کنیایی بعد از تانزانیایی در کارخانه چای نمونه کاری از پیش نبرد
در حالی کارخانه چای نمونه با سرمایهگذاری شش میلیارد تومانی کلید زده شدو اکنون پس از انصراف تاجر تانزانیایی به یک تاجر کنیایی سپرده شد، که چرخهای بزرگترین کارخانه فراوری چای کشور هنوز به مرحله گردش در نیامده است.
مدیر اجرائی کارخانجات چای سازی در گفتگو با خبرنگار ایانا گفت :نواب مولا تاجر تانزانیایی توانسته بود در مزایده با سرمایهگذاری شش میلیاردی کارخانه چای نمونه را برای فرآوری محصولات ثانویه از چای نظیر نوشابه چای، بستنی چای و سایر فرآوردهها خریداری کند، اما پس از دو سال خواب سرمایه، کاری از پیش نبرد.
یاورزاده افزود: پس از گذشت دو سال و عدم به کار افتادن خط تولید چای نمونه، این کارخانه به یک کنیایی واگذار شد تا با توجه به ارگانیک بودن چای ایرانی، بتواند محصولات ثانویه از چای را در داخل و بازارهای صادراتی عرضه کند.
وی تاکید کرد : بستهبندی و تولید چای طعمدار، چای فوری، چای نوشابه و انواع دیگر چای، از جمله فعالیتهای این کارخانه است.
یاورزاده خاطر نشان کرد :نواب مولا بستهبندی چای برای بازار داخلی و صادر کردن به بازارهای خارجی را از مهمترین اهداف راهاندازی این کارخانه اعلام کرده بود و سوریه، روسیه و کویت از جمله کشورهایی خوانده بود که موافقت خود را برای خرید چای نمونه لاهیجان اعلام کردهاند.
وی توسعه چای در گیلان، اجرای برنامههای کوتاه مدت و بلند مدت، افزایش کیفیت چای، ایجاد مدارس آموزشی تولید چای، آموزش روشهایی برای افزایش کیفیت چای را از مهمترین اهداف این کارخانه بیان کرد.
یاورزاده با اشاره به تأثیر ایجاد بزرگترین مرکز بستهبندی و فرآوری چای کشور، خاطرنشان کرد: این کاخانه توانایی ایجاد 300 شغل جدید را دارد که این میزان شغل در کنار متخصصان، رقم بالاتری به خود اختصاص داده و با گذشت زمان بر این تعداد افزوده میشود.
مدیر سندیکای کارخانجات چای سازی گفت: چای گیلان از نظر سبزی و طعم از چایهای کمنظیر در دنیا است که برای ارتقاء این محصول 20 میلیون دلار سرمایهگذاری لازم است همچنین کاهش واردات چای به ایران را از مهمترین برنامههای کارخانه چای نمونه است.
فقط هفت هزار تن از چای داخلی مصرف میشود
فعال بخش خصوصی خاطرنشان کرد: در حالی که حدود 25 تا 30 هزار تن چای در داخل کشور تولید میشود، فقط هفت هزار تن آن راهی بازارهای مصرف شده و مابقی به انبارها ارسال میشود.
وی ادامه داد: چایهای انباری که اکنون نام سنواتی را یدک میکشند، میلیونها تومان از سرمایه بخش خصوصی را به همراه دارند که پس از گذشت دورهای 10 ساله برای مبدل شدن به کودهای دامی یا کنسانترههای زراعی وارد چرخه بازیافت قرار میگیرند.
یاورزاده تصریح کرد: در صورتی که تصمیم دولت مبتنی بر اختلاط چای اجرایی میشد، چای داخلی از انزوا خارج شده و پس از 16 سال میتوانست وارد سفرههای غذایی مردم شود./
خبرنگار: فاطمه مهردادیان
N-901203-02_R
دیدگاه تان را بنویسید