کد خبر: ۴۹۸۱۴
تاریخ انتشار: ۱۵ آبان ۱۳۹۶- ۱۴:۳۳
مطالعه ای در مورد چگونگی اثرگذاری تصمیمات خاص بر اینکه کشاورزان چه می کارند و کشت می کنند به یک حقیقت سخت دست یافت، که پژوهشگران معتقدند زمانی که محصولات زیستا انرژی را در نظر داریم، نیاز است تا به لیست متغیرهای موثر در تصمیم گیری اضافه شوند: ارزش بالقوه.

مطالعه ای در مورد چگونگی اثرگذاری تصمیمات خاص بر اینکه کشاورزان چه می کارند و کشت می کنند به یک حقیقت سخت دست یافت، که پژوهشگران معتقدند زمانی که محصولات زیستا انرژی را در نظر داریم، نیاز است تا به لیست متغیرهای موثر در تصمیم گیری اضافه شوند: ارزش بالقوه.

به گزارش ایانا از سایت ساینس دیلی، جروم دوموتیر، استادیار در دانشکده امور عمومی و محیط زیست در دانشگاه ایندیانا و یکی از نویسندگان این مطالعه می گوید، بیشتر مطلعه ها نقش ارزش بالقوه را آزمایش نکرده اند، که نشان می دهد کشاورزان باید صبر کنند تا ببینند که چگونه قیمت محصولات زیستاانرژی در آینده تغییر خواهد کرد.

این مطالعه با عنوان: "تولید و توزیع فضایی علف های جایگزین و میسکانتوس در ایالات متحده، تحت شرایط عدم اطمینان و هزینه های نابرگشتنی" که در مجله اقتصاد انرژی منتشر شده است، یکی از اولین ها است که اضافه کردن ارزش بالقوه به لیست موانع کشت گسترده محصولات زیستا انرژی را در نظر گرفته است. این مطالعه همچنین زمانی که ارزش بالقوه را در نظر می گیرد توزیع فضایی پتانسیل محصولات زیستا انرژی در ایالات متحده را نشان می دهد.

دومورتیر می گوید: "کشاورزان عدم اطمینان مرتبط با نوسان قیمت ها را به حساب محصولات زیستا انرژی می گذارند». آنها نمی دانند قیمت ها چگونه رشد می کنند. بنابراین آنها باید صبر کنند در غیر این صورت محصولات زیستا انرژی کمتری تولید می شود".

مطالعات قبلی بر مقایسه قیمت های محصولات سنتی- ذرت، سویا، گندم- با کشت محصولات زیستاانرژی- علف جایگزین، میسکانتوس- و هزینه برداشت بقایای کشاورزی تمرکز کرده اند.

دومورتیر می گوید محصولات زیستا انرژی چگالی انرژی بیشتری از سایر محصولات دارند اما گران تر هستند. او می گوید همچنین مسئله گرفتن زمین هایی که برای تولید غذا استفاده می شدند نیز وجود دارد.

این مطالعه همچنین نشان می دهد:

احتمال کمتری وجود دارد که محصولات زیستا انرژی در غرب میانه تولید شوند. سودمندی محصولات کشاورزی آنقدر بالا است که هزینه فرصت تبدیل آنها به محصولات اختصاصی زیستا انرژی مقرون به صرفه نخواهد بود. بقایای کشاورزی یا مواد آلی باقیمانده در زمین های کشاورزی بعد از برداشت محصولات، به اندازه کافی در قسمت معروف به کمربندی ذرت، برای عرضه مقدار اتانول سلولزی ای که توسط استاندارد سوخت قابل بازیافت ایالات متحده مجاز است وجود دارد.

دو منبع اصلی برای اتانول سلولزی وجود دارد که در استاندارد سوخت مورد نیاز است. یکی محصولات زیستا انرژی است. دومی پسماندهای کشاورزی است.

دومورتیر می گوید: "استاندارد سوخت مجاز توسط پسماندهای کشاورزی تامین می شود و کشت علف جایگزین یا میسکانتوس ضروری نیست".

برداشت پسماندهای کشاورزی نیز مشکلات خودش را دارد، از جمله اینکه زمانی که کشاورزان محصولات و پسماندها را از طریق یک مسیر در مزرعه جمع آوری می کنند عملیات برداشت کند می شود و یا زمانی که کشاورزان دوبار زمین خود را برداشت می کنند نیاز به کار را افزایش می یابد؛ یکبار برای محصول و یکبار برای پسماندها.

تمام این مشکلات در تصمیم گیری برای هزینه ارزش بالقوه نقش بازی می کنند.

دومورتیر می گوید: "این مطالعه نشان می دهد که هزینه ارزش بالقوه باید به هزینه های بالاتر محصولات زیستا انرژی و هزینه برداشت پسماندهای کشاورزی اضافه شود".

مترجم: بهاران پدرام

ارسال به دوستان
نسخه چاپی
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار