تضمینی برای رسیدن به خودکفایی
یکی از شرایط لازم و برای داشتن شجاعت، برخورداری از سلامت اقتصادی، اعتقادی و سیاسی است، زیرا فقدان سلامت اقتصادی و سیاسی از عواملی است که موجب می شود نماینده با آگاهی از نقطه ضعف خود شجاعت خود را از دست دهد و این مسائل از سوی کسانی که او از آنها انتقاد میکند ناچار به سکوت شود و محافظهکاری پیشه کند.
این روزها بحث ورود نمایندگان دوره نهم مجلس شورای اسلامی بسیار داغ است. تولیدکنندگان زحمتکش بخش کشاورزی و تمام مؤسسات و گروههای فعال در این بخش نیز برای حضور در انتخابات اعلام آمادگی کردهاند. آن هم به امید اینکه در این دوره باشند نمایندگانی که برای تولید از جان بگذرند. در حال حاضر اقتصاد کشور بهخصوص بخش کشاورزی نیازمند مردان کار است.
نمایندگان مجلس باید اندیشه جهانی داشته و برای اداره کشور استراتژی داشته باشند. امروز بیش از هر زمان دیگری کشور به عقلانیت نیاز دارد، در یک نهادی همانند مجلس که میخواهد مسیر حرکت کشور را تدوین کرده و نرمافزارهای حرکت کشور را تدوین کند و از طرفی میخواهد برای اداره کشور یک استراتژی و الگو ارائه کند باید حتماً در آن عقلانیت حاکم باشد.
آن چیزی که در بلندمدت میتواند بخش کشاورزی را نجات میدهد، تحقیقات، دارابودن امکانات کافی برای نقش گرفتن طرحهای کوتاه و بلندمدت است. تنها تخصیص بودجه در بخش کشاورزی کافی نیست و باید شرایط بیرونی نیز برای ایجاد تحول در اقتصاد و رشد اقتصادی فراهم باشد. بخش تولید تحت فشار زیادی قرار دارد و فشارهای تورمی ناشی از اجرای قانون هدفمندی و افزایش نرخ ارز همچنین کنترل قیمتها از سوی دولت، برای بخش کشاورزی مسئلهساز شده است. آماده کردن زیرساختها، جلوگیری از واردات بیرویه و همچنین ارائه تسهیلات ارزانقیمت با دوران مشارکت طولانی میتواند کشاورزی کشور را به آینده امیدوار سازد. شکوفایی و توسعه کشاورزی نیازمند توجه گسترده مسئولان است و این مهم باید در اولویت قرار گیرد. موارد ذکرشده جزئی از کلهای بخش کشاورزی است که باید به آن اهمیت ویژه داد و در اولویت کارها قرار داد.
لازمه ایجاد ارزش افزوده در بخش کشاورزی صنایع تبدیلی است. لذا برای رسیدن به اشتغال پایدار و توسعه بخش کشاورزی باید زمینههای گسترش صنایع پاییندستی را مدنظر قرار دهیم.
با توجه 5/18 میلیون هکتار از اراضی کشور در اختیار بیش از چهار میلیون نفر بهرهبردار کشاورزی است، نیاز و بکارگیری افراد متخصص جهت اجرای برنامههای تدوین شده یکی از ضروراتی است که با بحران بیکاری در این بخش مواجه نخواهیم شد. اینها آرمانهایی برای رسیدن به توسعه بخش کشاورزی است. این موارد در صورتی میتواند محقق شود که نمایندگانی از جنس مردم و از کالبد خود کشاورز بتواند راه را برای ادامه مسیر با اطمینان خاطر هموار سازد.
وزارت جهاد کشاورزی در دولت نهم و دهم توانست بیشترین موانع را از مقابل بخش کشاورزی بردارد ولی این نکته حائز اهمیت است که یک وزارتخانه بهتنهایی نمیتواند حجم بزرگی از مصائب و مشکلات این بخش را حل کند. این بدنه نیاز به افراد متخصص و با وجدان دارد که بتواند در مکانی که متعلق به مردم است، از حق و حقوق آنان بهخوبی دفاع کند و بهنوعی پشتیبان تولیدکنندگان بخش کشاورزی و وزارت متبوع باشد. کشاورز تنها به امید حمایت است که میتوانند حوادث غیرمترقبه، تحریمها و بسیاری از کاستیها را تحمل کند چراکه میداند در درجه اول یک وزارتخانه حامی آنها است و در درجه بعدی هستند نمایندگانی که با وضع قانون در صدد بهبود و رضایتمندی در این بخش کلیدی، ضامن امنیت آنان هستند. کشاورز بدون حمایت، یعنی گیاهی بدون آب.../
خبرنگار: مریم بهنامراد
T-901210-01_R
دیدگاه تان را بنویسید