کشاورزی نیاز دارد؛
نقش تعاونیها برجستهتر شود
بهدلیل ساختار و اهمیت پیشبینی شده در قانون شرکتهای تعاونی تولیدی بهعنوان نوعی از مالکیت اراضی به منزله یک فنداسیون برای ساختمان توسعه کشاورزی بهشمار میرود. ارتباط و همبستگی شرکتهای تعاونی تولید با سایر اقدامات اساسی تولید به حدی با اهمیت تلقی میشود که انجام امور زیربنایی شامل تجهیز و نوسازی اراضی و سایر پارامترهای موجود در بخش کشاورزی بدون وجود و ایفای نقش این شرکتها تقریبا ناممکن است. در حقیقت نقش بخش تعاون در کشاورزی مطابق و حتی بیشت از حد انتظار و میزان تعیینشده یعنی 25 درصد مورد اشاره است.
وزارت جهاد کشاورزی در جهت اهمیت دادن به بخشهای تعاونی نقش خود را در تولید به حداقل ممکن کاهش داده تا حدی که تقریبا کلیه فعالیتهای تولیدی در بخش کشاورزی به بخش خصوصی و تعاونی اختصاص دارد و غیر از چند گشت و صنعت دولتی که عمدتا با اهداف آموزشی، ترویجی و تحقیقی ایجاد و اداره میشوند، مابقی بخش در اختیار مردم قرار دارد.
در حال حاضر بخشهای تعاونی که مورد حمایت وزارت جهاد کشاورزی قرار دارد، دارای دو نوع اصلی یعنی تعاونیهای روستایی و تعاونیهای تولیدی هستند. این تعاونیها به لحاظ داشتن قوانین خاص خود در دهههای گذشته مورد توجه و حمایت جدی قرار گرفتهاند.
تعاونیهای روستایی با کارکرد بازاریابی، بازرگانی در امور اقتصادی کشاورزی فعالیت دارند و در اکثر روستاهای کشور دارای اهمیت ویژهای هستند. اما بخش مورد تأکید بیشتر تعاونی در تولیدات کشاورزی شرکت تعاونی در تولیدات کشاورزی شرکت تعاونی تولید روستایی است که بر اساس قانون خاص تعاونی کردن تولید و یکپارچهسازی اراضی با هدف افزایش درآمد تولیدکنندگان از طریق بالا بردن راندمان تولید، یکپارچهسازی اراضی، توسعه شبکههای آبیاری، ایجاد جادههای بین مزارع، گسترش مکانیزاسیون، انجام بیمه اجتماعی روستاییان و خیلی دیگر از وظایف مهم در این بخش تدوین شده است.
در فرهنگ اسلامی ایرانی، همفکری و همکاری بهعنوان دو اصل مهم در پیشرفت و تعالی دنیوی و اخروی بشر تلقی میشود.
در بخش کشاورزی نیز همکاری و مشارکت سابقه دیرینهای دارد. هرچند امروز همفکری و همکاری شکل جدیدی به خود گرفته و جنبه رسمیتری به خود گرفته است، اصول اصلی بهخوبی حفظ شده است.
اینها مطالبی بود برای معرفی یک نهادی به نام تعاونی که میتواند در بخشهای مهم بهخصوص تولید نقش اساسی را از خود نشان بدهد و با توجه به قانون جمهوری اسلامی، این جایگاه از ویژگیهای مناسبی بهرهمند است تا جایی که نقش 25 درصدی را در اقتصاد کشور بر عهده این جایگاه قرار داده است.
بهدلیل ساختار و اهمیت پیشبینی شده در قانون شرکتهای تعاونی تولیدی بهعنوان نوعی از مالکیت اراضی به منزله یک فنداسیون برای ساختمان توسعه کشاورزی بهشمار میرود. ارتباط و همبستگی شرکتهای تعاونی تولید با سایر اقدامات اساسی تولید به حدی با اهمیت تلقی میشود که انجام امور زیربنایی شامل تجهیز و نوسازی اراضی و سایر پارامترهای موجود در بخش کشاورزی بدون وجود و ایفای نقش این شرکتها تقریبا ناممکن است. در حقیقت نقش بخش تعاون در کشاورزی مطابق و حتی بیشت از حد انتظار و میزان تعیینشده یعنی 25 درصد مورد اشاره است.
از این رو اهمیت دادن به تعاونیهای تولیدات کشاورزی یکی از راههای مهم برای بقای بخش کشاورزی لحاظ میشود. کشاورز با امید به اینکه مرجعی از جنس خودش میتواند در بسیاری از موارد او را همیاری و کمک سازد، زمینه را برای افزایش تولیداتش قطعا فراهم میسازد.
از این رو باید با تقویت این نوع از بخش حامیان تولید بستر را برای توسعه چنین مراجعی آماده کرد. کشاورز تنها امیدش تولید است و با اهمیت دادن به تولیداتش از سوی چنین مراکزی و بهره رسانی به کشاورز باز از طریق این مراکز شاید مرهمی بر دل خسته کشاورز گذاشته شود.
تعاونیها اهرمی مناسب برای توسعه اقتصادی و اجتماعی بهشمار میآیند که میتوانند در بهرهوری بهینه از شرایط زندگی کار و تولید و ارتقاء سطح درآمد و وضعیت اجتماعی جامعه مؤثر باشند. طبق آخرین آمار، شرکتهای تعاونی روستایی موجود در کشور تا پایان سال 88 حدود یکهزار و 230 تعاونی است. این تعداد شاید به ظاهر کافی، ولی در بازدهی برای برنامههای بلندمدت و رسیدن به هدف نهایی باید توسعه و تقویت بیشتری شود.
فقدان فرهنگسازی کافی در تثبیت اندیشه تعاونی، عدم همکاری جدی بخش دولتی با تعاونی و تکیه زدن بر شعارهای آرمانی بدون فراهم ساختن ابزارها و زمینههای عملیاتی و نیز عدم تدوین سیاستهای کلان برای بخش تعاون و تبدیل نشدن واحدهای کوچک تعاونی به قطبهای اقتصادی و اجرای سیاستهای مقطعی برای توسعه اشتغال از موانعی در برابر توسعه تعاونیها که لازم است هرچه سریعتر این سدها شکسته شود تا بخش تعاونی بهویژه در تولید بتواند خود را بیش از گذشته نشان دهد./
خبرنگار: مریم بهنامراد
T-901206-01_R
دیدگاه تان را بنویسید