تشکیل کارگروه "تشویق سرمایهگذاری و صیانت از بهرهوری آب در کشاورزی"
محمدرضا جمشیدی
عیسی کلانتری، دبیرکل خانه کشاورز و وزیر کشاورزی دولتهای هاشمی رفسنجانی و خاتمی، اواخر هفته گذشته در مصاحبه با خبرگزاری فارس بار دیگر دست بر روی نقطهضعف اصلی بخش کشاورزی گذاشت و اعلام کرد که کشاورزی کشور در یک دوره 12 ساله نیاز به تزریق 150 میلیارد دلار سرمایهگذاری دارد تا تولید ماده خشک به ازای یک مترمکعب آب به 2.2 کیلوگرم برسد و کفاف تأمین غذای 60 تا 70 میلیون نفر را بدهد.
چند هفته پیش هم او در چهارمین کنگره سراسری خانه کشاورز از شور شدن خاکهای کشاورزی بهواسطه برداشت بیرویه آبهای سطحی گلایه کرده و نهیب زده بود که اگر هرچه زودتر چارهای اندیشیده نشود، سرنوشت قوم آریایی با سومریها و مایاها گره خواهد خورد.
این سخنان کلانتری حداقل برای نگارنده سخنان جدیدی نیست، چراکه بیش از یک دهه است که او همواره مسئولان و متولیان بخش کشاورزی را متوجه این نکات کرده است و شاید همین سخنان علمی و اصولی او باعث شد در دولت نهم میانه او با اسکندری وزیر وقت جهاد کشاورزی تیره و تار شود و حتی پیشنهاد مناظره این دو بر سر آمارهای غیرواقعی تا مدتی نقل محافل رسانهای شده و حتی پای مباحث سیاسی به میان کشیده شود.
اما بهراستی چرا هیچ مرجعی حرفهای کلانتری باتجربه را نصبالعین قرار نمیدهد و سکوت مجلسیان نشانه چیست؟ همه ما مطلع هستیم مهمترین موضوع محل مناقشه دنیا در آیندهای نهچندان دور محدودیتهای منابع آبی است و بسیاری از تحلیلگران معتقدند اگر جنگی به نام جنگ جهانی سوم سر بگیرد، بیشک آب و منازعات پیرامونیاش نقش اصلی را ایفا خواهد کرد.
وقتی باور داشته باشیم در کشور خشک و نیمهخشکی مثل ایران با میانگین بارندگی 250 میلیمتر 90 درصد آب مصرفی در بخش کشاورزی است و در این بخش هم هنوز بهرغم تبلیغات بسیار 90 درصد اراضی به روش غرقابی و با بهرهوری پایین آبیاری میشود، بهخوبی به اهمیت بخش کشاورزی در راستای حفظ منابع آبی بیشتر پی میبریم.
از سوی دیگر همگان از وضعیت مزیت نسبی و نبود الگوهای کشت اصولی مطلع هستیم و میدانیم بهدلیل ریسک بالای سرمایهگذاری در این بخش کمتر سرمایهگذاری علاقهمند به فعالیت است.
از سوی دیگر فقر سرمایهگذاری تاریخی در کشاورزی و سر بیکلاه این بخش در بودجهریزیهای ادوار گذشته بهخوبی نشان میدهد نگرانیهای دبیرکل خانه کشاورز، دغدغههایی ملی است که حداقل انتظار میرود در دولت تدبیر و امید و دوران وزارت محمود حجتی که نشان داده مدیری مدبر است، چارهای اندیشیده شود.
بپذیریم برای اقدام عاجل درباره رفع این معضلات تاریخی کشاورزی چارهای جز ظهور عزمی ملی وجود ندارد و به پیشنهاد نگارنده میتوان با عنایت شخص رئیس جمهور، کارگروهی با عنوان کارگروه "تشویق سرمایهگذاری و صیانت از بهرهوری آب در کشاورزی" به ریاست معاون اول رئیس جمهور تشکیل شود تا در این کارگروه راههای تأمین بودجه و تشویق سرمایهگذاران بخش خصوصی به عرصه کشاورزی بررسی شده و با اتخاذ تدابیر راهگشا در راستای گسترش دامنه آبیاری تحت فشار در مزارع و جاری شدن الگوی کشت، تناوب زراعی و ارتقای بهرهوری آب، تصمیمات جدی، ملی و لازمالاجرا گرفت.
باید باور داشت امروز هم دیر است و دیگر جایز نیست نسبت به موضوعی با این درجه از اهمیت که سرنوشت آیندگان هم به آن گره خورده، بهراحتی عبور کرد./
منبع: روزنامه اقتصاد پویا - 23/9/92 - صفحه 15
دیدگاه تان را بنویسید