روابط عمومی سازمان های جهاد کشاورزی؛ مرکز اطلاعرسانی یا انبار نیروهای انسانی!؟
مژگان وفایی
روابط عمومی بهعنوان فرزند خلف علم ارتباطات، محصول عصر جدید بوده که مهمترین فاکتور سازمانها، شرکتها و ادارات در اطلاعرسانی، چشم بینا، زبان گویا و پل ارتباطی با بیرون از دستگاه با مردم و مخاطبان است.
روابط عمومیها با فعالیت در دو حوزه درون و برون سازمانی، ارتباط با مردم و مشتریان، سازمان را از نظریات انتقادات و خواستهای مخاطبین آگاه میسازد تا مدیریت سازمان را در اتخاذ تصمیم مناسب برای برآوردن نیازهای سازمان و مردم یاری بخشد.
اما نقش روابط عمومی در حوزه کشاورزی بسی فراتر از سایر حوزه بوده، بهطوری که بزرگترین صنف موجود در کشور یعنی کشاورزان، بهطور مستقیم با این بخش در ارتباط بوده و علاوه بر آن تمام مردم در بحث امنیت غذایی و سایر بخشهای مرتبط با کشاورزی، همچون اکسیژن حیاتی خود با این بخش در ارتباط تنگاتنگ هستند.
تغییر نام روابط عمومی وزارت جهاد کشاورزی به مرکز روابط عمومی و نظام اطلاعرسانی حرکت مؤثر و درخور توجهی بود که به جرأت میتوان گفت یکی از مهمترین اقدامات و حرکتهای دولت تدبیر و امید در حوزه کشاورزی بوده است.
اما آنچه واضح و مبرهن است، نباید این حرکت به وزارت جهاد کشاورزی محدود شده و بهتر است برای اجرای کامل و رسای آن به استانها هم سرایت کند تا خانه از اساس محکم شود.
برای تحقق چنین هدفی، باید شناختی از وضعیت فعلی روابط عمومیها در استانها داشت و میزان عملکرد آن را سنجید.
متأسفانه روابط عمومی در سازمانهای جهاد کشاورزی استانها -در گذشته و حال- بهعنوان یک انبار نیروی انسانی بوده، بهطوری که حضور هشت نفر در این اداره بدون داشتن تحصیلات لازم و یا مرتبط که فقط روزگار میگذرانند، شایسته چنین بخشی نیست.
مقولهای مهمتر از نیروی انسانی و عدم تخصص در این حیطه، بینیاز دانستن سازمانهای جهاد کشاورزی استانها از اطلاعرسانی و یا به زبان روشنتر گریز و ناگزیری مدیران از بخش اطلاعرسانی است، بهطوری که با هر روشی که باعث دفع، سیاهنمایی، غیرواقعی جلوه دادن مشکلات و سهلگیری اهمیت اطلاعرسانی با استقبال فراوان از سوی مدیران بعضاً ناکارآمد روبهرو میشود.
تکیه کردن بر این موضوع که مخاطبان جهاد کشاورزی مردم بیسواد و کمسواد روستاها هستند و به اینترنت یا در کل فضای مجازی دسترسی ندارند، همان قدر مضحک است که انکار علم برای عمل و خون برای حیات!
بیاستفاده ماندن پتانسیلهای بخش روابط عمومی و اطلاعرسانی بهمنظور مقابله با نقد و عدم نقدپذیری، نداشتن دانش استفاده از آن، ابتر و ناقص کردن وظایف روابط عمومی به همراه عدم درک روشن از فضای مجازی، روابط عمومی را در نظام اطلاعرسانی کشور خنثی و بهطور کلی خاموش میکند.
تبدیل روابط عمومی به زره دفاعی مدیر و حذف مخاطبان و خبرنگاران از این بخش، نهتنها به بخش کشاورزی، بلکه در نهایت به اقتصاد کشور ضربه وارد میکند و به نوعی باید گفت اجحاف در حق همه است که در پایان عملکرد دولت را زیر سؤال و چرایی خواهد برد.
استان کردستان که حوزه محل خدمت نگارنده به خبرگزاری کشاورزی ایران (ایانا) است؛ به اذعان همه کارشناسان با دارا بودن پتانسیلهای بالقوه در حیطه کشاورزی، منابع طبیعی، منابع آبی، برق، محیط زیست، حیات وحش و داشتن بستر برای سرمایهگذاری در صنایع غذایی، منبع غنی و حیاتی برای کشور بوده که با توسعه اطلاعرسانی و ارتقای نظام اطلاعرسانی به همراه حذف سیاهنماییهای گذشته و مدیریتی نوین، میتواند در مسیر شکوفایی و خودکفایی رشد و ترقی کند.
اما جدای از پتانسیلها و ظرفیتهای استان کردستان، همجواری این استان با کشور عراق و بهویژه بازار اقلیم کردستان عراق در بخش کشاورزی بلااستفاده و ناشناخته مانده، بهطوری که با دست خود، گوی سبقت را به ترکیه و کشورهای اروپایی سپردیم!
از حیث تجارت خارجی محصولات کشاورزی و تولیدات کشور، بازار کشور عراق و شمال عراق با توجه به اشتراکات فرهنگی، دینی، نژادی و اقتصادی کردستان ایران و عراق میتوانست با اطلاعرسانی درخور و شایسته بهتر از امروز باشد. امید که با تدبیرهای سالم، اعتمادسازی، فضاسازی برای گسترش اطلاعات و ارتباطات، تبیین جایگاه رسانه و اهل رسانه بتوان احاطه و اشرافی کلی به وضعیت موجود داشته و در راه پیشرفت و اعتلای کشور گام برداشت.
لینک مرتبط:
http://www.iana.ir/keshavarzi/item/7827-1.html
A-921101-03_N
دیدگاه تان را بنویسید