برنجکار در شوک بی مهری
با نیم نگاهی به کشاورزی کشور میتوان دریافت، که می شود در زمینه تولید برنج خودکفا باشیم، هر سال بین ماههای خرداد تا شهریور فصل برداشت برنج در 21 استان کشور است که در این ماهها عرضه برنج داخلی به بازار زیاد میشود.
دولت نیز برای بها دادن به این تولید، تصمیم گرفت از اوایل مرداد تا مهرماه سال جاری واردات برنج را ممنوع کند. یعنی به نوعی به پشتوانه برنجکاران آمد. این تصمیم شاید به نوعی ابراز حمایت از تولید داخلی بود، ولی حمایتی مقطعی. چرا که تمام ماههای سال رد پای برنج وارداتی ،شالیزارهای ایران را لگدکوب میکند.
باز با این حال، علیرغم وعدهای که از سوی مسئولان مبنی بر عدم واردات برنج در فصل برداشت داده شده بود، طبق آمار اعلام شده از سوی گمرک شاهد رشد بیش از 20 درصد واردات این محصول نسبت به مدت مشابه سال گذشته بودیم.
این در حالی است که امسال تولید برنج در کشور افزایش داشته است. یعنی افزایش حدود 10 درصد نسبت به سال گذشته، تولیدی تا مرز 2/3 میلیون تن...
بذر ورود برنجهای خارجی از سالها پیش پاشیده شد. تبلیغ عرضه این محصول وارداتی به مرور زمان ذائقه ایرانیان خوشمذاق را تغییر داد تا اینکه دیگر توجهی به کیفیت و حتی مزه این محصول را ندارند و تنها به ظاهر فریبنده آن نگاه میکنند که این موضوع به مراتب علاوه بر اینکه ضرر و زیانهای ناشی از خروج ارز و متلاشی کردن سرمایههای شالیکاران را به همراه داشت، مبحث ورود بیماریها را نیز جنجالی کرد. بیماریهای ناشی از مصرف برنجهای وارداتی که سال گذشته مبحثبرانگیز شد. ولی متأسفانه در یک مرحله از چرخه مهم روز خارج شد. برنجهایی که با ورودشان به سفرهی ایرانیها، آتش را به شالیزارها زدند. تبعات ورود نامیمون این محصول از یکسو استقبال مردم را در پی داشت و از سوی دیگر اشباع بازار از انواع نمونههای خارجی باعث شد این تولید مهم کشاورزی کمکم از چرخه صرفه اقتصادی خارج شود.
وارداتی که جز سوق دادن وضعیت چند هزار خانوار برنجکار به سوی تباهی و به مخاطره انداختن امنیت غذایی کشور، نتیجه دیگری ندارد.
در این بین مدیران دولتی مانوری با افزایش تعرفه واردات برنج تمهید کردند که تنها با یک نظارت کوتاه در سطح بازار میتوان فهمید که این نیز مثمر ثمر نبود. چرا که تنها با افزایش ناچیزی به قیمت این محصول وارداتی روبهرو شدیم.
آنچه مسلم است، بارها مسئولان و مدیران اقتصادی کشور از لوایح و طرحهایی برای ساماندهی بازار برنج و برنجکار گفتهاند که این طرحها همچنان بیعمل باقی مانده و هنوز برنجکار در انتظار حمایت نشسته و نظارهگر شالیزارهایی است که در مجاورت ورود برنجهای خارجی درآتش شعلهور است.
بارها کارشناسان برنج خواستار شدند که در برابر ورود این محصول حداقل از تبعات استفاده از مواد نگهدارنده آن گفته شود. ولی متأسفانه نه دلی برای برنجکار و نه دلی برای مصرفکننده سوخت.
از این رو در فرایند تنظیم بازار و صدور مجوز برای واردات برنج, قرار بر این شد که وزارت جهاد کشاورزی با مشاوره مسئولان استانهای تولیدکننده برنج کشور، میزانی برای واردات مجاز برنج تعیین کند. بر این اساس، برآورد اولیه میزان مجاز واردات از سوی جهاد کشاورزی در سال جاری معادل 700 هزار تن اعلام شد که طبق اعلام گمرک در پنج ماهه نخست سال جاری تنها 546 هزار تن برنج وارد کشور شد و انتظار میرود که با این برآورد تا اعلام آمار تا پایان سال جاری نیز از رقم اعلام شده توسط وزارت جهاد کشاورزی فراتر رود. اینجا باید از تمام مسئولان و متولیان نظام چه در خانه ملت و چه در امور اجرایی سؤال کرد که با وجود اینکه متولی اصلی کشت و برداشت برنج مرغوب ایرانی اعلام نیاز خود را برای واردات این محصول از خارج داشت، به چه علتی میزان ورود بیش از رقم اعلامی بوده است؟
چرا وکلای مردم در خانه ملت پیگیر این دغدغه مهم در تولید نیستند؟ اگر میزان اضافهی برنج که وارد کشور میشود بهصورت قاچاق است، امید میرود با تصویب لایحه مبارزه با قاچاق کالا و ارز در مجلس، نمایندگان بهطور جدی با این معضل برخورد کنند و نگذارند برنج ایرانی سرنوشت چای ایرانی را پیدا کند. نباید سفرهی ایرانی که سالها با عطر و طعم محصول و دسترنج برنجکارانش تزئین میشد با برنجی که خود میدانند به انواع بیماریها آلوده میباشد، و ارز ملی کشورمان را خارج می کند ، تزئین شود. در راستای خودکفایی و رسیدن به قله فتح در تولید، نیاز است تولید محصولاتی که در آن سربلند بیرون آمدیم را به فراموشی نسپاریم. چرا که زیبنده سفره ایرانی، برنج ایرانی است.! اما از آنجایی که منافع عدهای با واردات تأمین میشود، این عزم شاید تنها در یک آرزو باقی بماند .
دیدگاه تان را بنویسید