نقدی بر عملکرد رسانه ملی در تبلیغ مواد غذایی با جوایز رویایی
وقتی "پول و پلو" جای تبلیغ کیفی را میگیرند!
مهدی ناظری
کیفیت واژه مغفولماندهای در تبلیغات صنعت غذای امروز است و معلول آن تِلِهآگهیهای صرفاً تجاری و آنتنفروشی بیسابقه در رسانه ملی است. این روزها به دفعات تبلیغات غلط انداز و دهانپرکن "چهارشنبهپولی، جشنواره پول و پلو، ماشین به تعداد اعضای خانواده" و چندین و چند آگهی وسوسهانگیز دیگر را در سیمای ملی ایران میبینیم و جالبتر آن که شرکتهای آگهیدهنده برای اثبات بیشتر واقعیت مورد ادعای خود، وعده انجام مراسم قرعهکشی را در پربینندهترین و پرمخاطبترین شبکهها و ساعات تلویزیون میدهند و بینندگان که البته در گذشتهای نهچندان دور عادت به دیدن فیلمها و سریالهای پرمخاطب در این ساعات را داشتند، ناگزیرند یا تن به دیدن مراسم قرعهکشی مذکور که معمولاً با حضور چهرههای معروف سریالهای تلویزیونی انجام میشود بدهند و یا عطای رسانه ملی را به لقایش ببخشند و خود را در بهترین زمانهای فراغت خود با سریالها و برنامههای شبکههای فراوان ماهوارهای فارسی زبان سرگرم کنند.
به واقع آنچه اکنون در پس این فرهنگسازی ناصواب در پرمخاطبترین رسانه کشور رخ داده، نزول کامل تبلیغ بر اساس کیفیت و رسالت این رسانه در ترویج فرهنگ سلامت مواد غذایی به جولانگاهی برای ایجاد رقابتی نابرابر میان تولیدکنندگان و واردکنندگان مواد غذایی در کشور است. محصولات وارداتی که بعضاً در رقابت کیفی با تولیدات داخلی در چند محصول معدود ازجمله برنج همواره مغلوب و شکست خوردهاند، به شیوه "به بازی گرفتن حس رؤیاپردازی و بلندپروازی مخاطبان و به تصویرکشیدن برندگان خوش اقبال پولهای هنگفت و ماشینهای گرانقیمت" نابرابر تبلیغ میشوند. در این رهگذر نهتنها تولید و عرضه اندک محصولات داخلی که هنوز مزیتی نسبت به مشابه خارجی خود دارند به مخاطره میافتد، بلکه معیارهای انتخاب مصرفکننده دستکاری شده و عامه مردم که معمولاً دارای قدرت خرید و بنیه مالی محدود هستند، به انتخاب محصول "بدون در نظر گرفتن کیفیت" و به امید پیمودن رهی صدساله از پس این خرید میپردازند!
باری، در برههای که با انتشار خبر رواج مصرف روغن پالم درصنعت لبنیات موجی از نگرانی در جامعه و ژست دغدغه سلامت جامعه در مسئولان پدیدار میشود، غفلت از این موضوع بسیار مهم که نابودی کامل اندک مزیتهای تولیدی در صنعت غذا و رواج رویگردانی روزافزون جامعه از رسانه ملی و روی آوردن به برنامههای بعضاً بیمحتوای شبکههای ماهوارهای از حداقل تبعات منفی اقتصادی و اجتماعی آن است، قابل تأمل بهنظر میرسد. بدونشک ضرری که در طولانی مدت از این رهگذر به سلامت جامعه و امنیت تولید در صنعت غذا وارد میشود بسیار مهلکتر از مصرف روغنی است که سالهای سال است بهطور قانونی و ضابطهمند در انواع فرآوردههای روغن نباتی بهکار رفته و هرچند مصرف آن در صنعت لبنیات امری مردود و غیرقابل دفاع است، اما هیاهوی ایجاد شده به هیچ عنوان متناسب با اتفاق مذکور نیست./
D-930601-01
دیدگاه تان را بنویسید