ضعف در سناریوی واردات
برای برنج نسخه غلط پیچیده نشود؟!
یک سال از اجرای قانون هدفمندی گذشت و مردم کم و بیش با مفهوم و نیاز اصلی اجرای قانون آشنا شدهاند.
مقوله درست مصرف کردن، یکی از ویژگیهای اصلی هدفمندی است که بخش کشاورزی بهدلیل تنوع در محصولات تولیدیش یکی از زوایایی است که این قانون قصد اصلاح شیوه مصرف آن را برای مصرفکننده داخلی مدنظر گرفته است. حال با نزدیک شدن به مرحله دوم اجرای این قانون و ورود به عرصه دیگری از روش جدید اقتصادی در کشور، لازم است که شیوه نگاه به تولید نسبت به قبل تغییر کند. چرا که سبک و روش مصرف در بین مصرفکننده به طبع افزایش قیمتها تغییر میکند. تولید داخل به مراتب با کاهش هزینههایی مواجه است و استفاده از محصولات داخلی ارتباط مستقیم با هزینههای خانوارها دارد. بهرهمندی از محصولات کشاورزی تولید داخل علیرغم تقویت و ارج گذاشتن به تولیدکنندگان داخلی، بسیاری از هزینههای خانوارها را نیز کاهش میدهد. برنج تولید داخل، یکی از آن محصولات است که علاوه بر کیفیت و طعم مطلوبش از لحاظ قیمت نیز برای تولیدکننده و مصرفکننده نیز مرقون به صرفه است. با توجه به 630 هزار هکتار زمین زیر کشت برنج در کشور حدود دو میلیون و 250 هزار تن برنج در سال جاری برنج برداشت شده است که با توجه به این میزان تقریبا 600 هزار تن واردات برای نیاز کشور کفایت میکند. در حال حاضر با توجه به میزان تولید برنج در ایران 400 تا 600 هزار تن کسری مصرف وجود دارد و در وضعیت فعلی برای رسیدن به خودکفایی میزان تولید داخلی باید به همین مقدار مذکور افزایش یابد. با نگاهی به آینده به این باور میرسیم که برنج یک محصول راهبردی بوده و تولید آن باید مورد حمایت قرار گیرد و این اقدام در این راستا تعریف میشود. از این رو مقرراتی برای ورود این محصول به داخل پیشبینی شد.
علیرغم وعده مسئولان مبنی بر عدم واردات برنج در فصل برداشت، طی پنج ماهه نخست سال جاری که فصل برداشت برنج است، رشد ۲۸ درصدی واردات این محصول را نسبت به مدت مشابه سال گذشته شاهد هستیم. بین ماههای خرداد تا شهریور هر سال فصل برداشت برنج است و معمولا در این ماهها عرضه برنج داخلی به بازار زیاد میشود، مسئولان هم برای اینکه کشاورزان در فروش برنج داخلی ضرر نکنند، اعلام میکنند که در فصل برداشت برنج، وارداتی انجام نمیشود. طی پنج ماهه سال گذشته بیش از ۴۲۳ هزار تن برنج وارد کشور شده بود. ارزش برنج وارداتی به کشور طی این مدت بیش از ۴۶۴ میلیون دلار بوده است که نسبت به واردات ۳۴۹ میلیون دلاری سال گذشته بیش از ۳۲ درصد افزایش یافته است. موضوع مهم در راستای واردات برنج، میزان مصرف سرانه این محصول و نیاز مصرفی در کشور است که هنوز مورد تناقض کارشناسان قرار دارد.
وزارت صنعت، معدن و تجارت سرانه مصرف برنج را 44 کیلوگرم و وزرات جهاد کشاورزی 36 کیلوگرم عنوان دارد و این تناقض اختلاف نظر 600 هزار تنی واردات را دامن میزند. با این حال باید بررسیهای به عمل آمده صلاح و اقتدار تولید و در مرحله بعد نیاز مصرفی داخل را مدنظر داشته باشد.
داشتن بخش کشاورزی توانمند آرزوی هر کشوری است. امنیت غذایی و خود کفایی در محصولات اساسی کشاورزی برای هر کشوری بهویژه در شرایط سخت و دشوار نقش تعیین کننده و اساسی دارد. ایران نیز در سالهای اخیر به مقوله خود کفایی در محصولات اساسی کشاورزی و همچنین بالا بردن امنیت غذایی فکر کرده است. یکی از سیاستهای کلی ثابتی که در برنامههای پنج ساله گذشته همواره از سوی رهبری نظام بر آن تأکید میشده است نیز در همین راستا بوده است.
حمایت از تولید، اقتدار بخش کشاورزی و از همه مهمتر امنیت غذایی مردم تمام راههایی برای رسیدن به یک اقتصاد پویاست. اقتصادی با انگیزه خودکفایی و ایستادگی در برابر تصمیمات خصمانه بیگانگان.
برای این منظور پاس داشتن مقوله تولید در کشور باید اهمیت ویژهای داشت. واردات، بهتنهایی هیچ ضررو زیانی برای اقتصاد کشورها ندارد ولی واردات از نحوه بیرویه فقط خشکاندن ریشههای محکم تولید و خودکفایی را دارد. بهتر از با توجه به اینکه مردم مفهوم هدفمندی را بهخوبی درک کردهاند و در مصرف بهگونهای عمل میکنند که نه خود و نه اقتصاد متضرر نشوند. پس با ورود بیرویه محصولات این عزم را در مردم به حاشیه نکشانیم.../
خبرنگار: مریم بهنامراد
G-901129-01_R
دیدگاه تان را بنویسید