رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی:
دانش فنی فنی تولیدو فرمولاسیون پروبیوتیک جدید گیاهی برای تأمین نیاز ۱۵۰ هزار هکتار به بخش خصوصی منتقل شد
تهران- ایانا- رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی با تأکید بر تغییر رویکرد این مجموعه از مقاله‌محوری به حل مسائل بخش تولید گفت: «انتقال دانش فنی به بخش خصوصی و توسعه همکاری با بخش اجرا موجب تقویت ارتباط پژوهشگاه با شرکت‌ها و مجموعه‌های تولیدی و انتقال دانش فنی تولیدو فرمولاسیون پروبیوتیک جدید گیاهی (بیوکنترل/ بیوفرتیلایزر) مبتنی بر سویه‌های بومی قارچ تریکودرمابرای تأمین نیاز ۱۵۰ هزار هکتار از اراضی کشور به بخش خصوصی شده است.»
محمدعلی ابراهیمی در گفت‌و‌گو با ایانا، اظهار کرد: «در سال‌های گذشته، یکی از موانع ورود دستاوردهای پژوهشی به عرصه، تمرکز نظام ارزیابی پژوهشگران بر انتشار مقاله بود، اما به‌ویژه پنج تا شش سال اخیر، همکاری با بخش خصوصی و بخش اجرا برای ورود یافته‌های تحقیقاتی به عرصه در اولویت بیشتری قرار گرفته است.»
او افزود: «پژوهشگاه با برگزاری رویدادهایی مانند «نت» و «اینو فارم» زمینه حضور بخش خصوصی، ارائه دانش فنی و شکل‌گیری قراردادهای همکاری را فراهم کرده است و این روند به انتقال فناوری‌های پژوهشگاه به بخش تولید کمک کرده است.»
رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی با اشاره به انتقال دانش فنی کود زیستی مایکوریزا به بخش خصوصی گفت: «این فناوری اکنون برای تأمین نیاز حدود ۱۵۰ هزار هکتار از اراضی کشور مورد استفاده قرار می‌گیرد و این تجربه نشان داد زمانی که یک فناوری بتواند مسئله واقعی بخش تولید را حل کند، بخش خصوصی نیز به آن اعتماد می‌کند.»
ابراهیمی ادامه داد: «در مراحل نخست، جلب اعتماد شرکت‌های خصوصی برای استفاده از فناوری‌های پژوهشگاه دشوار بود، اما این مرحله تا حد زیادی پشت سر گذاشته شده است و اکنون برخی شرکت‌هایی که پیش‌تر با پژوهشگاه قرارداد داشته‌اند، برای حل مسائل جدید خود دوباره به این مجموعه مراجعه می‌کنند.»
او به همکاری با یک کشت و صنعت برای حل مسئله پسماندهای نیشکر و همچنین ورود بخش خصوصی به پروژه‌های مرتبط با زعفران اشاره کرد و گفت: «افزایش قراردادهای پژوهشگاه با بخش خصوصی و بخش اجرا، نشان‌دهنده تقویت ارتباط میان پژوهش و تولید است.»
رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی افزود: «در برخی موارد، شرکت‌ها دانشجویانی را که در قالب کارآموزی یا اجرای پروژه با پژوهشگاه همکاری داشته‌اند، جذب می‌کنند که این موضوع نیز به ارتباط میان نیروی انسانی متخصص و بخش تولید کمک می‌کند.»
ابراهیمی با تأکید بر نقش اعتماد و ارتباط مستمر در توسعه همکاری‌های پژوهشگاه با بخش خصوصی اظهار کرد: «زمانی که پژوهش بتواند یک چالش واقعی را حل کند، بخش تولید به آن توجه و اعتماد می‌کند و این مسیر نسبت به فعالیت‌هایی که صرفاً با هدف تولید مقاله یا پایان‌نامه انجام می‌شوند، اثربخشی بیشتری دارد.»
او ادامه داد: «یکی از چالش‌های کنونی در اجرای قراردادهای پژوهشی با بخش خصوصی، افزایش هزینه‌ها و تغییر قیمت‌هاست؛ به‌طوری که گاهی مبلغ قرارداد در زمان انعقاد برای اجرای پروژه کافی است، اما افزایش قیمت‌ها در ادامه، هزینه اجرای طرح را بالا می‌برد و حتی ممکن است پژوهشگاه ناچار شود برای تکمیل پروژه از منابع خود هزینه کند.»
رئیس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، نیروی انسانی را مهم‌ترین سرمایه این مجموعه دانست و گفت: «در کنار تجهیزات و زیرساخت‌ها، توان تخصصی پژوهشگران و ایجاد شبکه ارتباطی میان بخش اجرا، شرکت‌های دانش‌بنیان، شرکت‌های سرمایه‌گذاری، استادان دانشگاه و دانشجویان، نقش مهمی در حل مسائل و توسعه فناوری دارد.»
ابراهیمی تأکید کرد: «پژوهشگاه تلاش می‌کند با کاهش پراکندگی فعالیت‌ها و تمرکز بر موضوعات منتخب، ظرفیت‌های موجود را در مسیر حل مسائل مشخص به کار گیرد و از تجربه ایجادشده در همکاری با بخش خصوصی برای توسعه بیشتر فناوری‌های قابل استفاده در عرصه بهره ببرد.»
دیدگاه تان را بنویسید