خبرنگاران حوزه کشاورزی؛ بدون متولی؛ بدون امید به آینده کاری
ابولقاسم گلباف
نشریات تخصصی تولید علم میکنند و همچون سایر کتب علمی، آرشیو میشوند و به دفعات، طی ایام مختلف، در مزرعه، کارخانه، شرکت،دامداری، مرغداری و... مورد استفاده قرار میگیرند.
محتوای مطالب نشریات (مصاحبه، گزارش، رپرتاژ، خبر، ترجمه، تحلیل، نقد و ....) را قلم به دستان و خبرنگاران حوزه کشاورزی تهیه، تامین و آماده میکنند.
افرادی که در نهایت، نام یا عکسشان بر بالای صفحه مطلب میآید و درآمد حقالتحریر، حتی کفاف هزینههای ایاب و ذهابشان را نمیدهد.
کسانی که با انعکاس نوآوریهای کشاورزی و دانش فنی قابل استفاده یا بومی شده، موجبات رشد و پیشرفت کشاورزی را فراهم میکنند و با چاپ آخرین گزارشها و اخبار،
مسئولان را از موازیکاری برحذر میدارند، اما عایدی آنها از رونق حاصله، رقمی در حد صفر است!
از دیگر سو، این سربازان ادعای جبهه اطلاعرسانی، برای تولید از کمتر مزایای خبرنگاری و روزنامهنگاری بهرهمند میشوند.
در حال حاضر که انجمن صنفی روزنامهنگاران، ایام تعلیق را سپری میکند نهاد دیگری برای زیر یک چتر آوردن خبرنگاران جامعه کشاورزی وجود ندارد.
در ایام گذشته نیز، امکاناتی چون هدایای نوروزی، لپتاپ و هر تقدیر و خدمتی از این گروه دریغ میشد و اینک که سبد کالا برای خبرنگاران در نظر گرفته شده است، جمع پراکنده این قوم باز هم نمیتواند از این حداقل امکانات بهرهمند شود!
در حال حاضر چند انجمن و تعاونی نیز وجود دارد که عمدتا توسط مدیران مسئول و صاحبان امتیاز بنا گذاشته شده است(مانند انجمن صنفی نشریات تخصصی کشاورزی و صنایع غذایی) که اگر چه این انجمن در خدمت مطبوعات تخصصی کشاورزی و صنایع غذایی است، اما در اساسنامه آن تعریفی برای پوشش دادن به نیازهای صنفی خبرنگاران حوزه کشاورزی ارائه نشده است. ضمن اینکه خبرنگاران حوزه کشاورزی صرفا در نشریات تخصصی حضور ندارند، سایتهای خبری کشاورزی، روزنامههایی که صفحه کشاروزی دارند و خبرنگاران حوزه کشاورزی در صدا و سیما نیز مشمول آن میشوند. یا سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی نیز رشته و ردهای برای دانشآموختگانی که در کسوت خبرنگاری درآمدهاند ندارد، علاوه بر اینکه درصدی از خبرنگاران حوزه کشاورزی تحصیلات غیرمرتبط دارند، اما به دلیل علاقهمندی به کشاورزی، مسیر خبرنگاری تجربی را در این رشته پیمودهاند.
حدود 70 هفتهنامه، ماهنامه و فصلنامه فعال در زیربخشهای کشاورزی به طور مستمر یا هر چند ماه یک بار منتشر میشود که اگر میانگین آن برای هر نشریه، 3 خبرنگار و گزارشگر در نظر گرفته شود، رقمی بالغ بر 210 نفر را شامل میشود. خبرنگاران و گزارشگران حوزه کشاورزی در روزنامهها و سایتها و رسانههای دیداری و شنیداری و خبرنگاران آزاد سراسر کشور را نیز اگر 300 نفر فرض کنیم، حدود 500 فعال قلمزن رسانههای کشاورزی بدون امید به آینده، در خدمت این حوزه مشغول به کار هستند.
به همین جهت پیشنهاد میشود اداره کل روابط عمومی وزارت جهادکشاورزی، تشکیلات خانه کشاورز یا سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی با کمک یکدیگر یا یکی از این سه نهاد، مستقلا از رسانههای فعال، فهرست خبرنگاران حوزه کشاورزی را دریافت و ترتیبی اتخاذ نمایند تا هیات موسس از جمع آن ها اقدامات لازم را برای به ثبت رساندن انجمن، تعاونی یا اتحادیه خبرنگاران حوزه کشاورزی انجام دهند.
قدر مسلم اینکه با تاسیس یک پایگاه یا نهاد مدافع حقوق خبرنگاران حوزه کشاورزی، شاهد پیشرفت و ارتقاء جایگاه خبررسانی و گزارشگری در رسانههای تخصصی کشاورزی خواهیم بود.
منبع: ماهنامه "دام،کشت و صنعت" -سخن ماه-شماره آذر92
دیدگاه تان را بنویسید