نهالهای بلوط دوباره نفس می کشند
کاشت نهالهای بلوط در دل کوههای استان لرستان در منطقه زاگرس مرکزی التیام بخش زخم های کهنه ای بود که در سالهای اخیر زاگرس را در مسیر خاموشی قرار داده بود.
به گزارش خبرنگار مهر، با مطالعه سرگذشت زمین، از شروع حیات بر روی کره خاکی همواره درخت را در کنار انسان می بینیم. جنگل زیستگاه و پناهگاه اولیه انسان بوده و همچون مادری مهربان نه تنها مسکن و پوشاک و غذای او را تأمین می کرده بلکه او را از بلایای طبیعی نیز با پناه دادن در دل خود مصون می داشته است.
درختان در اجتماع زیستی خود به صورت جنگل به عنوان یکی از مهمترین سیستمهای حیات بخش به شمار می روند. جدا از اینکه جنگلها زیستگاه جانوران بسیاری هستند این سرمایه طبیعی خود تضمین کننده بقاء و پایداری آب و خاک و هوای سالم هر سرزمینی محسوب می شوند.
و مهمتر اینکه جنگلها ریه های زمین هستند و اگر این ریه ها از کار بیفتند زمین ادامه حیات را برای بشر نمی تواند تضمین کند.
این در حالیست که هر جنگلی برای خود یک جامعه زنده به حساب میآید و تحت تأثیر برخی عوامل از جمله یخبندانهای زودرس پاییزه و یخبندانهای دیررس بهاره یا کمبود باران و خشکسالی، بارانهای شدید، سیلابها و بادهای تندی که باعث شکسته شدن درختان می شود یا بادهای گرم و سوزانی که سبب خشک شدن برگها می شود یا گرمای شدیدی که عناصر نوزاد جنگلها را دستخوش آسیبهای جدی می کند و گاهی آنها را می سوزاند و از بین می برد و زادآوری آنها را مشکل می کند.
اما اگر این جامعه نباتی تنها از طریق عوامل طبیعی مورد تهدید قرار گیرد بنا به طبیعت و سرشت خویش، قابلیت ترمیم خرابی و تجدید و احیای جامعه خود را دارد مگر اینکه انسان ندانسته به کمک عوامل طبیعی تخریب بشتابد.
با دخالت انسان در این صورت جامعه نباتی که محصول فعالیت طبیعی بوده و به یکباره یا به تدریج از بین میرود و امیدی برای تجدید حیات آن در مدت محدود وجود نخواهد داشت.
تحولات در جنگل چنانچه تحت مداخلات شدید انسانی قرار نگیرد در یک سیکل طبیعی عمری طولانی خواهد داشت اما چنانچه تحت دخالتهای مختلفی قرار گیرند، سبب میشود که طول عمر کوتاهتری را طی کند.
بازتاب نابودی جنگلها در زندگی بشر در حال حاضر منجر به بروز مشکلاتی شده که برای کل کره زمین و زندگی بشر تهدید کننده است و درختی که روزی حیات را برای زندگی بر روی کره خاکی مهیا کرده است امروز حیاتش به خطر افتاده است.
نفسهای جنگلهایی که خود روزگاری شرایط نفس کشیدن را برای حیات انسان بر روی کره خاکی فراهم کرده امروز به شماره افتاده است و ما هر روز درختان چند صد ساله ای را می بینیم که به دلایل مختلفی نابود می شوند.
به هر روی این روزها که اوضاع و احوال زاگرس، دیار نعمت های بی بدیل خداوندی چندان مساعد نیست دانشجویان لرستانی در حرکتی زیست محیطی بیش از 200 هزار بذر بلوط را در قلب زاگرس کاشتند تا مرحمی بر زخم این سرمایه عظیم باشد.
استان لرستان به عنوان بام طبیعت ایران میزبان یکی از غنی ترین رویشگاه های اصلی گونه منحصر به فرد بلوط در غرب کشور است که از لحاظ وسعت جنگل بعد از استان های فارس و خراسان جنوبی در رده سوم کشور قرار گرفته است.
همچنین جنگلهای استان لرستان در بین استانهای زاگرس نشین بعد از استان فارس در رده دوم قرار دارد.
جنگلهای بلوط استان لرستان در قلب منطقه زاگرس قرار گرفته اند و به اعتقاد کارشناسان به خطر افتادن آنها می تواند تاثیرات بسیار پیچیده ای بر روی کل اکوسیستم ناحیه زاگرس در پی داشته باشد.
به هر روی هر چند با کاشت این نهالها که تا درخت شدن فاصله زیادی دارند التیامی بر دردهای زاگرس نهاده شد ولی این پهنه زیبا و پربرکت نیازمند توجه بیشتری از سوی مردم، مسئولان و فعالان محیط زیست است.
زاگرس که در سالهای اخیر با بحرانهای متعددی چون خشکسالی، هجوم ریزگردهای عربی، آتش سوزی های گاه و بی گاه، تجاوز اراضی کشاورزی، قطع درختان و دهها معضل دیگر مبارزه کرده است امروز خسته از کارزار چشم به راه نگاه همگان است تا بتوان این سرمایه را به نسل آینده هدیه داد.
دیدگاه تان را بنویسید