گم شدن صدای کشاورزان، در میان صداهای دیگر!
منصور انصاری
در آخرین نشست تعدادی از مدیران مسئول مجلات فعال بخش کشاورزی با محمود حجتی، وزیر جهادکشاورزی که سه تن از معاونان مؤثر وی ازجمله عباس کشاورز، عبدالمهدی بخشنده و حسن رکنی نیز حضور داشتند، محمود حجتی در گفتمانی عمقی و تخصصی میان بعضی از مدیران مسئول نشریات با هدف رهیافت به مشکلات و مسائل کشاورزان و کشاورزی در نهایت بردو نکته بسیار مهم انگشت گذاشت و گفت: کشاورزی کشور و کشاورزان باید به اندازه جایگاهی که دارند موضوع شوند و شما باید رسیدگی به مسائل کشاورزی و کشاورزان را به دغدغه تصمیمگیران و تصمیمسازان کشور بدل کنید.
وی خود با غمی عمیق و افسوس افزود: "به واقع صدای کشاورزان شنیده نمیشود."
وزیر جهادکشاورزی با اینکه راهکاری جامع ارائه نداد، اما خاطرنشان کرد: در بسیاری از مراکز ستادی و تصمیمگیر بهرغم حسن نیت، حساسیت فرآیند تولیدات کشاورزی درک نمیشود و قیاسی که صورت میگیرد منطبق با واقعیتهای تولیدات کشاورزی که بسیار آسیبپذیر هستند نیست. اگر شیری کمتر از چند ساعت به کارخانه شیر نرسد هیچ قیمتی ندارد و باید دور ریخته شود، آیا دامدار به خاطر ماهیت فسادپذیری این کالا میتواند مانور قیمتی بدهد؟
مسلماً خیر و این موضوعی است که در مورد تمامی کالاهای کشاورزی از سوی تصمیمگیرندگان کشور باید درک شود.
محمود حجتی در فرازی دیگر و در رابطه با نقش تشکلهای مربوط به کشاورزی ادامه داد: چرا تشکلها نمیتوانند شرکتهای بازرگانی قدرتمند و توانا تشکیل دهند تا مثلاً مانند فلان بازرگان که دست توانایی در واردات نهادههایی چون ذرت و سویا دارد، خود واردات مربوط را انجام و بهموقع توزیع کنند؟ در حاشیه این بحث، یکی از حاضران در نشست، با لحنی انتقادی خطاب به وزیر تأکید کرد: موضوع کردن کشاورزی و رساندن صدای کشاورزان الزاماً از خود وزارتخانه شروع میشود، وقتی وزارتخانه نسبت به مسائل مربوط به کشاورزی حساسیتی نداشته باشد طبعاً سایر بخشها نیز کمتر حساس میشوند، اما واقعیت این است که بهرغم جایگاهی که کشاورزی کشور در اقتصاد کلان کشور دارد صدایش در میان هیاهوی بسیار دیگر که غالباً در حوزه غوغاسالاری هستند شنیده نمیشود، وقتی کشاورزان نمونه کشور حتی در حد یک خبر در صدر اخبار رسانه ملی قرار نمیگیرند، مصاحبه و گفتگویی با آنان انجام نمیشود و افتخار ایجادشده توسط آنان که تنه به رقابتهای جهانی میزند در حد یک بازی فوتبال گلکوچک استانی سوژه نمیشود، چه انتظاری هست که صدای کشاورزی و کشاورزان کشور شنیده شود؟
وقتی رسانه ملی تبلیغاتمحور میشود و به تدریج بخشهای مختلف برنامههای خود را در قالب رپرتاژهای خبری پولساز قرار میدهد و از اینکه منافع ملیمحور شود فاصله گرفته است، چگونه میتوان انتظار داشت صدای کشاورزی کشور شنیده شود و اخبارش در صفحه اول روزنامهها قرار گیرد؟
گویا تدوینکنندگان راهبردهای افکار عمومی مخاطبانی میخواهند که بر سر مسائل کاذب و موضوعهایی که منشأ هیچ اثری در عزم ملی نیستند، بیش از حد هیجانزده شوند.
آیا هیجان رقابت در میان سه میلیون و 500 هزار بهرهبردار کشاورزی در زیربخشهای مختلف برای تعیین برترهایی که راندمان تولیدشان با حیرت در عرصه جهانی نیز روبهرو تصمیمگیرندگان راهبردهای میشود چیز کمی است که ظاهراً افکار عمومی بر آن نیستند به شکرانه نان، شیر و گوشت و تخممرغ و میوه و ترهباری که در نهایت وفور و سلامت تناول میفرمایند از ایجادکنندگان بهترین آنها تجلیل کنند و به مردم نیز بگویند برای برکت سفرههایشان، ضمن سپاس به درگاه پروردگار تولیدکنندگان برتر را ارج نهند؟/
دیدگاه تان را بنویسید