فرهنگ‌سازی، راهبرد نوین سازمان امور اراضی برای مقابله با تغییر کاربری‌ها

به گزارش ایانا، داور نامدار با تبیین راهبردهای جدید در حوزه حفاظت از اراضی، گذار از شیوه‌های صرفاً سنتی و قهری به اقدامات پیشگیرانه را ضروری دانست و گفت: فرهنگ‌سازی و آموزش، زیربنای اصلی صیانت از باغات و مزارع است و اقدامات نظارتی و بازدارنده تنها در صورتی به اثربخشی پایدار می‌رسند که ارزش راهبردی این اراضی برای آحاد جامعه نهادینه شده باشد.

وی با اشاره به تغییر استراتژی سازمان از سیستم‌های صرفاً سنتی و قهری به سمت پروژه‌های فرهنگی افزود: اولویت نخست ما در سال گذشته بر مبنای پیشگیری تعریف شد. در همین راستا، یگان حفاظت سازمان، مأموریت یافته است تا با برگزاری کلاس‌های آموزشی در مدارس برای نسل جدید و برپایی جلسات کارشناسی در مساجد و حسینیه‌های روستاها برای بهره‌برداران، بستر فرهنگی لازم را فراهم کند تا انگیزه تغییر کاربری از ریشه کاهش یابد.

پایش هوشمند و برخورد با ۹۲ هزار فقره تخلف اراضی

رئیس سازمان امور اراضی کشور در تشریح آمار عملکرد نظارتی این سازمان گفت: در سال گذشته بیش از ۹۲ هزار فقره برخورد با تغییر کاربری‌های غیرمجاز صورت گرفت که طی آن اخطارهای لازم، صادر و از ادامه عملیات جلوگیری شد. هدف ما در درجه اول، توقف عملیات در همان مراحل ابتدایی و با استفاده از گشت‌های اراضی است تا پرونده قضایی تشکیل نشود.

وی خاطرنشان کرد: در مواردی که مالکان به اخطارهای قانونی بی‌توجهی کنند، ناچار به ارجاع پرونده به مراجع ذی‌صلاح هستیم. در همین رابطه سال گذشته بیش از ۵ هزار فقره پرونده قضایی برای متخلفین، تشکیل و به طور جدی تا حصول نتیجه پیگیری شده است.

مقابله با انگیزه‌های اقتصادی و کنترل الحاق به محدوده شهرها

نامدار با کالبدشکافی علل اقتصادی تخریب اراضی بیان داشت: باید بپذیریم که اختلاف سود میان تولید کشاورزی و کاربری‌های خدماتی یا مسکونی، انگیزه جدی برای مالکین ایجاد کرده است. به ویژه در حریم شهرها و روستاها که سودجویی‌های مالی بر ترویج و آموزش پیشی می‌گیرد، سازمان با حساسیت بیشتری ورود می‌کند.

وی در پایان تأکید کرد: برای کنترل این فضای اقتصادی، سازمان امور اراضی، برخورد سختگیرانه‌ای با الحاق اراضی به محدوده شهرها و روستاها در پیش گرفته است. در مواردی که ضرورت کارشناسی تشخیص داده نشود، با هرگونه الحاق مخالفت می‌کنیم تا بستر برای اهداف سوداگرانه فراهم نشود و امنیت غذایی کشور تحت‌الشعاع منافع مقطعی قرار نگیرد.