یاشاسین کشاورز، یاشاسین تراکتور!
علیرضا صفاخو
(تحلیلی به بهانه قهرمانی تیم فوتبال تراکتورسازی تبریز در جام حذفی)
در حالی شامگاه دیروز، یک جام قهرمانی برای نخستینبار نصیب تیم فوتبال "تراکتورسازی تبریز" شد که بر اساس نظرسنجی پیامکهای ارسالی به برنامه تلویزیونی 90، این باشگاه ورزشی، سومین تیم پرطرفدار ایرانی پس از تیمهای پرسپولیس و استقلال بهشمار میرود. اتفاقی که شاید انتظار میرفت با توجه به حیات 44 ساله این تیم در تاریخ فوتبال ایران، خیلی زودتر از اینها محقق میشد. در واقع بعد از دو نایب قهرمانی این تیم در لیگ برتر ایران، این باشگاه بهعنوان تنها تیمی که حامی اصلی آن شرکتی فعال و ملی در حوزه تولید ماشینآلات کشاورزی برای کشاورزان ایرانی و حتی نمونههای صادراتی برای کشاورزان خارجی است، با این قهرمانی نام یک محصول صنعتی کاربردی در حوزه کشاورزی را به اذهان عموم علاقهمندان فوتبال که از تمام اقشار جامعه هستند، بیش از پیش متبادر میکند.
اما آنچه در این وادی قابل تأمل مینماید، استفاده حداکثری مدیران ارشد شرکت تراکتورسازی تبریز و متعاقباً تیم فوتبال آنها از موقعیت طلایی تیمداری در سطح فوتبال ایران و پتانسیل فوتبال دوستی طیف گستردهای از علاقهمندان دوآتشه این رشته ورزشی محبوب در سراسر کشور است. موقعیتی که بهطور قطع، با توجه به اینکه جمع زیادی از هواداران باشگاه را همین کشاورزان آذربایجانی و حتی فراتر از موقعیت بومی آذریزبانی، کشاورزان ایرانزمین دربر میگیرد، باید قدر دانسته شود. کما اینکه کشاورزان علاقهمند تیمهای پرسپولیس و استقلال و سایر تیمها نیز در مصاف حساس فینال شامگاه دیروز، دلشان با پیروزی تیم تراکتورسازی تبریز بود و ترجیح میدادند که در مراسم اهدای جام، جام قهرمانی را در دستان بازیکنان تراکتورسازی ببینند تا بازیکنان یک تیم صنعتی دیگر مثل مس!
اما بر اساس آنچه طی ماههای اخیر از متولیان این تیم محبوب دیده شده است، مسیری برخلاف قاعده حرفهای استفاده از پتانسیل بالای هواداران برای این تیم بوده است، کما اینکه تاکنون حتی در جریان یک بازی این تیم با رقبای لیگ برتر یا جام حذفی، حتی یک پیام فرهنگی در ارجگذاری به مقام شامخ کشاورزان که مشتریان هموطن شرکت حامی این باشگاه ورزشی هستند دیده یا شنیده نشده است! این در حالی است که بر اساس دانش روز تیمداری در سطح فوتبال حرفهای جهان، هیچ سرمایهای بالاتر از هوادار نمیتواند ناجی شرکت سرمایهگذار یا حامی مالی آن باشد. این در حالی است که هرچند سالها پیش، تیم فوتبال "کشاورز" به همت صفیزاده شکل گرفت و بازیکنان ملی بزرگی مانند زندهیاد سیروس قایقران یا کریم باقری و... برای آن توپ زدند و حتی مقابل بزرگان پرسابقه فوتبال شاخ شدند، بسیاری انتظار داشتند که این تیم سالهای سال با تیمهای مطرح صنعتی و غیرصنعتی فوتبال کشور سرشاخ خواهد شد و با حمایت کشاورزان و حتی روستاییان (دست کم از پای تلویزیون)، نهتنها طی یک یا دودهه تیمداری، جزء تیمهای محبوب کشور خواهد شد؛ بلکه چه بسا به رقابتهای بینالمللی ورزشی در سطح آسیا نیز راه یابد و یک ابزار پیامرسانی برای کل جامعه هدف شامل میلیونها ایرانی و غیرایرانی کشاورز یا سایر پیشهها نیز داشته باشد.
اما متأسفانه بر اساس آنچه در تصاویر برگزاری بازی فینال شامگاه دیروز ازپخش زنده تلویزیونی مشهود بود، این ابزار به لحاظ شعار تبلیغاتی روی پیراهن بازیکنان تراکتورسازی، تحتالشعاع برند "بازار آیسان تبریز" روی سینه بازیکنان بود و به استثنای اسپانسری اصلی جام که در اختیار شهرجدید "پدیده" کیش بود و البته در این مورد کاری از تیم تراکتور برنمیآمد، اما در هنگام آیین اهدای جام به تکتک بازکنان، حتی یک بازیکن توجیه نشده بود که با تقدیم یک پیام زیبا به جامعه کشاورزی، این قشر زحمتکش و بینندگان تلویزیونی را سورپرایز کند!
اتفاقی که چه سهوی بوده باشد یا عمدی، مستلزم تغییر رویکرد مدیران باشگاه و شرکت بزرگ تراکتورسازی نسبت به چگونگی استفاده از این ابزار پرنفوذ ورزشی و فرهنگی است. در واقع وقتی در تبلیغات کناری ورزشگاه شهیدباهنر کرمان، شعار سهگانهی "یاشسین تراکتور، یاشاسین ایران و یاشاسین مس" چشمنوازی میکرد؛ اوج کجسلیقگی مدیران تیم فوتبال تراکتورسازی تبریز هم چشم مشتریان کشاورز و البته هوادار تراکتور را در پای گیرندههای تلویزیونی آزار میداد.
البته شاید هم نباید به مدیران ارشد این تیم و باشگاه تراکتور خرده گرفت که چرا حق مطلب را در پاس داشتن کشاورزان به جا نیاوردهاند، بلکه شاید مستحق اصلی این سرزنش فقط شامل حال مدیر روابط عمومی شرکت تراکتورسازی تبریز است که تاکنون نتوانسته جایگاه خطیر حرمت مشتریان اصلی این شرکت را به اذهان مدیران تیم فوتبال یا دست کم مدیران شرکت، بباوراند./
* سردبیر خبرگزاری کشاورزی ایران (ایانا)
A-921126-02
دیدگاه تان را بنویسید