وزیر،معاونان و روسای جدید سازمان ها باید در عمل تفاوتشان را با با وزیر و معاونان معزول نشان دهند
چرا با دنده سنگین حرکت میکنید؟!
ابوالقاسم گلباف- صاحب امتیاز و مدیرمسوول ماهنامه "دام،کشت و صنعت"
مهندس محمود حجتی پس از سه دهه کار اجرایی در دولتهای اسلامی و آشنا به سیاست، کیاست، وزارت و مدیریت، پس از خروج از وزارت کشاورزی و افتخار آفرینی در رونق دادن به کشاورزی ، حدوداً 8 سالی به عنوان پدر خانواده، مهندس با تجربه و یک شهروند موفق در مدیریت، به فعالیت در بخش خصوصی پرداخته بود (خدمات بینظیری چون ساخت برج میلاد، امور عمرانی و زیربنایی دیگر و مدیریت در کشاورزی و اراضی بخش خصوصی از دیگر افتخارات وی در سالهای دوری از وزارت جهاد کشاورزی بود) و کانون خانوادهاش، آرامشی نسبی در کنار پدرشان یافته بود که دولت تدبیر و امید، حجت را بر حجتی تمام کرد و از وی خواست تا هدایت این کشتی به گل نشسته را به سمت ساحل امید به عهده گیرد. به قول دکتر روحانی؛ حجتی در ابتدا ناز میکرد (اما به واقع حجتی میدانست از این وزارتخانه، فقط تنها نامی مانده و هویت آن در کارتنها و در کوچه پس کوچههای و زیرپلههای تهران پراکنده شده و بودجهها و اعتبارات و منابع مالی آن تراز منفی نشان میدهد، سرمایهگذار، مدیر و کارشناس آن مایوس و در صدد تغییر شغل یا کاربری زمین و کارخود است و ...).
حجتی به واقع حجت شرعی برای نپذیرفتن نداشت. با همکاران سابق خود مشورت کرد و لطف خدا شامل حالش شد و برخورد مجلس نیز برایش غیرقابل پیشبینی بود تا در یک دولت فراجناحی با اعتقادات راسخ مخصوص به خود، در یک مجلس جناحی رای قاطع بیاورد و حتی همدستی برخی از روزنامههای محافظهکار و موضعگیریهای مشابه با رسانههای اجنبی و شبنامهها و بیاخلاقیها (که حکایت از افت اخلاق داشت و شاخصهای فرهنگ عمومی نیز نشان میدهد بیمرامیها یا کج فهمیها در مواردی زیاد شده) هم نتوانست از مقبولیت وی و حمایت بیشائبه مردم، تشکلها و رسانهها بکاهد.
واقع این امر آن بود که حجتی دیگر نه نیاز به نام و اعتبار داشت و نه پول و درآمد و حتی نه حضور در کشاورزی (که همة آنها را همراه با یک مزرعه بزرگ شخصی در اختیار داشت) حجتی برای خدا آمده بود گرچه شاید برخی آنرا باور نداشتند.
حجتی با اشراف به آمار صحیح، نه آمار دولت دهم و منابع پایه و واقعیتهای تولید پا به عرصه صدارت گذاشت شعار او این بود که اگر به خودمان بد نکنیم، خدا به ما رحم میکند، اگر باورهایمان را یکی کنیم، فهم خود را در مواردی اصلاح کنیم، مسئولان را واداریم تا حداقل به اندازه صنعت به کشاورزی توجه کنند؛ خط قرمز کشاورزی را دریابیم، کشاورزی را در زندگی روزمره مردم موضوعیت دهیم آن وقت کشاورزی هم پیشرفت میکند:
حجتی از رسانههای گروهی به ویژه مطبوعات تخصصی کشاورزی (که وزیر دولت و هم در حق آنها اجحاف بسیار کرده بود) انتظار داشت نگاه مردم را به تولید ملی همسان کنند، زمینههای فکری توسعه پایدار کشاورزی را برای جامعه و دستاندرکاران هماهنگ نمایند و دولت (هیات دولت، رئیس جمهور، معاون اول و زرا) را و مجلس (رئیس، هیات رئیسه ، اعضاء کمیسیون کشاورزی و سایر نمایندگان) را با تحلیلها و تفسیرهای خود متوجه کشاورزی نمایند و در حقیقت آنها را وادارند تا به کشاورزی موضوعیت دهند.
مهندس حجتی نیک میدانست که تنها برای حرکت دادن کشاورزی در راستای امید به آینده بهتر سالانه بیش از 10 میلیارد دلار (2 میلیارد دلار ارز و 8 میلیارد دلار در قالب ریال) بودجه موردنیاز است، در حالی که بودجه سال 93 کشاورزی واقعاً ناامیدکننده است.
حجتی آگاه بود که بیلان آب کشور یازده میلیارد متر مکعب منفی نشان میدهد و همه این آگاهیها، مسئولیت وی را دو چندان میکرد.
حجتی معتقد بود که باید وزرای صنعت، نفت ، اقتصاد و از سویی بانک مرکزی و حتی دولت به کشاورزی به عنوان الزام بهبود زندگی مردم ایران نگاه کنند و در هر جلسهای از هیات دولت حداقل یک بحث مفصل با رسیدن به یک مصوبه جدی در رابطه با کشاورزی مطرح و اعلام شود در حالی که در آن جلسات، کمتر اعتقادی به کشاورزی وجود دارد.
حجتی میداند اگر کشاورزی در جامعه موضوعیت پیدا نکند نه تنها هیچ سرمایهگذار و کارآفرینی به سمت این کار پرریسک نمیرود که روستایی و صاحب زمین کشاورزی هم فرار را بر قرار ترجیح میدهد به فکر مهاجرت و تغییر شغل و تغییر کاربری زمین میافتد.
اینک 120 روز و در حقیقت پاییز صدارت حجتی گذشته است. حجتی بیش از 1000 ساعت در وزارتخانه کار کرده (اگر چه بیش از 200 ساعت آن در مجلس گذشته) وزیر و معاونین تمام تلاش خود را برای گذار موفقیت آمیز از کشت پاییزه صرف کردهاند و هنوز به برنامهریزی بلندمدت و تدبیر برای آینده نرسیدهاند اما به نظر میرسد حرکت در حوزه کشاورزی بسیار کند و سنگین است.
این درست که کشاورزی در 8 سال گذشته آسیبهای بسیار جدی دیده اما چرا معاونین جدید که همگی با مشورت تشکلها، خبرگان و کاردانان انتخاب شدهاند تحول و سرعت را در عمل، شدت نمیبخشند.
اخیراً و با انتخاب شایسته مدیر مرکز اطلاعرسانی و روابط عمومی و سخنگوی وزارتخانه و حرکت جدی وی در راستای بالندگی اطلاعرسانی در حوزه کشاورزی انتظار میرود هر ماه حداقل:
الف: جلسه شورای معاونین در جمع خبرنگاران با هدف نقد عملکرد ماهانه و انتقاد از خود و دیگران برگزار شود.
ب : سخنگوی وزارت جهاد کشاورزی همچون سخنگوی وزارت امور خارجه، پشت میکروفن قرار گیرد و افکار عمومی را از پیشرفتهای بخش، عملکرد وزارتخانه، وزیر، معاونین و سایر مدیر ارشد و کل مطلع و موانع پیش رو را گوشزد نماید.
به نظر میرسد هنوز بدنه وزارتخانه از حالت رسانه گریزی و دوری از انتقادپذیری خارج نشده است، هنوز حتی معاونین جدید از رو در روشدن بار رسانهها و شنیدن نقد آنها پرهیز میکنند و این امر، مشکل رئیس کل مرکز اطلاعرسانی و روابط عمومی را نیز دو چندان میکند. چرا که اگر نقد عملکرد و پاسخگویی به افکار عمومی نباشد حرکت از این هم کندتر خواهد شد.
دیدگاه تان را بنویسید