اقتصاد مقاومتی در حوزه کشاورزی، با تولید بیشتر گیاهان استراتژیک
سمانه بهجتی - کارشناس ارشد کشاورزی
کشاورزی مردمیترین بخش اقتصادی است که در اثر افزایش درآمدهای ارزی ناشی از نفت مورد غفلت قرار گرفته و به حاشیه رفته است. سرمایهگذاری در کشاورزی یکی از مؤثرترین استراتژیهای کاهش فقر و گرسنگی و بهبود توسعه پایدار است. حوزه کشاورزی، یکی از اصلیترین حوزههای دارای نقش در اقتصاد مقاومتی است. در بخش کشاورزی، اقتصاد مقاومتی با اقتصاد غیرمقاومتی در مواردی بسیار جزئی با هم تفاوت دارند. این تفاوت هم آن است که کشاورزان باید رغبت بیشتری به تولید کالاهای استراتژیک پیدا کنند. تولید محصولات استراتژیک به شرط حفظ منابع پایدار کشاورزی ضروری است، لذا باید حتیالامکان تا جایی که به منابع آبی و طبیعی ضربه وارد نشود، در تولید محصولات استراتژیک همچون غلات و دانههای روغنی به خودکفایی برسیم. کمااینکه خرید محصولات استراتژیک از کشورهای دیگر منجر به هدر رفت هزینه میشود.
در این وادی اگر بتوانیم در تولیدات استراتژیک به خودکفایی برسیم، هزینههای جابجایی محصولات، حذف و از خروج ارز نیز جلوگیری میشود، این در حالی است که تولید داخلی هم رونق خواهد گرفت. البته این دغدغه زمانی دوچندان خواهد شد که با نگاهی به میزان سرانه مصرف نان در ایران که دو برابر سرانه مصرف در اروپاست؛ به این درک میرسیم که این مصرف سرانه بالا از یکسو و قرار داشتن سکان تولید گندم در دست سرمایهداران بزرگ کشورهای غربی، از سوی دیگر باعث میشود ما همواره نسبت به خرید گندم از این کشورها نگران باشیم. البته هر کشوری در زمینه تامین مواد غذایی، شرایط خاص خود را دارد و نمیتوان از نسخههای یکسانی برای تمام کشورها استفاده کرد. اما با مورد توجه قرار دادن کشورهای عضو اتحادیه اروپا که از امنیت غذایی مطلوبی برخوردار هستند، می توان گفت این کشورها غالبا از نظر ژئوپلتیک در شرایط امنی قرار دارند و تهدیدی برای یکدیگر محسوب نمیشوند، به همین دلیل هم امکان سیاستگذاری کشاورزی بر اساس مزیت نسبی برای آنها وجود دارد. اما کشور ما از نظر بینالمللی همواره با مشکلاتی از جانب همسایگان یا کشورهای در مرزهای دورتر مواجه بوده است. سیاستهای استقلالطلبانه انقلاب اسلامی و قطع سلطه استعمارگران نیز باعث شده تا همواره از سوی این کشورها با تحریمهایی مواجه شویم که ممکن است در آینده به تحریم غذایی بیانجامد.
لذا تولید محصولات استراتژیک به شرط حفظ منابع پایدار کشاورزی، امری ضروری است و باید حتیالامکان تا جایی که به منابع آبی و طبیعی ضربه وارد نشود، در تولید محصولات استراتژیک همچون غلات و دانههای روغنی به خودکفایی رسید. ضمن آن که با توجه به تاریخچه کشاورزی در ایران، می توان یادآور شد پیشینیان نوع کشت را بر اساس نیازهای غذایی انتخاب میکردند و هر منطقه از کشور پهناور ایران با توجه به تنوع آب و هوایی به تولید محصولی خاص اختصاص داشت که هماکنون نیز هر منطقه باید با استفاده از استعداد منطقهای و بهکارگیری فناوریهای نوین و تکنولوژی روز به تولید محصولات کشاورزی بپردازد./
D-930601-02
دیدگاه تان را بنویسید