بحران مرغ در ایران/ تازه کردن حافظهها
داوود حشمتی
آن ها که امروز کشور را «بحرانی» خوانده و میگویند: حضورشان در صحنه انتخابات به علت بحرانی بودن شرایط است، آن روزها را فراموش کردهاند. شاید نیم نگاهی انداختن به روزهای گذشته باعث شود معنای «بحران» را درک کنند .
* تیرماه سال 91 ایران درگیر یک بحران شد. این بحران تا آنجا پیش رفت که صدایش در جهان پیچید. به این معنا که همه دنیا فهمیدند در ایران مردم دچار مشکل معیشت هستند. برای آنکه مواردی که مطرح می شود جناحی و گروهی تعبیر و تفسیر نشود بخشهایی از گزارش «رادیو چین» از این بحران را در زیر به صورت خلاصه میخوانید تا ببینیم در چه شرایطی قرار داشتیم :
* به گزارش رادیو بینالمللی چین (CRI) از تهران، افزایش قیمت ناگهانی مرغ از هر کیلوگرم 38 هزار ریال به کیلویی 65 هزار ریال، جامعه را شوک زده کرد و در مواردی قیمت این کالای پروتئینی تا کیلویی 80 هزار ریال نیز رسیده است
* فرمانده نیروی انتظامی از نمایش صحنههایی که بازیگران در آن مرغ میخورند در تلویزیون انتقاد کرد و گفت: باید در نظر داشته باشیم که شاید فردی نتواند مرغ بخرد و آن فیلمها را ببیند و با مشاهده این فاصله طبقاتی، بگوید که حالا خودم چاقو به دست میگیرم و حقم را از پولدارهای جامعه طلب میکنم
* خانه مطبوعات استان گیلان برای راضی نگاه داشتن فضای مطبوعات، به خبرنگاران و کارکنان نشریات این نوید را داده که میتوانند با ارائه کارت شناسایی، مرغ با قیمت 47 هزار ریال دریافت کنند .
* مردم در هوای گرم ساعتها در صف منتظر میایستند. این در حالی است که به علت تقاضای بالا و عرضه ناکافی، نیمی از شهروندان با دستهای خالی به خانه بازمیگردند. اینجاست که درک می کینم چرا شعار ما باید این باشد: به عقب بازنمیگردیم چرا که هنوز نیمه راهیم.
دیدگاه تان را بنویسید