را دیدیم و مردم آن حوالی نیز آن را تایید کردند، دیگر کتمان موضوع چه سودی در پی دارد؟

آیا بهتر نیست ریاست سازمان جهاد کشاورزی استان تهران به جای برگزاری جلسات پی در پی که به بهانه آن، پاسخ هیچ خبرنگاری را نمی‌دهد، سری به حوزه استحفاظی بزند تا عمق فاجعه را دریابد؟

شاید توجیه این باشد که وسعت این زمین‌ها به قدری نیست که ارزش پی‌گیری داشته باشد، اما اگر سلامت مردم مهم است، پس باید در برابر مسموم شدن حتی یک نفر هم جوابگو بود. این محصولات به مرور زمان تاثیر خود را بر مصرف‌کننده می‌گذارد و سرعت سونامی سرطان‌ها را دوچندان می‌کند. پس تا دیر نشده، باید درباره این معضل، فکری اساسی شود.

شاید هم از نظر کارشناسان سازمان جهاد کشاورزی استان تهران مصرف محصولاتی که با فاضلاب آبیاری می‌شوند، هیچ تاثیر سوئی بر سلامت انسان ندارد و مشکلی ایجاد نمی‌کند. پس اگر این‌طور است، آیا بهتر نیست این موضوع علنی شود و برای یک‌بار هم که شده حرفی زده شود که خیال مردم از بابت مصرف این محصولات راحت شود؟

* اظهارات یادشده صرفا دیدگاه نویسنده است و الزاما به معنای تایید یا رد آن از سوی خبرگزاری ایانا نیست.

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید