میتوانیم بازار شکر را تنظیم کنیم
بهمن دانایی- دبیر انجمن صنفی کارخانههای قندوشکر
حجتالاسلام والمسلمین حسن روحانی، رییس دولت ایران در جریان مبارزات انتخاباتی، چندینبار با صراحت از تصمیم مشارکت بخش غیردولتی بهویژه تشکلهای صنعتی و اقتصادی در اداره اقتصاد کشور سخن گفت. رییس جمهور ایران همچنین در روزهای بلافاصله پس از شروع کار دولت از تشکلهای صنعتی و اقتصادی خواست که به دولت مدد رسانده و تجربه و دانش خود را در اختیار دولت قرار دهند.
این اراده دولت یازدهم میتواند بستر مناسبی برای اجرای بخشی از مواد قانون برنامه پنجم که بهدلیل نگاه ویژه دو دولت قبل معطل مانده بود را فراهم کند. یکی از این مواد قانون برنامه پنجم (ماده 102) فراهم کردن امکان تشکلهای تخصصی برای تنظیم بازار محصول مرتبط با فعالیت تشکلهاست. بهطور مثال انجمن صنفی کارخانههای قندوشکر مطابق قانون برنامه پنجم میتواند عهدهدار سیاست تنظیم بازار این محصول باشد. تجربه سالهای اخیر نشان داده است که انجمنهای تخصصی بهدلیل حضور در متن فعالیتهای مرتبط باعنوان خود راههای بهبود مستمر فضای کار را بهتر از کارشناسان دولتی میشناسند. کارشناسان دولتی با وجود اینکه تلاش میکنند تحلیل دقیقی از وضعیت هر فعالیت داشته باشند اما بهدلیل دور بودن از متن کار و فقدان علاقه و مالکیت، توانایی ارائه راهحلهای جامع و مانع را ندارند. انجمن صنفی کارخانههای قندوشکر ایران که دارای سابقهای 50 ساله است و گروهی از مدیران و متخصصان صنعت در آن عضویت دارند آمادگی خود را برای تنظیم بازار قندوشکر بهگونهای که مصرفکنندگان و تولیدکنندگان از شرایط استفاده ببرند را اعلام میکند اما چند شرط برای اینکه کارها به درستی انجام شود باید محقق شود که در زیر به آنها اشاره میشود:
الف) واقعیت این است که در 8 سال گذشته، دولتهای نهم و دهم بهدلایل گوناگون که جای یادآوری همه آنها در این نوشته نیست سیاستهای باثبات و استوار و مبتنی بر اصول کارشناسانه را پیگیری نمیکردند.
دولتهای گذشته بیشوپیش از هرچیز در هر رویدادی منافع دولت را بر منافع بنگاهها و خانوادهها ترجیح میدادند و بههمین دلیل بر روی تصمیمهای اتخاذ شده نمیایستادند. تناقض در سیاستهای گوناگون که پیدرپی گرفته میشد کار را بر فعالان اقتصادی سخت کرده بود. صدور 50 بخشنامه در کمتر از 6 ماه موجی از بیثباتی ایجاد کرده بود که تعادل را در کسبوکارها بهم میزد. اگر قرار است انجمنها و کانونهای صنفی و صنعتی در تنظیم بازار مسؤولیت کامل داشته باشند دولت باید استراتژیهای خود را شفاف و بهنگام کرده و از رویکرد انفعالی اجتناب کند.
ب) دولتهای ایران از دهههای گذشته تا امروز بهدلیل اینکه مالکیت بخش عمدهای از بنگاههای تولید کالاهای عمومی و حتی کالاهای خصوصی را در اختیار داشته و دارند در تصدیگری فعالیتها وارد شده و در همه امور از تولید، توزیع، قیمتگذاری و... دخالت میکرده و این کار ادامه دارد.
اگر قرار باشد ماده قانونی که وظیفه تنظیم بازار را برعهده تشکلهای تخصصی قرار میدهد اجرایی شود، دولت باید وظایف تصدیگری را رها کرده و به امور حاکمیتی بپردازد. کانونها و نهادهای تخصصی نمیتوانند در شرایطی که دولت در همه امور دخالت میکند، اعتبارش را بهمیان آورده و خدایناکرده از دست بدهد.
ج) یکی از گرفتاریهای بخش خصوصی بهویژه برخی کالاهای کشاورزی در سالهای گذشته این بود که دولت بدونتوجه به اینکه تولید داخلی باید در اولویت باشد و واردات در صورت ضرورت انجام شود، واردات را بر تولید داخلی ترجیح میداد. درآمدهای افسانهای که نصیب دولتهای نهم و دهم شد و در تاریخ ایران بیسابقه بود، مسؤولان را به سمتی سوق داد که واردات سالانه 60 میلیارد دلاری به طور متوسط را سامان دادند و بهویژه با واردات انبوه شکر، بازار را بهنفع واردکننده شکل دادند. انجمن صنفی کارخانههای قندوشکر با این شرط که دولت واردات را در حد ضرورت و مطابق با قانونهای موجود سامان دهد میتواند تضمین کند که بازار شکر درحالت تعادل باشد.
د) بخش خصوصی میداند که دولت نهادی برای اداره کل جامعه است و وظایف و مسؤولیتهای ملی دارد و منافع همه اقشار و گروهها را باید در تصمیمگیریها لحاظ کند. درک درست از سختیهای کار مردان دولت یازدهم که اقتصاد نامتعادل و ضعیفی را تحویل گرفتند بخش خصوصی را باید به این سمت حرکت دهد که از همه توان مادی و فکریاش برای ساماندهی امور استفاده کند.
اعضای انجمن صنفی کارخانههای قندوشکر ایران که در سالهای گذشته با تدبیر و فداکاری اجازه ندادند این صنعت قدیمی به دره مرگ بیفتد آمادگی ذهنی و اجرایی یک کار سخت را باید در عمل به بوته آزمایش بگذارند. همکاری صمیمانه و کارآمد با دولت و شرکتها و سازمانهای مرتبط با صنعت قندوشکر امری است که جامعه از صنعتگران انتظار دارد و این اتفاق میافتد./
منبع: فودپرس
دیدگاه تان را بنویسید