بوته‌کاری بیابان ها جایگزین مالچ‌پاشی می‌شود

کارشناس ارشد بیابان‌زدایی سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری از جایگزینی بوته‌کاری به جای مالچ‌پاشی برای مقابله با بیابان‌زایی خبر داد.

امیرمحمد طهماسبی در گفت‌وگو با خبرنگار منابع طبیعی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با اشاره به این‌که مقابله با فرسایش بادی از دو طریق مالچ‌پاشی و بوته‌کاری انجام می‌شود، گفت: مالچ به عنوان یک ماده شیمیایی برای مقابله با رسوب‌گذاری با بخش فعال تپه‌های کوتاه استفاده می‌شود اما با توجه به این‌که طی سال‌های اخیر تپه‌های ماسه‌ای فعال کوتاه که نزدیک به تاسیسات زیستی و اقتصادی بوده‌اند مالچ پاشی شده است و همچنین هزینه آن بسیار بالا است، مالچ پاشی اقتصادی نیست و رویکرد سازمان جنگل‌ها برای مقابله با فرسایش بادی به سمت بوته کاری تغییر کرده است.

وی با بیان اینکه 15 درصد از تپه‌های ماسه‌ای در کانون‌های بحرانی هستند و شرایط مالچ‌پاشی داشته‌اند، افزود:‌ طی سال‌های اخیر این مناطق که لازم به تثبیت داشته‌اند، مالچ‌پاشی شده‌ و اکنون با توجه به اینکه مکان‌هایی که نیازمند این اقدام باشند، دیگر وجود ندارد و همچنین هزینه آن بالا است دیگر از شیوه مالچ‌پاشی برای مقابله با بیابان‌زایی استفاده نخواهد شد.

به گفته طهماسبی هزینه مالچ‌پاشی در هر هکتار حداقل 15 میلیون تومان است که توجیه اقتصادی ندارد.

کارشناس ارشد بیابان‌زدایی سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری خاطرنشان کرد:‌67.57 درصد کانون‌های بحران فرسایش بادی در منطقه برداشت قرار دارند که باید این مناطق به عنوان مبدا فرسایش سرمایه گذاری شود.

وی تصریح کرد: کار کردن در منطقه برداشت هزینه‌ی کمتری دارد و آسان‌تر و قابل دسترسی است.

طهماسبی خاطرنشان کرد:‌ از سال 1338 در قالب ردیف‌های ملی و استانی مقابله با بیابان زدایی در حال انجام است و از سال 80 تاکنون 2.7 میلیون هکتار جنگل‌ دست کاشت بیابانی ایجاد شده است.

کارشناس ارشد بیابان‌زدایی سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری یکی از چالش‌های پیش رو را تخریب جنگل‌های دست کاشت عنوان و اظهار کرد: حفظ داشته‌ها بسیار مهم‌تر از ایجاد طرح‌های جدید است اما به دلیل نبود مدیریت درست و کم بودن اعتبارات داشته‌هایمان رو به کاهش است.

وی تصریح کرد:‌ اعتبارات ملی و استانی بیابان زایی روز به روز کاهش می‌یابد که این امر باعث پایین بودن عملکرد در این بخش شده است.

طهماسبی یکی از اصلی‌ترین کانون‌های برداشت گرد و غبار را در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا عنوان و اظهار کرد: تغییر اقلیم ناشی از گرم شدن زمین و تخریب منابع زیستی توسط انسان‌ها باعث شده که گرد و غبار در دنیا افزایش یابد. در عراق و سوریه از سال 86 به دلیل عدم مدیریت صحیح گرد و غبار افزایش یافته است.

و همچنین طی سال‌های اخیر ترکیه و سوریه سدهای زیادی در بالادست ساخته‌اند و وجود فراوان اراضی فاقد زراعی در عراق نیز عامل شدت گرد و غبار در منطقه شده است که این اقلیم نامناسب تاثیر بسزایی در ایران گذاشته است که در این راستا طرح مقابله با بیابان زایی در کشور عراق از سوی ایران تهیه شده و در صورت تخصیص اعتبار از طرف دولت عراق این طرح اجرا خواهد شد.

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید