برای نخستین بار در جهان در استرالیا روی داد؛

تولید گوجه‌فرنگی در بیابان با استفاده از نور خورشید و آب دریا

تولید گوجه‌فرنگی در بیابان با استفاده از نور خورشید و آب دریا

آفتاب و آب دریا باعث شد تا مزرعه‌ای در بیابان استرالیای جنوبی، بتواند 15 هزار تن گوجه‌فرنگی در یک سال تولید کند.

کدخبر: 36702


آفتاب و آب دریا باعث شد تا مزرعه‌ای در بیابان استرالیای جنوبی، بتواند 15 هزار تن گوجه‌فرنگی در سال تولید کند.

به گزارش ایانا از نیوساینتیست ، این سیستم کشاورزی نخستین‌بار در نوع خود در جهان است که بدون استفاده از خاک، آفت‌کش‌ها، سوخت‌های فسیلی یا آب‌های زیرزمینی توانسته محصول تولید کند.

با توجه به اینکه تقاضا برای آب شیرین و انرژی در حال افزایش است، این سیستم ممکن است چشم‌اندازی برای کشاورزی و تولید محصول در آینده به‌شمار آید.

یک تیم بین‌المللی از دانشمندان در شش سال گذشته توانستند در سال 2010 برای نخستین‌بار گلخانه به‌صورت آزمایشی طراحی کنند؛ پس از آن به‌صورت تجاری در سال 2014 ساخته و اکنون به طور رسمی راه‌اندازی شده است.


چگونه این مزرعه کار می‌کند؟

آب دریا از خلیج اسپنسر Spencer به مزرعه Sundrop - با مساحت 20 هکتار واقع در منطقه خشک Port Augusta ، به طول 5.5 کیلومتر پمپاژ می‌شود و سپس توسط آب شیرین‌کن خورشیدی نمک آن حذف و باعث شده تا آب شیرین به اندازه کافی برای آبیاری 180 هزار گیاه گوجه‌فرنگی در داخل گلخانه فراهم شود.

این در حالی است که درجه حرارت بالا در تابستان و آب و هوای خشک، شرایط منطقه را برای کشاورزی سنتی نامناسب کرده است، اما با استفاده از آب دریا به اندازه کافی، می‌توان به خنک نگه داشتن گیاهان و سالم ماندنشان کمک کرد. در فصل زمستان هم گرمای خورشیدی گلخانه را گرم نگه می‌دارد.

همچنین در این گلخانه نیازی به استفاده از آفت‌کش‌ها نیست و گیاهان می‌توانند در پوسته نارگیل به جای خاک رشد کنند.

همچنین انرژی خورشیدی توسط 23 هزار آینه که نور خورشید را منعکس می‌کنند و یک گیرنده روی برج 127 متری، تولید می‌شود. در یک روز آفتابی، تا 39 مگاوات انرژی را می‌توان تولید کرد که برای نیاز کارخانه آب شیرین‌کن و تأمین نیازهای برق گلخانه‌ای کافی است.

در حال حاضر گوجه‌فرنگی گلخانه‌ای تولیدشده، در فروشگاه‌‌‌های استرالیا به فروش می‌رسد.

Philipp Saumweber ، مدیرعامل Sundrop Farm می‌گوید: کمبود انرژی خورشیدی در فصل زمستان به معنی این نیست که گلخانه‌ای نیاز به استفاده از سوخت فسیلی داشته باشد؛ چرا که با پیشرفت‌هایی که شده، هرگونه وابستگی به سوخت‌های فسیلی از بین رفته است.

وی یادآور شد: با وجود اینکه هزینه زیرساخت گلخانه seawater greenhouse ، 200 میلیون دلار و گران‌تر از راه‌اندازی گلخانه سنتی است، اما این هزینه در طولانی‌مدت برمی‌گردد، این در حالی است که گلخانه‌های معمولی به‌دلیل استفاده سالانه از سوخت‌های فسیلی دارای هزینه بالاتری خواهند بود.

Sundrop ، در حال برنامه‌ریزی برای راه‌اندازی گلخانه پایدار مشابه در پرتغال، آمریکا و استرالیا است. این در حالی‌ که شرکت‌های دیگر در حال آزمایش گلخانه آب دریا seawater greenhouses در مناطق بیابانی از عمان، قطر و امارات متحده عربی هستند.

به گفته Robert Park ، از دانشگاه سیدنی استرالیا،‌ این سیستم تولید بسیار هوشمند است و چنانچه از منابع انرژی تجدیدپذیر استفاده کند بهتر هم خواهد شد و در آینده می‌تواند به تأمین مواد غذایی کمک کند.

Paul Kristiansen از دانشگاه نیوانگلند استرالیا باور دارد، با توجه به بروز تغییرات آب و هوایی که باعث خشکسالی در مناطقی می‌شود این فناوری ممکن است در حل این مشکل تأثیرگذار باشد./

ترجمه: فرحناز سپهری



انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید