کشتههای تصادف و یک فاجعه ملی
| مرتضی شمسی | | پژوهشگر حوزه حملونقل و ترافیک|
شهروند: معضلات ترافیکی و تصادفات رانندگی درحال حاضر بزرگترین چالش کشورمان است که هزینه سنگینی بر اقتصاد کشور و خانوادهها تحمیل میکند. تصادفات رانندگی که نهمین علت مرگومیر در دنیاست، درکشورمان به دومین علت مرگومیر تبدیل شده و البته در ایران درمیان گروه سنی زیر ٤٠سال، نخستین علت مرگومیر محسوب میشود.
میانگین سنی قربانیان تصادف اغلب ١٥ تا ٤٤ساله و بهویژه جوانان هستند که از ذخایر نیروی انسانی کشورها محسوب میشوند، به همین خاطر بیشترین عمر از دست رفته نیز، مربوط به تصادفات رانندگی است.
ایران درمیان کشورهای دنیا به لحاظ تصادفات رانندگی و تلفات ناشی از آن، رتبه هشتم را دارد. یعنی دربین ١٩٠ کشور جهان رتبه ایران از آخر هشتم است. با وجود اینکه آمار تصادفات و تلفات رانندگی درکشورمان کاهش پیدا کرده و به حدود ١٧هزار نفر کشته درسال رسیده، ولی باز آمار قابلتوجه و تکاندهنده است. درحال حاضر میزان فوتیهای تصادفات رانندگی به ١٧هزار نفر و تعداد معلولین ٤٠هزار نفر و تعداد مجروحین به ٢٢٠هزار نفر رسیده است.
یعنی هر روز که از خواب بیدار میشویم، حدود ٥٠نفر از هموطنان باید جان عزیز خودشان را از دست میدهند و ١٠٠ الی ١١٠نفر دچار معلولیت (یعنی قطع عضو و قطع نخاع) و حدود ٦٠٠نفر مجروح میشوند.
در ایران به ازای هر ١٠٠٠نفر، ٣٠٠ خودرو وجود دارد ولی درکشورهای همطراز کشورمان به ازای هر ١٠٠٠نفر، ٤٠٠ خودرو وجود دارد. درکشور انگلستان ٣برابر بیشتر از ایرانخودرو وجود دارد، ولی میزان تصادفات رانندگی آنها ٣٢برابر کمتر از ایران است.
اگر بخواهیم تصادفات رانندگی را از نظر اقتصادی بررسی کنیم، با یک حساب سرانگشتی مشخص میشود که:
تعداد فوتی درسال ١٧٠٠٠ نفر
تعداد معلولین درسال ٠٠٠/٤٠ نفر
تعداد مجروحین درسال ٠٠٠/٢٢٠ نفر
ارزش هر انسان درسال ٩٥ توسط سازمانهای مربوطه اعلامشده، یکمیلیارد و٢٠٠میلیون تومان است.
هزینه معلول یعنی هزینه یک فوتی بهعلاوه هزینه درمان و نگهداری آن.
هزینه درمان و نگهداری هرمعلول حداقل ٣میلیون تومان است.
هزینه درمان مجروحین بهطور متوسط هرمجروح، ٢میلیون تومان است.
اگر این هزینهها را جمع کنیم جمع هزینههای فوتیها، معلولین و مجروحین درسال نزدیک به ٧٠هزارمیلیارد تومان است.
اگر دولت محترم سالانه به ٥٠میلیون نفر یارانه دهد، کل یارانهای که به مردم پرداخت میشود، حدود ٢٧هزارمیلیارد تومان درسال میشود.
اگر این دو را مقایسه کنیم، میبینیم که سالیانه در اثر تصادفات رانندگی نزدیک به ٣برابر یارانه، سرمایههای ملی را درجادهها به هدر میدهیم.
باید هزینه اشیای منهدمشده یا خسارتدیده، مانند هزینه خودرو، جاده و ... و هزینههای اداری و هزینه درد و غم و جراحات روانی و صدمات روحی و سایر هزینههای اجتماعی مانند؛ از همپاشیدن خانوادهها و طلاق و فحشا و خشونت و دزدی و اعتیاد و... ناشی از تصادفات را نیز به آن اضافه کرد.
لازم به ذکر است، اتلاف وقت مردم درترافیکها و هدررفتن سرمایههای ملی سوخت و آلودگی هوا و بیماریهای ناشی از آن مانند بیماریهای قلبی و عروقی، بیماریهای ریوی و انواع سرطانها و... را که جزو معضلات ترافیکی هستند را نیز، به هزینه بالا اضافه کنیم که رقم فوقالعاده وحشتناکی میشود. به نظر میرسد که این موضوع جای بحث و بررسی و تفکر دارد.
کارشناسان معتقدند که با هزینه تصادفات رانندگی میشود سالی ٢میلیون فرصت شغلی برای جوانان درکشور ایجاد کرد.
با اینکه درکشورمان مشکلات اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و مخصوصا بیکاری را داریم، ولی متأسفانه سرمایههای ملی کشورمان را درجادهها و خیابانها به هدر میدهیم.
دولت محترم هرچه تلاش میکند، بیش از ٧٠٠هزار شغل درکشور نمیتواند ایجاد کند.
آیا میشود بدون حفظ سرمایههای ملی حرف از اقتصاد مقاومتی زد؟
دیدگاه تان را بنویسید