کودکی که در دامان تو بزرگ شد...

«توران میرهادی» درگذشت

محبوبه قوام | پدرش از دانشجویانی بود که برای رشته مهندسی راه و ساختمان به کشور آلمان اعزام شد. همانجا با زنی مجسمه‌ساز و نقاش ازدواج کرد و به این ترتیب توران میرهادی در خانواده‌ای تحصیلکرده و فرهیخته به دنیا آمد.‌ سال ١٣٠٦ بود. پدر و مادر برای نجات فرزندان‌شان از بیماری‌های شایع در پایتخت، به شمیران رفته بودند. توران میرهادی آن‌جا به دنیا آمد و قصه‌ها و مثل‌های مادرش بابی شد برای آشنایی او با حکایات فولک جهان. بعدها خودش آشنایی با «برادران گریم» (قصه‌های معروف فولک آلمانی) را به همین روزگار منتسب کرد. مادرش در هنرستان کمال‌المک «تاریخ هنر» درس می‌داد، موسیقی می‌دانست و در عین حال شیفته فرهنگ و ادبیات ایران بود. او دخترش را در جلسات شعر و ادبیات شرکت می‌داد و او را به شناخت شاهنامه فردوسی ترغیب کرد. میرهادی فارسی و آلمانی را ناخودآگاه آموخته بود و پس از آن به زبان انگلیسی هم مسلط شد. زندگی تحصیلی توران میرهادی به این ترتیب ادامه یافت که در رشته طبیعی دانشکده علوم به تحصیل پرداخت، در دانشگاه «سوربن» رشته روانشناسی تربیتی خواند و همزمان در رشته آموزش پیش از دبستان و ابتدایی در کالج «سوینه» پاریس آموزش یافت. تمام اینها دستمایه‌ای بود برای آشنایی او با شیوه‌های نوین تربیتی. برای همین‌ سال ١٣٣٤ کودکستان «فرهاد» را راه انداخت. در سال‌های ١٣٣٥، ١٣٣٧ و ١٣٣٩ هم نمایشگاه شورای کتاب کودک را بنیاد نهاد. همین‌ها باعث شد ‌سال ١٣٤١ شورای کتاب کودک تأسیس شود. او بنیان‌گذار و مسئول طرح فرهنگ‌نامه کودک و نوجوان بود؛ دایره‌المعارفی که نخستین مرجع برای این رده سنی بود. آثار او فراوان‌اند و مهم‌ترین دستاورد جهانی‌اش این‌ بود که در ‌سال ٢٠١٧ به‌عنوان نامزد دریافت جایزه «آسترید لیندگرن» شناخته شد. میرهادی دو ماه پیش به علت سکته مغزی به بیمارستان منتقل شده بود. دیروز هم خبر رسید از میان ما رفته. روحش شاد و یادش گرامی باد.

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید