Iranian Agriculture News Agency

مدیرکل دفتر نظارت بر بهداشت عمومی و مواد غذایی سازمان دامپزشکی کشور به ایانا خبر داد:

مدیرکل دفتر نظارت بر بهداشت عمومی و مواد غذایی سازمان دامپزشکی کشور در واپسین روزهای سال 1394 خورشیدی در گفتگویی با ایانا، ضمن اعلام آخرین تحولات ساماندهی کشتارگاه‌های کشور، توضیحاتی را پیرامون وضعیت کنونی کشتارگاه‌های سنتی و صنعتی و موانع کشتار صنعتی دام‌های سنگین داده است که می‌خوانید:

تجهیز کشتارگاه‌های ایران به تجهیزات مدرن جهان/ افزایش ظرفیت سالانه کشتارگاه‌ها به 30 میلیون رأس دام سبک و سنگین


شاید موضوع کشتارگاه‌ها و نحوه استاندارد آنها یکی از مهم‌ترین عوامل پذیرش محصولات دامی از طرف کشورهای وارد‌کننده باشد؛ گذشته از این، بهداشتی بودن مواد پروتئینی در بازار، رودی است که سرچشمه آن را باید در کشتارگاه جستجو کرد.

بر این اساس، عباس عباسی، مدیرکل دفتر نظارت بر بهداشت عمومی و مواد غذایی سازمان دامپزشکی کشور گفتگوی مفصلی در این زمینه با ایانا انجام داد که در ادامه می‌خوانید.

*****


وضعیت فعلی کشتارگاه‌های دام کشور را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

به‌طور کلی می‌توان کشتارگاه‌ها را به دو گروه اصلی تقسیم کرد؛ صنعتی و سنتی. حدود 74 واحد صنعتی و 304 واحد سنتی در کشور فعالیت می‌کند که وظیفه کشتار و عرضه گوشت به بازار را بر عهده دارند. این در حالی است که 75 درصد کشتار در واحدهای صنعتی انجام شده و تنها 25 درصد ذبح در کشتارگاه‌های سنتی که دارای پروانه بهداشتی نیستند، انجام می‌گیرد؛ بنابراین عمده کشتار‌ها در حوزه صنعتی هستند و شرایط بهداشتی مطلوبی دارند. اکنون ظرفیت کشتار در 380 واحد موجود در کشور، روزانه حدود 11 هزار رأس برای دام سنگین و 80 هزار رأس برای دام سبک است. با این حال 48 کشتارگاه جدید نیز به زودی به جمع آنها اضافه می‌شود که در مجموع، در سال آینده 122 کشتارگاه خواهیم داشت. با این حساب، ظرفیت واحدهای کشور بعد از بهره‌برداری از واحدهای جدید به‌صورت روزانه به 14 هزار رأس دام سنگین و 110 هزار رأس دام سبک در واحدهای صنعتی خواهد رسید. بنابراین سالانه 27 میلیون رأس دام سبک و سه میلیون و 300 هزار رأس دام سنگین، ظرفیتی است که می‌توان در سال آینده برای مجموع کشتارگاه‌های کشور متصور شد.


واحدهای سنتی در چه وضعیتی قرار دارند و تحت نظارت کدام نهاد فعالیت می‌کنند؟

در حال حاضر بزرگ‌ترین مشکل موجود، کشتارگاه‌هایی هستند که به روش سنتی فعالیت می‌کنند. این واحدها تحت مدیریت شهرداری‌ها بوده که در زمان‌های گذشته به‌دلیل نیازی که برای کشتار دام احساس شده، احداث آنها ضرورت داشته است. اما اکنون با توجه به مدرن شدن کشتارگاه‌ها و همچنین افزایش ظرفیت واحدهای صنعتی، دیگر نیازی به کشتارگاه‌های سنتی نیست. علاوه بر آن، واحدهای سنتی، نه صرفه اقتصادی داشته و نه از نظر بهداشتی و رعایت مسائل زیست محیطی، با استانداردها همخوانی دارند. البته سازمان دامپزشکی کشور برای اصلاح آنها برنامه‌های بسیاری را به مرحله اجرا گذاشته که تجهیز به سیستم‌های برودتی یکی از مهم‌ترین آنهاست. طبق این طرح، دام‌ها باید 24 ساعت بعد از کشتار در سرما نگه داشته شوند تا مرحله "جمود نعشی" را طی کنند. با این حال، درخواست ما به عنوان یکی از متولیان سلامت مواد پروتئینی، تعطیلی واحدهای سنتی از طرف شهرداری‌ها به‌ویژه در مناطقی است که کشتارگاه‌های صنعتی دارند؛ بنابراین بهتر است این سرمایه‌ها در راستای بهبود سیستم حمل و نقل و میادین دام هزینه شود. طبق برنامه ششم توسعه نیز باید تمام کشتارگاه‌های کشور، تحت نظارت سازمان دامپزشکی کشور باشد. واحدهایی که فاقد حلقه برودتی باشند، از نظر سازمان دامپزشکی تایید شده نیست. به همین دلیل سعی شده واحدهای تازه تاسیس به جدیدترین وسایل و تجهیزات مدرن روز دنیا مجهز باشند.


با این اوصاف، احداث واحدهای جدید از طرف متقاضیان صرفه اقتصادی دارد؟

مسلماً سرمایه‌گذاری در شرایط فعلی، پاسخگو نیست، مگر اینکه عرضه دام از طرف دامداری‌ها دو برابر شود. البته بر اساس قانون بهبود فضای کسب و کار، ممنوعیتی برای صدور مجوز وجود ندارد، اما این سرمایه‌گذاری از طرف سازمان دامپزشکی توصیه نمی‌شود؛ زیرا هم‌اکنون با در نظر گرفتن آمارهای ثبت شده کشتار، 30 تا 40 درصد فضای کشتارگاهی کشور خالی است. به طوری که برای دام سبک، حدود پنج میلیون رأس و برای دام سنگین حدود یک میلیون رأس، فضای اضافی وجود دارد که هنوز مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.


به‌نظر می‌رسد، وضعیت کشتارگاه‌های طیور بهتر باشد؛ نظر شما در این خصوص چیست؟

حدود 245 کشتارگاه طیور فعال در سراسر کشور داریم که تقریباً همه آنها صنعتی هستند. البته 65 کشتارگاه جدید نیز تا پایان برنامه ششم به جمع واحدهای قدیمی اضافه می‌شود که ظرفیت مجموع آنها به 755 هزار قطعه در ساعت و به عبارتی 1.8 میلیارد قطعه در سال می‌رسد؛ این در حالی است که از یک میلیارد قطعه کشتار شده در سال 93 حدود 750 میلیون قطعه در کشتارگاه‌ها و مابقی در مراکز غیربهداشتی ذبح شده‌اند.


در آخرین گفتگویی که ایانا با یکی از مسئولان بخش خصوصی طیور انجام داد، مشخص شد که تنها هشت واحد کشتارگاه‌های طیور کشور، دارای کد IR هستند؛ آیا شما این آمار را تأیید می‌کنید؟

آمار گفته شده مربوط به سال گذشته است. در حال حاضر، هفت واحد دیگر به جمع دارندگان کد IR پیوسته‌اند که با این حساب مجموع آنها به 15 واحد می‌رسد. به‌طور کلی، کشتارگاه‌های طیور را می‌توان به دو گروه اصلی تبدیل کرد؛ آنهایی که تنها دارای خط یک هستند و تخلیه امحاء و احشاء داخل بدن مرغ را به‌صورت دستی و مکانیکی انجام می‌دهند و واحدهایی که مجهز به خط دو بوده که تمام مراحل به‌صورت اتوماتیک و بدون دخالت دست انجام می‌گیرد. مسلماً کشتارگاه‌هایی که در گروه دوم قرار می‌گیرند، کیفیت بالاتر و مطلوب‌تری دارند. بنابراین اگر قرار باشد کشتارگاهی کد مخصوص را دریافت کند، باید به سیستم خط دو مجهز باشد. با این حال تلاش ما بر این است که در آینده نزدیک، تعداد واحدهای واجد کد IR را که عمدتاً بالای چهارهزار قطعه در ساعت کشتار دارند، به 35 واحد برسانیم. این تعداد اکنون دارای خط دو هستند. گذشته از اینها تجهیز واحدها به چیلینگ روم (اتاق سرد) و جایگزینی آنها به جای چیلرهای آبی، جزو برنامه‌هایی است که از طرف سازمان دامپزشکی دنبال می‌شود. از طرف دیگر برای احراز سلامت فرآورده‌های خام دامی که به 700 نوع می‌رسد، کد رهگیری 9 رقمی لحاظ شده که ابتدای آن با حرف M نشانه‌گذاری شده است. بر این اساس، مصرف‌کننده می‌تواند برای اطلاع از نحوه تولید محصول و اطمینان از سلامت آن، کد مورد نظر را به سامانه 30008903 ارسال تا به این طریق، محصول خریداری شده را ردیابی کند./

V-941224-01

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید