دست حمایت بر سر رسانه های کشاورزی بکشیم؛
رنج کشاورزی از ضعف فرهنگی
ابوالقاسم گلباف
حدود ۷۰رسانه (هفته نامه ،ماهنامه، دوماهنامه، فصل نامه و بیش از ۵۰سایت، خبرگزاری و درگاه اینترنتی) به صورت تخصصی به مباحث کشاورزی می پردازند . بر این ها بیافزایید حدود ۱۰روزنامه که بعد از نهضت نوشتاری مدیر کل روابط عمومی وزارت جهاد کشاورزی، صفحه مخصوص کشاورزی، غذا و آب راه انداخته اند. صدا و سیما هم بعد از ۳سال فرار از قانون ابلاغ شده افزایش بهره وری، جبرا ساعتی اندک در شبکه های کم بیننده به صورت فرمالیته به کشاورزی می پردازد . با این همه در هفته گذشته، داد وزیر جهاد کشاورزی از ضعف فرهنگی در حمایت از کشاورزی در آمد، چرا!؟ برای اینکه ۵ میلیون خانوار کشاورز داریم که حتما در هر خانواده چند نفر باسواد از دیپلم تا مهندس بیکار دارند. یعنی جا دارد تا یک میلیون نسخه نشریه کاغذی تخصصی کشاورزی با مطالب کاربردی و ترویجی به زبان کشاورز فهم، منتشر و بین روستاییان، زارعین، کارآفرینان و کارشناسان و حتی سرمایه گذاران و البته ۱۱۰ هزار نان خور و مواجب بگیر وزارت جهاد کشاورزی توزیع شود. در حالی که ۷۰ نشریه موجود با احتساب تیراژ واقعی پاسخگوی ۵۰۰هزار کارمند، کارشناس، دانش آموخته و اعضای نظام صنفی کارهای کشاورزی نیست، چه برسد به اینکه بخواهند خوراک ترویجی اطلاع رسانی و یافته های نو را به حدود ۵میلیون خانوار برسانند.
مشکل بعدی اینکه بسیاری چون: مهندسین و کارمندان بودجه ای برای خرید مجله یا روزنامه ندارند و شاید عادت به خرید ندارند. در کشورهای پیشرفته یا علاقه مند به پیشرفت کشاورزی اولا هر رشته از زیر مجموعه های کشاورزی نزدیک به ۱۰۰نشریه تخصصی دارند. چیزی نزدیک به هزار عنوان نشریه و در ثانی دولت و کلان شرکت ها خریدار اصلی، خوراک دهنده اصلی و پیش آگاهی دهنده اصلی هستند تا نشریات و روزنامه های ذی ربط به صورت مستمر و با محتوای کاربردی منتشر و توزیع شوند. البته فراموش نکنیم کیفیت و اثر گذاری مطالب، نوع نگارش و ادبیات کشاورز فهم از دیگر عوامل اقبال کشاورزان به رسانه هاست. شوربختانه، برنامه های صدا و سیما اعم از اجتماعی یا کشاورزی بیننده گریز است (در بخش اجتماعی و عمومی مردم به ماهواره پناه می برند) اما در کشاورزی به دلیل ضعف محتوایی برنامه ها به نفع کاهش مصرف برق و خاموشی رسانه ملی رای می دهند .امید که صفحه جدید روزنامه وزین و انشالله ماندگار "فرصت امروز" تابو شکنی کند و کاستی های اطلاع رسانی را جبران نماید./
دیدگاه تان را بنویسید