تیغ قانون در توسعه واقعی تشکلها چقدر برش دارد!؟
کشاورزی فعالیتی اجتماعی است که در سایه مشارکت در قالب تشکلها، میتواند حرکتهای عظیم اقتصادی در بخش را رقم بزند، اما آنچه مسلم است، با وجود الزامات و وجود قوانینی چون افزایش بهرهوری بخش کشاورزی، قانون برنامه پنجم توسعه و سیاستهای اصل 44 قانون اساسی، روند توسعه تشکلها در کشورمان به کندی پیش میرود.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کشاورزی ایران (ایانا)، رئیس سازمان نظام صنفی خوزستان در این باره معتقد است: منطقی نیست، بخشی که 100 درصد آن خصوصی است، زیر نظر بخش دولتی اداره شود.
مسعود اسدی گفت: بخش کشاورزی باید به خود کشاورزان سپرده شود و دولت تنها بهعنوان نماینده حاکمیت در سازمانهای کلیدی چون امور اراضی کار نظارت را انجام دهد.
وی افزود: کشاورزان باید در قالب تشکل با قدرت ظاهر شوند و اختیارات را از دولت بگیرند، اما بهعلت نداشتن لابیهای سیاسی قوی، شأن و منزلت کشاورزان در جایگاهی که باید باشد، نیست.
در حال حاضر بهجز خانه کشاورز و نظام صنفی که تا حدودی در تصمیمگیریها نقش دارند، جامعه کشاورزی هیچ ارتباطی با تصمیماتی که برایش اخذ میشود، ندارد، بنابراین احساس میشود که تنها راه برای نجات کشاورزی کشور، سیاسی شدن جامعه کشاورزی است؛ بهگونهای که کشاورزان قدرت لابیهای سیاسی را پیدا کنند.
روند توسعه تشکلها مطلوب نیست
مدیرکل دفتر امور تشکلهای کشاورزی وجود برخی مشکلات را مانع توسعه تشکلها معرفی کرد و اظهار داشت: با وجود آنکه ضروری است تا تشکلها در بخش کشاورزی توسعه پیدا کند، اما نتایج حاصلشده تاکنون مطلوب نبوده، بهگونهای که شاخصههای اقتصادی و اجتماعی موجود نشان میدهد تمامی تشکلها نتوانستند بهصورت شایسته در کنار دولت و در مراجع تصمیمگیری حضور داشته باشند.
عبدالرضا مسلمی خاطرنشان کرد: ضعفهای بنیادی نظیر مهارت کار گروهی، یادگیری مستمر و... از مواردی است که مانع توسعه تشکلها شده است، بهگونهای که کشاورزان ما امروز در تجارت کشاورزی (نهاده و محصولات) منفعل هستند، بنابراین باید آموزش در نشر دانش و مهارت این بخش را افزایش دهیم.
وی ادامه داد: در تأثیر مثبت وجود تشکلها در توسعه و پیشرفت بخش کشاورزی هیچ تردیدی نیست؛ بنابراین اگر وزارت جهاد کشاورزی و سایر ارگانها حمایت کنند، میشود نقشه راهی برای بلندمدت تدوین کرد.
مسلمی تصریح کرد: در حال حاضر بیش از 12 هزار تشکل اقتصادی در قالب تعاونی و اتحادیه در کشور وجود دارد و در بخش تشکلهای اجتماعی نیز بیش از چهارهزار صنف، انجمن خبرگان و... در کشور موجود است که لازم است از حقوق آنها به نحو احسن دفاع شود.
واگذاری تولید تا تجارت محصولات کشاورزی به تشکلها
نمایندگان مجلس معتقدند که تولید تا تجارت محصولات کشاورزی باید به تشکلها واگذار شود؛ چرا که وجود قوانین موجود در مجلس ازجمله ماده (5) قانون افزایش بهرهوری بخش کشاورزی بر حضور تشکلها از تولید تا تجارت تأکید دارد.
رئیس کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی نیز گفت: دست دولت باید از موارد تولید تا تجارت بیرون بیاید و تنها باید دولت مجموعهای سیاستگذار و برنامهریز باشد.
عباس رجائی یادآور شد: کشاورزان، مردم و تشکلهای ذیربط باید در رأس امور قرار گیرند و تمامی موضوعهای مربوط به تولید و بازاررسانی را خود تعیین تکلیف کنند.
وی تأکید کرد: تجربه نشان داده است که حضور دولت باعث افزایش آسیبپذیری میشود که این امر قابل قبول نیست.
نماینده مردم اراک، کمیجان و خنداب در مجلس شورای اسلامی اظهار داشت: دخالت دولت باعث عدم ثبات در تصمیمگیری در کشور میشود و بدین ترتیب در سیستم عرضه و تقاضا مشکلاتی بهوجود میآورد.
رجائی همچنین گفت: در مقابل حضور موفق تشکلهای برگرفته از کشاورزان در عرضههای مختلف تولید، توزیع و بازار میتواند اثربخشی کشاورزی را افزایش دهد.
نتیجه آنکه برای دستیابی به توسعه پایدار در بخش کشاورزی و خودکفایی در محصولات استراتژیک بهنظر میرسد که متشکل شدن بخشهای مختلف تولیدی میتواند اثربخش باشد، اما باید دید با وجود آنکه دولت نیز بر این امر معتقد است و نمایندگان مجلس نیز همچون ایرج ندیمی نماینده لاهیجان و سیاهکل یا عباس رجائی نماینده اراک، کمیجان و خنداب حضور مردم را در مجامع تصمیمساز مؤثر میدانند و در مجلس برای تدوین قوانینی که بتواند موضوع توسعه تشکلها را تقویت کند، اصرار دارند، چه راهکاری میتواند اثربخش باشد!؟ زیرا همگان توسعه تشکلها را خوب میدانند، اما آنکه چقدر برای توسعه آن تلاش کاربردی کنند، همچنان در هالهای از ابهام است!/
خبرنگار: مژگان ستار
G-921013-01_R
دیدگاه تان را بنویسید