جای "جشنواره روستا" خالی!
حبیبا... افزونی - عضو شورای سیاستگذاری و مدیر روابط عمومی وقت "جشنواره روستا"
چهارشنبه شب (25 دیماه جاری) هنگامی که آیین اختتامیه سومین جشنواره جامجم را از شبکه سوم سیما میدیدم، ناگهان بغضم ترکید و خیلی دلم گرفت! البته نه از این جهت که در این جشنواره از برترینهای موضوعهای مختلف که دستی در کارگردانی، بازیگری، اجرا و... در سالهای اخیر در سیما داشتند، تقدیر شد، هرگز! بلکه اتفاقاً این بزرگواران، همگان از ذخایر فرهنگی و هنری میهنمان بهشمار میروند و هرچه از تلاش آنها قدردانی شود، بازهم ناچیز است، بلکه آنچه خاطر مرا مکدر کرد، زنده شدن یاد و خاطرات زیبای "جشنواره روستا" بود که پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل نهاد مردمی جهاد سازندگی، برو بچههای جهاد، با امکاناتی ناچیز و بودجهای اندک آن را پایهگذاری کردند و تا 14 دوره هم برپا بود تا این که با روی کار آمدن دولت آقای احمدینژاد، به دلایلی نامعلوم، ناگهان به بوته فراموشی سپرده شد. جشنوارهای که در آغاز، تنها شامل یکی دو بخش، آن هم تقدیر از سازندگان فیلم درموضوع روستا و زندگی روستاییان و نمایش صنایع دستی و عشایری بود، اما بعد رفته رفته و با تکمیل بخشهای دیگر، در موضوعهایی مانند تئاتر، عکس، فیلمنامه، جلوههای ویژه و همچنین اضافه شدن بخش بینالملل، به یک رخداد جهانی در عرصه فرهنگ و هنر روستا تبدیل شد.
البته نگارنده در این نوشتار قصد ندارد تا به محتوا و دستاوردهای جشنواره روستا طی آن سالها بپردازد؛ بلکه در این یادداشتم برای خبرگزاری کشاورزی ایران (ایانا)، که خوشبختانه اخیراً تحرک دوباره و تازهای در آن هویدا شده است، روی سخنم بیشتر با آن دسته از عزیزانی است که طی 14 دوره موفق جشنواره، از این رویداد فرهنگی و هنری حمایت و پشتیبانی میکردند، اما هنگام تعطیلی و به محاق رفتن آن، لب فرو بستند! چرا امروز دکتر دارابی، معاون سازمان صدا و سیما که طی آن سالها در وزارت وقت جهاد سازندگی و در کسوت مدیر اداره کل روابط عمومی این ارگان انقلابی، مدیری تأثیرگذار و موفق بود، نباید نسبت به فراموشی جشنواره روستا از خود حساسیتی نشان دهد!؟ او که هم اکنون اختیارات مناسب تشکیلاتی، بودجه ای، ارتباط و تعامل خوب با هنرمندان و سازندگان فیلم و سریال و... دارد و میتواند در احیای دوباره جشنواره نقشی ارزنده و ماندگار ایفا کند، چرا باید در این زمینه سکوت اختیار کند!؟ مگر فرهنگ و هنر اصیل روستا، بخشی از گنجینه فاخر کشورمان ایران به حساب نمیآید!؟ مگر به زعم باور ایشان و همتایان ایشان، دیگر در روستا زندگی ادامه ندارد!؟ مگر بسیاری از چهرههای سیاسی و فرهیخته این مرز و بوم از دل روستا برنخواستهاند؟ مگر...
تا آنجا که اطلاع دارم، مدیروقت جشنواره روستا طی سالهایی که جشنواره در اغما بهسر برده است، با تأسیس یک مؤسسه هنری به تهیه و ساخت فیلمهای تاریخی - سیاسی روی آورده و در کارش هم موفق بوده است. پرسش بنده از او این است که "بزرگوار! تو که توانستهای پروژههای سخت و با هزینههای سنگین را بهخوبی مدیریت کنی و از پس آن برآیی، چرا نباید به برپایی جشنی که خود در پایهگذاری آن نقش داشتهای، اقدام کنی!؟ تا از این طریق هم تواناییهای خودت را به رخ مدیران فرهنگی و هنری کشور بکشی و هم به آنان نشان بدهی بخش غیردولتی نیز توان برپایی چنین جشنوارههایی را دارد" و اگر از آنها حمایت شود، در توسعه فرهنگی و هنری کشور بسیار تأثیرگذار خواهند بود.
در مجموع آنچه بیان شد، بیشتر گله و انتظار، تنها از دو یار و دوست قدیمی جشنواره روستا بود و صدالبته که مسئولیت اصلی آن به دوش مدیران ارشد وزارت جهاد کشاورزی و بهویژه مهندس حجتی است. او که طی مدیرتش در دولت آقای خاتمی هم سکاندار این وزارتخانه بود و به کم و کیف جشنواره روستا و دستاوردهای آن بهخوبی واقف است، انتظار میرود در این زمینه ورود کند و بستر احیای دوباره دبیرخانه دائمی جشنواره روستا را فراهم سازد./
A-921030-03_N
دیدگاه تان را بنویسید