Iranian Agriculture News Agency

رییس سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان‌غربی:

رییس سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان‌غربی گفت :  این استان، سالانه با اشتغال بیش از ۱۵ هزار خانوار روستایی و شهری به صورت مستقیم در امر کشت و فروش کدو و آفتابگردان اجیلی ، رکوردار تولید این محصولات در کشور است.

آذربایجان غربی رکورددار تولید تخم کدو و آفتابگردان آجیلی در کشور

به گزارش خبرنگار ایانا در استان آذربایجان غربی، اکبر کرامتی اظهار کرد : پیش‌بینی می‌شود امسال ۳۸ هزار تن تخم آفتابگردان آجیلی از سطح ۲۴ هزار هکتار از اراضی زیر کشت این محصول و ۲۰ هزار تن تخم کدو آجیلی از سطح ۲۳ هزار و ۵۰۰ هزار هکتار از مزارع استان برداشت شود. 

کرامتی تصریح کرد: متوسط عملکرد تولید این محصول در مزارع افتابگردان آجیلی ۱۵۰۰ تا ۱۶۰۰ کیلوگرم در هر هکتار و در کدو اجیلی ۸۰۰ تا ۹۰۰ کیلوگرم در هر هکتار برآورد شده است. 

وی ادامه داد: وجود بزرگترین میدان تخمه و خشکبار خاورمیانه در خوی نشان از اهمیت این شهرستان در تولید و صادرات تخمه های آفتابگردان و کدو در استان را دارد و بیش از ۸۵ درصد سطح زیر کشت و تولید این محصولات به ترتیب در شهرستانهای خوی، چایپاره، نقده، سلماس، ارومیه و شوط است. 

پیش بینی تولید ۵۸ هزار تن تخم کدوی آجیلی و آفتابگردان از مزارع استان 

وی با بیان اینکه از اواخر مرداد ماه برداشت این محصول از مزارع استان آغازمی شود و تا اواسط مهرماه ادامه می یابد، اضافه کرد: امسال پیش‌بینی می‌شود ۵۸ هزار تن تخم کدوی آجیلی و آفتابگردان از مزارع استان برداشت شود. 

رییس سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان‌غربی گفت: ارقام دانه های آفتابگردان کشت شده در استان قلمی، دورسفید ، شمشیری و پسته ای و اقلام کدو مشهدی، گوشتی، همدانی و قلمی  و سایر ارقام محلی است. 

این مسئول افزود: بزرگ ترین بازار بورس دانه های آجیلی آفتابگردان و کدو کشور در حال حاضر در آذربایجان غربی و شهرستان خوی قرار گرفته است. 

وی خاطرنشان کرد: ۱۲هزارو ۹۰۰ تن آفتابگردان آجیلی و ۴ هزار و ۲۰۰ تن کدو آجیلی به طور متوسط مصرف استانی بوده و مازاد تولید آن  به صورت محدود به بسیاری از استان‌های کشور و برخی کشورهای همسایه و حاشیه خلیج فارس صادر می‌شود. 

کرامتی به مشکلات کشاورزان منطقه در کشت این محصول اشاره کرد و گفت: از جمله مشکلات کشاورزان استان برای کشت تخمه آفتابگردان و کدو آجیلی، نبود ارقام اصلاح شده و کشت ارقام بومی و محلی، نبود برنامه برای صادرات مازاد بر نیاز محصولات، نبود کارگاه و کارخانجات نوین بسته‌بندی و مقاومت کم به افات و امراض است.

 

 

 

انتهای پیام

دیدگاه تان را بنویسید