خواجه‌نصیر بیدار شو و کادوی تولدت را بگیر! (به مناسبت نادیده گرفته شدن مهندسان کشاورزی برای روز مهندسی)

خواجه‌نصیر بیدار شو و کادوی تولدت را بگیر! (به مناسبت نادیده گرفته شدن مهندسان کشاورزی برای روز مهندسی)

مجید ذوالفقاری - کارشناس زراعت و تحلیل‌گر رویدادهای کشاورزی

کدخبر: 16308

وقتی امروز سردبیر خبرگزاری کشاورزی ایران (ایانا)، از نگارنده خواست تا یادداشتی هر چند دم دستی و فوری در گرامیداشت این روز بنویسم اندکی با افکار خود کلنجار رفتم که در چه مورد باید بنویسم تا هم حق مطلب را در مورد خبرگزاری کشاورزی ایانا که این روزها رگه هایی از جنب و جوشی پوینده در آن مشهود است، ادا کرده باشم و هم مهندسانی که چشم به قلم نویسندگانی مانند همکاران من در این خبرگزاری و سایر رسانه های دیداری و شنیداری یا مکتوب دارند. اما پیش از ورودم به بحث اصلی لازم می دانم مقدمه ای را متذکر شوم و ان این که چند سالی است به مناسبت زادروز زنده یاد خواجه‌نصیر‌الدین طوسی، دانشمند، فیلسوف و منجم مشهور ایرانی، در پنجم اسفندماه هر سال و در نقاط مختلف کشورمان آیینی با عنوان "روز مهندسی" برگزار می‌شود. البته شاید بیراه نباشد یادآور شوم که خواجه‌نصیر بیش از اینکه در مملکت ما شناخته شده باشد، در خارج از ایران شهرت دارد و از ده‌ها سال پیش تمبرهایی با نقش او در برخی کشورهای همجوار و عربی چاپ و حتی در ستایش او کنگره‌هایی بین المللی برگزار می‌شد. دانشمندی که واقعاً حق مهندسی را و به عبارت صریح تر حق ناموس مهندسی را به‌جا آورد و توانست در زمان مغولان وحشی با دریافت بودجه‌ای سنگین از آن ها، رصدخانه و کتابخانه‌ای افسانه‌ای در ایران بنا کند، اما اکنون اوضاع به چه منوال است!؟ آیا حق مهندسی ادا می‌شود و نیازی که کشور به پرورش مهندسان مبتکر و صاحب‌سبک دارد، در نظر گرفته می‌شود!؟ البته در بسیاری از رشته‌های مهندسی کارهای خوبی هم صورت گرفته و آیین‌هایی شایسته هم در دانشگاه‌ها و مؤسسه‌های دیگر برگزار می‌شود، اما در ارتباط با رشته کشاورزی و مهندسان مرتبط با آن، اوضاع به چه منوال است؟ آیا 300 هزار مهندس کشاورزی دیده می‌شوند!؟ متأسفانه باید بگوییم که در چند سالی که مراسم روز مهندسی برگزار می‌شود، تقریباً خبری از برگزاری آیینی پررنگ و قابل توجه برای جامعه مهندسان کشاورزی نیست! چه در نظام مهندسی کشاورزی و چه در خود سازمان‌های جهادکشاورزی، تنها گهگاه معدودی از مسئولان مثل شاهرخ رمضان‌نژاد (عضو شورای مرکزی سازمان نظام مهندسی کشاورزی که این روزها در انتصابی شایسته رییس مرکز روابط عمویم و اطلاع رسانی جهادکشاورزی نیز شده است)، صحبت‌هایی از لزوم مهندسی‌سازی کشاورزی ایران و تدوین استانداردهای لازم در این ارتباط می‌زنند، اما دریغ از اقدامی عاجل و قاطع! البته شاید گره در جاهای دیگر باشد که دست کم نگارنده از آن بی خبر است! این درحالی است که حتما همگان استحضار دارند، بیش تر اماکن سازمان نظام مهندسی کشاورزی هم در واقع متعلق به این سازمان نیست و امکانات آن چنانی برای برگزاری مراسم تجلیل وجود ندارد.

اما زا این ها که بگذریم این غم ها و درد ها کم مهندسان را آزار می داد که امروز خبری در خروجی خبرگزاری ها قرار گرفت مبنی بر "برگزاری دهمین دوره تجلیل از مهندسان برجسته کشور" در سالن فرهنگستان علوم که قرار است در روز مهندسی ( 5 اسفند ماه سال جاری) در محل این فرهنگستان برگزار شود. البته حتما دقت کردید که "دهمین دوره"! اما با این همه تجربه، دریغ از بردن نامی از مهندسان کشاورزی و تجلیل از حتی یکی از آن ها! حال این درحالی است که همین فرهنگستان علوم، گویی چیزی با عنوان بخش کشاورزی و منابع طبیعی را از برنامه کاری خود حذف کرده است؛ در حالی که یکی از گروه های علمی این فرهنگستان، گروه علوم کشاورزی و همچنین گروه دامپزشکی است. اما بر اساس این سکوت سهوی یا عمدی فرهنگستان علوم، گویی این مهندسان در چیدمان نقشه علوم کشور، محلی از اعراب ندارند و متعلق به این مرز و بوم نیستند! اگر ما به صفحات اینترنت و سوابق اطلاعاتی هم سری بزنیم، چیز خاصی راجع به برگزاری مراسم داخلی و اختصاصی برای مهندسان کشاورزی در روز مهندسی هم نمی‌بینیم! در حالی که با تلاش همین مهندسان و کارشناسان بخش کشاورزی ایران، تولید محصولات کشاورزی و دامی از 25 میلیون تن در قبل از انقلاب به حدود 120 میلیون تن در حال حاضر رسیده است و اگر این کوشش‌ها صورت نمی‌گرفت، معلوم نبود که امروز همین آذوقه و قوت مردم، از کجا باید تأمین می‌شد!؟ به‌ویژه که ریاست جمهوری دولت تدبیر و امید نیز در ماه گذشته بر موضوع اهمیت پرداختن به مقوله تأمین امنیت غذایی و توسعه کمی و کیفی بخش کشاورزی تأکید کرده و حتی در سخنرانی‌ها از کمبودهای ماه‌های اخیر غلات و برخی مواد غذایی ابراز نگرانی کرده بود. پس آیا بهتر نیست تا در شرایط تحریم و کارشکنی‌های خارجی فعلی، نگاهی دلسوزانه‌تر به جامعه مهندسان کشاورزی که با بیان تأمین معاش و مایحتاج مملکتی هستند، داشت؟ مهندسانی که به‌رغم مشقات سال‌ها تحصیل و هزینه و مشکلات اشتغال یابی، گاهی برای یک شغل نظارتی مثل ناظر گندم فقط ماهانه 300 هزار تومان!! آن هم بعد از چند ماه مطالبه دریافت می‌کنند و تازه همین مشاغل هم معمولاً برای خیلی‌ از دانش آموختگان قابل دسترس نیست.

در پایان امیدواریم سازمان‌های عریض و طویل مثل سازمان ترویج، روابط عمومی‌ های ارگان های ملی و حتی غیردولتی، بانک کشاورزی و... که دارای بودجه‌های تبلیغاتی خوبی هستند، به خود بیایند و دست کم در زمینه برگزاری مراسم ویژه "روز مهندسی" در ارتباط با بخش کشاورزی و مهندسان آن، تلاش‌های پررنگ‌تری را به‌عمل آورند و البته ارگان‌هایی مثل فرهنگستان علوم و سازمان ملی استاندارد و... هم مهندسان کشاورزی را جزء جامعه مهندسان کشور بپذیرند و احترام بیشتری برای آنها قائل باشند!/

پوستر گرامیداشت روزم مهندسی و دهمین دوره تجلیل از استادان برجسته مهندسی کشور:

A-921128-03_N

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید