تولید محصولات کشاورزی رشد متوسط 63.2 درصدی داشت

رویکرد مدیریت ارزش از اهمیت خاصی در بخش کشاورزی برخوردار است. چرا که فعالان در این بخش و صنایع وابسته به آن،  با محصولات و مواد خام فسادپذیر روبه‌رو هستند. از این رو اغلب مواد خام و همچنین محصولات کشاورزی، به دلیل فصلی بودن نیاز به برنامه‌ریزی بدون توقف طی یک سال دارد که این داستان رویکرد مدیریت زنجیره ارزش در بخش کشاورزی را پررنگ خواهد کرد.

به گزارش ایانا، پیچیدگی زنجیره ارزش در بخش کشاورزی نشان از متمایز بودن این حوزه از سایر بخش‌های تولیدی مانند صنعت و خدمات است. برای درک درست از این پیچیدگی باید به نهاده‌های درگیر در داستان اشاره کرد. بنابراین زنجیره کشاورزی شامل نهاده‌های تولیدی، کشاورزان، عمده‌فروشان، شرکت‌های مواد غذایی، تُجار و خرده فروشان است. اطلاعاتی که این زنجیره، از سمت مصرف کنندگان به کشاورزان و همچنین از جهت کشاورزان به سوی مصرف‌کنندگان مخابره می‌شود، قادر است نقش مهمی را برای افزایش تولید و تناسب کیفی و کمی محصولات کشاورزی متناسب با بازار آن ایفا کند. آمار و ارقام حاکی از آن است که کشورهای در حال توسعه به شدت در مقوله  ایجاد ارزش افزوده بخش کشاورزی دارای ضعف هستند. درحالی که سایر کشورها توانسته‌اند درآمد بالایی را از طریق ورود تولیدات کشاورزی به صنایع فرآوری بدست آورند. از این رو لازم است کشورهای درحال توسعه به زنجیره ارزش محصولات کشاورزی توجه ویژه کنند، چرا که پیگیری جدی این مقوله، به خوبی می‌تواند به توسعه این بخش کمک شایانی کند. مدتی است که سیاست دولت‌ها برای دستیابی به چنین هدفی، از رویکرد مداخله‌گرانه به رویکردی سیاست‌گذار تغییر یافته. به طوری که دنبال کردن چنین مسیری در بخش کشاورزی به سمت تصمیم‌سازی، تدوین برنامه و اجرا با مشارکت بخش خصوصی، نهاده‌های مدنی، نهاده‌های غیردولتی و همه ذینفعان بخش کشاورزی جهت داده شده.

مرکز پژوهش‌های مجلسی گزارشی از آینده‌نگاری بخش کشاورزی منتشر کرده و در این گزارش اشاره شده که طبق آمار و ارقامی که بانک مرکزی ایران ارائه کرده تولید کل محصولات کشاورزی طی یک دهه اخیر افزایش چشمگیری داشته و از حدود 98میلیون تن در سال 1385 به حدود 119میلیون تن در سال 1395رسیده. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که تولید کل محصولات کشاورزی از رشد متوسط سالیانه 63.2درصد برخوردار بوده. بررسی‌ها نشان می‌دهد، رشد تولید محصولات کشاورزی طی یک دهه اخیر در سال 1388، و به دلیل رشد زیاد محصولات زراعی و باغی رخ داده. در حالی که کمترین رشد تولید در سال 1387 و بر اثر کاهش زیاد محصولات زراعی و باغی به علت سرمازدگی محصولات در زمستان و نیز خشکسالی اتفاق افتاده. همچنین طی سال‌های 1395-1390 شاهد رشد مداوم و پایداری در تولید محصولات کشاورزی کشور بودیم. بررسی‌ها نشان می‌دهد، رشد تقریبی، مداوم و پایدار تولید محصولات زراعی و باغی در کشور، به علت سیاست‌های حمایتی دولت که شامل خرید تضمینی، پرداخت غرامت بابت خسارت‌های وارده و تامین مالی مناسب بوده، روی داده. بر اساس گزارش فائو در سال2017 پیش‌بینی می‌شود که کشورهای در حال توسعه و همچنین ایران علاوه بر سیاست‌های حمایتی دولت، به علت افزایش بهره‌وری از طریق مکانیزاسیون و اصلاح بذر، نباتات، اینترنت اشیاء(ITO)، دانش پیشرفته( سهم کمتر)، افزایش سطح زیر کشت در روستاها، شهرهای کوچک و حومه کلان شهرها(سهم بیشتر) و نیز به دلیل افزایش نسبی مواد غذایی و افزایش تقاضای محصولات کشاورزی، تولید این محصولات در آینده برای کشور ایران با شتابی کاهنده افزایش یابد. از این رو توجه به زنجیره ارزش ورویکرد مدیریت ارزش در بخش کشاورزی از اهمیت خاصی برخوردار خواهد بود.