روایت تلخ واردات میوه تمامشدنی نیست!
آفت واردات، ریشه کشاورزی را میخشکاند
کشاورز در برابر خشکسالی، کمآبی و آفت و کمبود نهادهها و سایر مشکلات موجود توانسته تا کنون ایستادگی کند و همچنان با قامتی بلند بخش کشاورزی را سرفراز نگه دارد ولی در برابر آفت واردات حتما به زانو در میآید...
حمایت از تولید یکی از مسائلی روز است که در حال حاضر تنها بهعنوان یک شعار باقی مانده، چراکه تحت هر شرایطی که مسئولان نظام واردات و حمایت از تولید را در احاطه کنترل خود قرار میدهند باز هم ورود چندین هزار تنی انواع میوه و مرکبات قصه روشنی است که نتیجه آن برکسی پوشیده نیست.
وزارت جهاد کشاورزی حامی تولید است، نه واردکننده و واردات میوه بهرغم تأکید مکرر این وزارتخانه به ممنوعیت واردات میوه انجام شده است، با این روند پیگیری وزارت جهاد کشاورزی ولی باز عدهای امید داشتند که برای تنظیم بازار میوه شب عید تعرفه واردات میوه به ویژه سیب و پرتقال از 15 بهمنماه چهار درصد شود.
اقدام وزارت جهاد کشاورزی برای جلوگیری از واردات بیرویه محصولات کشاورزی حتی قبل از ابلاغ قانون بهرهوری کشاورزی انجام شده است. اما اقدام جدی این وزارتخانه بعد از ابلاغ این قانون شدت بیشتری گرفت. با توجه به اینکه این وزارتخانه متولی تولید و تولیدکننده است تمام سیاستها به سمتی پیش میرود که توسعه کمی و کیفی تولید را به همراه داشته باشد و برای تحقق آن نمیتوان انتظار داشت حامی واردکننده باشد. وزارت جهاد کشاورزی موظف است مفاد قانون را درست اجرا کند اما تکلیف نظارتی به عهده این وزارتخانه نیست و در حالی که هر زمانی دستگاههای نظارتی گزارش خواستند این وزارتخانه بهطور کامل ارائه کرده است ولی متأسفانه عدم همرایی برخی از دستگاههای اجرایی مانع از محقق شدن برنامههای حمایتی از تولید شده است.
قرار بر این شد واردات میوه تا پایان سال با سیاست ممنوعیت ادامه یابد و اگر قرار به ذخیرهسازی هم باشد از محصولات داخلی ذخیرهسازی و برای ایام پایانی سال توزیع آن آغاز شود. هر میزان واردات میوه، هر چند کم و محدود باشد باز غیرقابل قبول نیست. همین نگاه به تولید داخل برآن شد که 15 شهریور سال 89 اولین مکاتبه وزیر جهاد کشاورزی با وزارت بازرگانی وقت صورت گرفت، در این نامه اعلام شد از تاریخ نامه ثبت سفارش برای محصولاتی مانند توتفرنگی، برگه آلو، سیبزمینی، پیاز و انواع میوهها شامل سیر فرانسوی، گلابیچینی، پرتقال مصری و شیرخشک و فرآوردههای لبنی تا اطلاعرسانی انجام نشود.
19 مهرماه سال 89 مکاتبه دوم با وزیر بازرگانی انجام شد که ضمن تأکید به مفاد نامه قبلی جدول تعرفه برخی محصولات کشاورزی عنوان شد تا در صورتی که بعدا نیاز به واردات باشد براساس این تعرفهها عمل شود. در نامه دوم برای واردات پرتقال و نارنگی تعرفه 90 درصد عنوان شد و این به این دلیل بود که به هر صورتی اگر بعدا نیاز به واردات باشد بعد از اینکه وزارت جهاد کشاورزی مجوز داد با این تعرفه وارد شود. در این نامه تعرفه 190 ردیف کالا عنوان شده بود که پرتقال و نارنگی هم جزو آنها بود. 11 خرداد سال 90 نیز مجددا وزیر جهاد کشاورزی طی مکاتبه با وزارت بازرگانی تأکید کرد که ثبت سفارش و واردات کلیه محصولات مانند توتفرنگی، سیب، برگه آلو، بادام و انواع میوهها از قبیل سیب، گلابی، پرتقال، انگور، آناناس، میوههای گرمسیری و نیمه گرمسیری به جز موز تا اطلاع ثانوی انجام نشود.
با این اوصاف و نامهنگاریها باز در اواخر هفته گذشته شاهد ورود نارنگی و پرتقال به میدان اصلی میوه و ترهبار تهران بودیم. بازرس ویژه میدان اصلی میوه و ترهبار تهران با اعلام این مطلب که در هفته گذشته هشت تریلی مرکبات از ترکیه وارد این میدان شده است ابراز داشت که این واردات تنها با این میزان کفایت نکرده است چراکه در آخرین روز هفته نیز به گفته وی هشت هزار تن پرتقال نیز از دوبی وارد این میدان شده است. اینگونه واردات میوه به کشور در حالی انجام میشود که امسال تولید مرکبات وضعیت بسیار خوبی دارد و پیشبینی میشود تولید نارنگی، پرتقال و سیب بیش از نیاز کشور باشد. اما باز هم تناقضگویی معنیدار به چشم میخورد.
واردات میوه از مرداد امسال ممنوع بوده و نارنگی و پرتقال هم مشمول همین ممنوعیت میشد. پس انبوه میوههای خارجی موجود در بازار نشان از واردات قاچاق است. واردات میوه به کشور کلاف سردرگمی شده که سر و ته آن معلوم نیست، اما آنچه روشن است که عده ای با دور زدن قانون یا پیدا کردن راههای فرار اقدام به واردات میوه میکنند.
آخر این بازی ضرر کشاورزان و باغداران ایرانی، خروج ارز از کشور به سوی کشورهای همسایه و ایجاد اشتغال در آنها و خالی شدن جیب مصرفکننده از همه جا بی خبر ایرانی است که گول آب و رنگ میوههای وارداتی را میخورد.
بهراستی پس این میوههای تازهای که روزانه وارد کشور میشود از کجا مجوز ثبت سفارش میگیرند؟ چه کسی آنها را قرنطینه میکند؟ این میوهها چون فاسدشدنیاند باید بلافاصله وارد کشور شده، توزیع و مصرف شوند و پنهان کردن آن امکانپذیر نیست. پس باید راهی آسان و راحت برای واردات داشته باشند.
کسی نمیداند با وجود ممنوعیت رسمی و قانونی این میوهها که کالایی فاسدشدنی و زماندار هستند و امکان جاسازی و نگهداری آن وجود ندارد و باید با کانتینرهای یخچالدار و به فوریت وارد کشور شده و مصرف شود، چگونه، توسط چه کسانی و با چه مجوز یا نفوذی وارد کشور میشود.
اینها سؤالهای بیپاسخی است که با توجه به تأکید دستگاههای متولی مبنی بر نظارت دقیق برای ورود و رصد بازار چطور امکان دارد در چنین فضایی طبق شواهد بهراحتی این بارها در میدان میوه اصلی پایتخت خالی شود و از آنجا روانه سطح بازار شود؟ براستی چه کسانی قصد ریشه به تیشه تولید و بخش کشاورزی دارند؟ با این حال کشاورز در برابر خشکسالی، کمآبی و آفت و کمبود نهادهها و خیلی مشکلات موجود توانسته تاکنون ایستادگی کند، ولی در برابر آفت واردات حتما به زانو درمیآید.../
خبرنگار: مریم بهنامراد
T-901129-01_R
دیدگاه تان را بنویسید