حرفمو پس می‌گیرم!

علیرضا صفاخو - سردبیر خبرگزاری کشاورزی ایران (ایانا)

عجب دوره‌ای است، این دوره وزارت محمود حجتی! از سویی وزیر باید به جای حضور در ساختمانی که نماد تاریخی بخش کشاورزی است، راهی طبقه یازدهم هتلی قدیمی در خیابان طالقانی شود و از سوی دیگر معاونانی را به روی کار بیاورد که به قول گفتنی‌ها، دل و عقل را به اتفاق هم داشته باشند. تحویل گرفتن وزارتخانه‌ای با حجم شدیدی از مطالبات انباشته و بدهکاری‌های بجا مانده و دل‌مردگی‌های ناشی از نامهربانی‌های اجحاف شده، کوله‌باری از غم و اندوه را بر دوش وزیری گذاشته که اگرچه وزیری شیک‌پوش واتوکشیده نیست یا شماره تلفن همراه خود را به عموم نمی‌دهد، اما انصافاً مرد اجراست. مرد کهنه‌کاری که هم در پروژه‌های بزرگ ملی مثل سد کرخه، خاک صحنه را خورده و هم در دوران غیبت هشت‌ساله، بیابانی را در جنوب تهران، سبز کرده است.

آری، نگارنده به‌عنوان یکی از روزنامه نگارانی که به گواه بسیاری از دوستان و حتی بخیل‌ها، نقدهای غیرمغرضانه‌ای را (درست یا غلط) به مجموعه مدیران دولتی و حتی غیردولتی بخش کشاورزی وارد ساخته‌ام و در صورت لزوم باز هم وارد خواهم ساخت؛ در دوره جدید وزارت محمود حجتی، گلایه‌ای را به او، بابت کندی عزل و نصب‌ها وارد ساختم که چرا با توجه به انتظارات به حق تغییردهندگان دولت، چرا باید تا این حد در امر انتصاب‌های تازه، دست به عصا عمل شود!؟ در واقع شاید این انتظار از شدت خستگی و دلزدگی مدیران و کارکنان و بهره‌برداران بخش کشاورزی از عملکرد غیرقابل توصیف مدیران دولت‌های نهم و به‌ویژه دهم حادث باشد که شأن بخش کشاورزی را پاس نداشتند و دوستی خاله خرسه را خط مشی خود ساختند، حال بماند که این کار در مواردی سهوی و در مواردی هم عمدی بوده است!

در هر حال، امروز وقتی خبر دو انتصاب عباس کشاورز، به‌عنوان معاون جدید معاونت بهبود تولیدات گیاهی وزارت جهاد کشاورزی یا دکتر مهدی خلج، به‌عنوان رئیس تازه به کشتی سازمان دامپزشکی آمده را شنیدم و به یاری همکارانم در خبرگزاری کشاورزی ایانا آن را مخابره کردم، یاد موضع آشکار معاون برنامه‌ریزی وزیر جهاد کشاورزی در آیین تودیع و معارفه رئیس سازمان حفظ نباتات افتادم که پشت تریبون محل برگزاری مراسم و با یادآوری علنی نقد نگارنده، خواستار تامل امثال اینجانب شد که شتاب در تغییرات را مطالبه کرده بودیم. او ما را به درک شرایط خاص دعوت از بزرگان مدیریت برای بازگشت دوباره به عرصه اجرا فراخواند. درواقع نظرمعاون برنامه‌ریزی وزیر را این‌گونه می‌توان تفسیر و تببین کرد که وزیر جهاد کشاورزی یا مشاوران معتمد او در حال سبک سنگین کردن تمام جزئیات شرایط هستند و ترجیح می‌دهند یا تغییری رخ ندهد یا این که تغییر مسئولان بخش کشاورزی، در راستای سیاست‌های اصلاح طلبانه مدیریت جدید وزارت جهاد کشاورزی و قابل دفاع باشد.

یکی از این انتصاب‌ها که با ملاحظه همه جوانب امر قابل دفاع است، واگذاری سکان هدایت معاونت مهم بهبود تولیدات گیاهی به مدیری است که با توجه به سوابق درخشان کارهای تحقیقاتی و اجرایی انتظار می‌رود توان انسجام منابع انسانی و تجهیزاتی حوزه تولید گندم و سایر محصولات زراعی و باغی را داشته باشد. انتخابی که پیرو اتفاق مهم تفاهم‌نامه اخیر وزارتخانه با معاونت علمی فناوری ریاست جمهوری در مورد گسترش حمایت از تجاری‌سازی دستاوردهای فناورانه شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی، فتح باب تازه‌ای است برای به کار گرفتن تحقیقات در عرصه مزرعه. در واقع با انتصاب دکتر عباس کشاورز که ازمدیران معتمد و همراه عیسی کلانتری است و همچنین سوابق پژوهشی درخشانی پیرامون مقوله امنیت غذایی در معاونت‌های اقتصادی مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام دارد، می‌توان به تدبیر کم شدن فاصله مراکز تولید و مصرف نیز امیدوار بود. لذا نگارنده بدون آن که بخواهد ادعا کند تمام گزینه‌های منصوب شده ایده‌آل یا فارغ از نیاز به نقد هستند، اما حرف خود را در مورد لزوم شتاب وزیر در عزل و نصب‌های مدیران دولت دهم پس می‌گیرم تا منطق و استدلال در عزل و نصب‌ها، بر خلاف اقدام‌های دستپاچه دولت‌های نهم ودهم، همچنان وجهه پرافتخار وزیر جهاد کشاورزی دولت یازدهم باقی بماند./

A-921104-06_N

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید